lap लप् – speak; utter; lament
adjective · verbal root · Word type unspecified · verb
Dictionary sources
AYI dictionary verbal root
speak; utter; lament
Cappeller 1891 verb
Original text · English · verb
lap lapāta (lapā°te) ·v pp. lapitá (q.v.) chatter, prate, talk, lament. C. lāpayati cause to talk. I. lā́lapīti chatter senselessly, prattle, lālapyate (°ti) wail, lament. -- apa deny, refuse, conceal. abhi talk, speak of; name, call. ā address, speak to (acc.), converse with (samam or saha), say, tell (2 acc.). C. cause to speak, engage in conversation, question. ud C. = prec. C. or caress. samud raise the voice; (wail, lament*). pra prattle, chatter, talk, lament. C. compel to speak. vi wail, moan, chatter, talk confusedly or at random. sam converse, C. address. -- Cf. ālapita, pralapita, vilapita.
Monier-Williams 1872 Word type unspecified · verb
Original text · English · Word type unspecified
2. lap, speaking, talking. See abhīlāpa-lap.
Original text · English · verb
lap 1 . lap, cl. 1. P. lapati (sometimes also A. lapate when required by the metre), lalāpa, lapitum, to chatter, prate, speak, talk; to whisper; to wail, lament, weep: Caus. lā- payati, -yitum, Aor. alīlapat or alalāpat, to cause to talk: Desid. lilapiṣati: Intens. lālap- yate, lālapti, to talk incessantly or excessively, chatter senselessly, prattle; to bewail, lament; [cf. Gr. ἔ-λακ-ο-ν, λέ-λακ-α, λά-σκ-ω, λακ-ε-ρό-ς, λα- κέρυζα, (probably also) ὀλοφύρομαι, according to some also λάλος, λαλέω (through reduplication, the final letter of rt. lap being rejected): Lat. loqu-o-r, loquax, loquela, Ajus Locu-ti-us, la-mentum; labium, labrum, lambo: Slav. reka: Lith. su- rik-ti, rek-iu: Hib. labhraim, ‘I speak;’ labh- radh, ‘speech, discourse.’]
Petersburger 1855 Word type unspecified · verb
Original text · German · Word type unspecified
2. √lap (= 1. lap) nom. ag. in abhīlāpalap.
Original text · German · Word type unspecified
1. √lap mit ud caus. Z. d. d. m. G. 27,92. — saṃpra vgl. saṃpralāpa.
Original text · German · verb
1. √lap , lápati (vyaktāyāṃ vāci) DHĀTUP. 11,8. lalāpa, lapiṣyati; aus metrischen Rücksichten auch med. schwatzen: sarvatra sarvaṃ lapatu MBH. 13,4517. lapantaḥ kokilāḥ HARIV. 7673 (vgl. HARIV. 8369). flüstern: lapituṃ kimapi śrutimūle GĪT. 1,41. tadā lalāpa jñānaṃ ca nirmalam PAÑCAR. 2,2,29. wehklagen NALOD. 3,27. lapita gesprochen AK. 3,2,57. n. Geschwätz, Gesumme AK. 1,1,5,1. H. ś. 81. ye mā̀ kro̱dhayànti lapi̱tā ha̱stinàṃ ma̱śakā̀ iva AV. 4,36,9. — Vgl. alapant (verbessere nicht irre redend), rap. — caus. lāpayati, aor. alīlapat und alalāpat VOP. 18,3. zum Reden veranlassen: anenaiva mukhenālāpayiṣyathāḥ (ā˚ nach ŚAṂK.) CHĀND. UP. 4,2,5. — Vgl. caus. von lī. — intens. lā́lapīti P. 7,3,94, Sch. sinnlos herausschwatzen AV. 6,111,1. surāṃ pītvā saha lālapata āsate KĀṬH. 12,12. wehklagen, jammern: lālapyate R. 5,15,35. MBH. 5,748. lālapyamāna MBH. 1,3603. MBH. 1,4168. MBH. 1,6557. MBH. 7,115. MBH. 8,4620. R. 2,75,45. R. GORR. 2,78,23. R. GORR. 2,108,16. R. GORR. 6,82,123. MĀRK. P. 74,36. evaṃ lālapyatastasya MBH. 1,968. MBH. 15,470. lālapyaivaṃ sakaruṇam MBH. 3,10200. wiederholt anreden: lālapmānamekaikaṃ jaritāṃ ca punaḥ punaḥ MBH. 1,8449. — anu s. anulāpa. — apa abläugnen, läugnen: saṃśrutya ca tapasvibhyaḥ sattre vai yajñadakṣiṇāṃ . tāṃ cāpalapatām (imper.) R. 2,75,24. śatamapalapati P. 1,3,44, Sch. KULL._zu_M. 8,139. tadanubhavasiddhamapalapato gajanimīlikaiva SĀH. D. 124,5. SĀH. D. 124,6. rājadeyamapalapitam unterschlagen KULL._zu_M. 8,400. — Vgl. apalāpa fg. und caus. von lī. — abhi schwatzen —, sprechen über AIT. BR. 6,33. ŚĀṄKH. BR. 30,5. ŚAṂK._zu_BṚH. ĀR. UP. S. 148. — Vgl. abhilāpa, abhīlāpalap, nirabhilapya. — ā anreden, sich unterhalten mit: ahaṃ hyaraṇye kathamekamekā tvāmālapeyaṃ niratā svadharme MBH. 3,15604. Spr. 1749. MĀRK. P. 35,31. mañjūṣāsthā bhiyānyo 'nyasparśaṃ labdhvāpi nālapan KATHĀS. 4,63. evaṃ tayorālapatoḥ KATHĀS. 37,177. evamanyo 'nyamālapya KATHĀS. 66,38. yuṣmābhiḥ samamālapya kathaṃ nu kitavairaham . sahālapiṣyāmi punaḥ KATHĀS. 121,105. āptaiḥ sahālapan RĀJA-TAR. 3,210. sprechen, reden: ālapantaḥ sumadhuraṃ dhārtarāṣṭrāḥ (d. i. haṃsāḥ) HARIV. 8608. ālapantī (so ist zu lesen) KATHĀS. 47,112. ucchiṣṭo nālapetkiṃcit MĀRK. P. 34,30. na bhūya ālapet SADDH. P. 4,16,a, vacāṃsi — ālapan — tāni tāni tāḥ zu ihnen NALOD. 2,12. tatra yo 'nyatkarmaṇaḥ sādhu manyenmoghaṃ (so die ed. Bomb.) tasyālapitaṃ durbalasya eine Unterredung mit dem MBH. 5,816. — Vgl. ālapana, ālapti, ālāpa, ālāpin. — caus. sich mit Jmd (acc.) in eine Unterhaltung einlassen Spr. 312. Spr. 2221. PAÑCAT. 207,13. PAÑCAT. 242,13. zu Jmd (acc.) sprechen BHĀG. P. 10,90,24. — Vgl. ālāpana (auch in den Nachträgen). — samā sich unterhalten mit (acc.) SĀH. D. 207,5. — ud caus. Jmd (acc.) liebkosen ŚĀK. CH. 154,8 (upalālayan die andere Recension). MĀRK. P. 27,1. MĀRK. P. 76,3. MĀRK. P. 76,7. — Vgl. ullāpa, ullāpana (in den Nachträgen, wo zu verbessern ist: das Liebkosen), ullāpin fg. und caus. von lī. — pra (unbedacht) herausreden, schwatzen, faseln TBR. 2,2,10,3. laghutvātpralapāmahe MBH. 13,6884. lokeneti nirargalaṃ pralapatā Spr. 2053. unmattātpralapataḥ Spr. 3534. ŚĀK. 23,14. KATHĀS. 94,104. PRAB. 50,5. KUVALAY. 140,a, DHŪRTAS. 81,3. schwatzen so v. a. sich unterhalten BHĀG. P. 10,32,1. eine Rede vorbringen, sprechen BHAG. 5,9. MBH. 14,35. na tatra pralapetprājño badhireṣviva gāyanaḥ Spr. 4775. yāvadasau na kathaṃcitpralapanvitramati PAÑCAT. 93,16. PAÑCAT. 94,12. ausrufen: śiva śiva śiveti pralapataḥ Spr. 309. wehklagen PAÑCAT. 75,25. wehklagend Etwas sprechen, — erzählen: ārtāhaṃ pralapāmīdam MBH. 3,1203. vadhamapratirūpam R. 2,64,1. wehklagend anrufen: pralapantīṃ sma pāṇḍavān MBH. 2,2339. pralapita wehklagend gesprochen: vaco vaidehīti (oder vai dehīti) pratipadamudaśru pralapitam SĀH. D. 114,4. n. Geschwätz, Gerede: suptapralapitāni KĀM. NĪTIS. 11,65. kiṃ vṛthā pralapitena PAÑCAT. 146,1. kiṃ bahunā pralapitena PAÑCAT. 162,7. Wehklage: ākrandaḥ pralapitaṃ śucā SĀH. D. 472. PAÑCAT. 224,16. — Vgl. unmattapralapita, pralapana, pralāpa, pralāpin. — caus. zum Sprechen veranlassen: tathāpi snehaḥ pralāpayati MṚCCH. 86,14. — Vgl. pralāpana. — vipra 1〉 sich ausführlich aussprechen: vipralapta Auseinandersezzung, Erörterung: na cenmoghaṃ vipralaptaṃ mamedam MBH. 12,1038. MBH. 12,1040. — 2〉 wehklagen, jammern: iti vipralapan (ityevaṃ vilapan ed. Bomb.). MBH. 7,2527. MBH. 14,2022. — Vgl. vipralāpa. — vi unverständliche —, klägliche Töne ausstossen, jammern AV. 1,7,3. u̱tevà ma̱tto vi̱lapa̱nnapā̀yati AV. 6,20,1. MBH. 1,5902. MBH. 3,1203 (vilapiṣyāmi). MBH. 3,2269. MBH. 3,2360. MBH. 3,2371. MBH. 3,2381. MBH. 3,2412. MBH. 3,2422. MBH. 3,2500. MBH. 4,1115 (vilapiṣyataḥ partic. fut.). HARIV. 4839 (vilapatī). R. 1,1,52. R. 2,21,1. R. 2,26,19. R. 2,30,22. R. 2,39,3. R. 2,47,12. R. 2,75,17. R. 2,76,5. R. 4,24,40 (vilapatī). SUŚR. 1,118,16. fg. SUŚR. 2,384,12. RAGH. 8,43. KUMĀRAS. 4,4. Spr. 1807. KATHĀS. 16,51. GĪT. 3,6. MĀRK. P. 14,64. MĀRK. P. 22,24. MĀRK. P. 61,73. PAÑCAT. 28,18. PAÑCAT. 29,15. PAÑCAT. 35,13. HIT. 20,13. HIT. 42,16. HIT. 123,20. BHAṬṬ. 6,11. vilaptum R. 4,20,2. vilapāmahe R. ed. Bomb. 6,95,26. vilapamāna MBH. 3,2867. R. 2,13,10. R. 2,75,18. R. 2,13,44. vilapyant wehklagend MBH. 7,2681. wehklagend sprechen, mit acc.: vilalāpedam MBH. 2,2343. evamādīni MBH. 2,2574. vilapati priyāṃ prati wehklagt über RAGH. 8,69. bewehlagen: sutam R. 1,1,33 (R. 1,1,35 GORR.). R. 2,48,26. RĀJA-TAR. 6,206. vilapita n. Klage, Jammer NIR. 5,2. MBH. 3,2436. R. 2,39,40 (R. 2,38,50 GORR.). R. 44,2. R. 77,19. R. GORR. 2,79,35. R. GORR. 4,61,27. R. GORR. 7,24,23. — 2〉 vielfach sprechen: evaṃ teṣāṃ vilapatāṃ viprāṇāṃ vividhā giraḥ MBH. 1,7049. vilepuḥ kokilāḥ — madhurāṇi vicitrāṇi HARIV. 8369 (vgl. HARIV. 7673). — Vgl. — vilāpa. — caus. Jmd (acc.) wehklagen —, jammern machen P. 1,4,52, Vārtt. 3, Sch. AV. 1,7,2. AV. 1,7,6. viel reden lassen, med. BHAṬṬ. 8,83. — pravi s. pravilāpin. — sam 1〉 sich unterhalten DAŚAK. 59,5. — 2〉 benennen: sakala iti saṃlapyate SARVADARŚANAS. 85,17. — caus. Jmd anreden: saṃlāpitānāṃ madhurairvacobhiḥ Spr. 3077. — Vgl. saṃlāpa fgg.
Böhtlingk 1879 adjective · verbal root
Original text · German · adjective
2. lap Adj. jammernd in abhīlāpaláp.
Original text · German · verbal root
1. √lap , lapati (metrisch auch Med.) — 1〉 schwatzen (auch von Vögeln), herausschwatzen. — 2〉 flüstern, hersagen. *lapita gespochen. — 3〉 wehklagen. — Caus. lāpayati zum Reden veranlassen. — Intens. — 1〉 lā́lapīti sinnlos herausschwatzen, Unsinn schwatzen. — 2〉 lālapyate (metrisch auch Act.) — a〉 wehklagen, jammern. — b〉 wiederholt anreden. — Mit anu in *anulāpa. — Mit apa — 1〉 abläugnen, läugnen. — 2〉 apalapita unterschlagen (Geld u. s. w.). — Mit abhi — 1〉 schwatzen —, sprechen über. — 2〉 bezeichnen, benennen ŚAṂK. zu BṚH. ĀR. UP. S. 148. — Mit ā — 1〉 Jmd (Acc.) anreden, sich unterhalten, — mit (samam oder saha). — 2〉 reden, sprechen (auch von Vögeln), Etwas zu Jmd sagen (mit doppeltem Acc.). — Caus. sich mit Jmd (Acc.) in eine Unterhaltung einlassen, zu Jmd (Acc.) sprechen. — Mit upā sprechen von, erwähnen BHĀM. V. 2,11. — Mit samā sich unterhalten mit (Acc.). — Mit ud Caus. liebkosen VP. 5,20,9. HEM. PAR. 2,72. 293. — Mit samud die Stimme erheben, zu sprechen beginnen BĀLAR. 207,14. — Mit pra — 1〉 (unbedacht) herausreden, schwatzen, faseln. — 2〉 schwatzen, so v. a. sich unterhalten. — 3〉 eine Rede vorbringen, sprechen. — 4〉 ausrufen. — 5〉 wehklagen. — 6〉 wehklagend Etwas sprechen, — erzählen. pralapita wehklagend gesprochen. — 7〉 wehklagend anrufen. — Caus. Jmd zum Sprechen veranlassen. — Mit vipra — 1〉 sich ausführlich aussprechen; vgl. vipralapta. [Page5-216-c] — 2〉 wehklagen, jammern. — Mit saṃpra in saṃpralāpa. — Mit vi — 1〉 unverständliche —, klägliche Tone ausstossen, jammern, wehklagen, — über (prati). — 2〉 wehklagend Etwas sprechen. — 3〉 bewehklagen. — 4〉 vielfach sprechen, — ertönen lassen. — Caus. — 1〉 Jmd wehklagen —, jammern machen. — 2〉 viel reden lassen (Med.). — Intens. Unsinn schwatzen MAITR. S. 2,4,2 (39,19). — Mit pravi in pravilāpin. — Mit sam — 1〉 sich unterhalten, sich unterreden HEM. PAR. 2,125. — 2〉 benennen. — Caus. Jmd anreden.
Original text · German · verbal root
1. √lap mit upa Caus. auf heitern JĀTAKAM. 19,18. [Nachtrag, Band 7]
Whitney Roots 1885 verbal root
Original text · English · verbal root
lap — prate
Apte 1890 verbal root
Original text · English · verbal root
lap 1 P. (lapati) 1 To speak, talk in general. 2 To prate, chatter. 3 To whisper; kapolatale militā lapituṃ kimapi śrutimūle Gīt. 1. 4 To wail, lament. — Caus. (lāpayati-te) To cause to talk &c. WITH ud to call out loudly to.
Cappeller 1887 Word type unspecified · verb
Original text · German · Word type unspecified
lap mit ā Caus. zum Reden bringen.*
Original text · German · verb
lap, lapati (˚te) schwatzen, flüstern, reden, klagen. p. p. lapita s. bes. Caus. lāpayati zum Reden bringen. Intens. lā́lapīti Unsinn reden; lālaṇyate (˚ti) klagen, jammern. ā anreden (Acc.), sich unterhalten mit (samam o. saha), reden, etw. zu jemd. sagen (2 Acc.). ud Caus. liebkosen. samud die Stimme erheben, (klagen*). pra schwatzen, faseln, plaudern, klagen. vi jammern, faseln, durcheinander reden. sam sich unterhalten; Caus. anreden.
Burnouf 1866 verbal root
Original text · French · verbal root
*lap lap. lapāmi 1; p. lalāpa; etc. Parler. So lamenter. Lat. loquor.
Derived words
Occurrences in source texts (1)
SS 1 occurrence
SS 3.40–3.42: Desire and Liberation 1 occurrence
Occurrences through derived words
-
SS 3.40 Segment 1
Continue with AYI Free
Image source: AYI archive.