dambha दम्भ – Heuchelei
Substantiv Maskulin · Substantiv Neutrum · Worttyp nicht bestimmt
Wörterbuchquellen
AYI Wörterbuch Substantiv Neutrum
Heuchelei
Cappeller 1891 Substantiv Maskulin
Originaltext · Englisch · Substantiv Maskulin
dambha ·m. deceit, fraud, hypocrisy.
Monier-Williams 1872 Substantiv Maskulin
Originaltext · Englisch · Substantiv Maskulin
Dambha, as, m. deceit, fraud, cheating, trickery, feigning hypocrisy, sanctimony; arrogance, osten- tation, pride; sin, wickedness; Deceit personified as a son of A-dharma and Mṛṣā; an epithet of Śiva; Indra's thunderbolt.
Petersburger 1855 Substantiv Maskulin · Worttyp nicht bestimmt
Originaltext · Deutsch · Substantiv Maskulin
dambhá (von dambh) gaṇa pacādi (nom. ag. ?, fehlt in der v. l.) zu P. 3,1,134. m. 1〉 Betrug, Verstellung, Heuchelei, = kaitava AK. 1,1,7,30. TRIK. 3,3,287. H. 378. MED. bh. 5. = kalka AK. 3,4,1,14. TRIK. MED. = gahvara AK. 3,4,25,185. = āṭopāhaṃkṛti (śāṭopa˚ gedruckt) ŚABDAR._im_ŚKDR. M. 4,163. BHAG. 16,4. INDR. 5,62. HARIV. 7981. SUŚR. 1,312,20. vratarucau dambhaḥ (gaṇyate) BHARTṚ. 2,44. suguptasyāpi dambhasya brahmāpyantaṃ na gacchati PAÑCAT. I, 222. tatra pūrvaścaturvargo (ijyādhyayanadānāni tapaḥ) dambhārthamapi sevyate HIT. I, 8. VARĀH. BṚH. S. 104,62. BHĀG. P. 1,17,32. DHŪRTAS. 70,12. dambhenānumumūrṣantīm RĀJA-TAR. 6,195. ye tviha vai dāmbhikā dambhayajñeṣu paśūnviśasanti BHĀG. P. 5,26,25. taṃ jāgratamadambhena R. 2,51,1. R. 2,86,2. adambhavṛttayaḥ sarve HARIV. 4137. Personif. PRAB. 19,3. ein Sohn des Adharma von der Mrṣā BHĀG. P. 4,8,2. als Beiw. Śivaʼs ŚIV. Die Bed. verletzendes, hochfahrendes Wesen (vgl. dambhodbhava) scheint das Wort in der folg. Stelle zu haben: dambhābhimānatīkṣṇāni na kurvīta vicakṣaṇaḥ MĀRK. P. 34,46. Vgl. a˚. — 2〉 Indraʼs Donnerkeil (vgl. dambholi) JAṬĀDH._in_Verz. der Oxf. H. 191,b,1.
Originaltext · Deutsch · Worttyp nicht bestimmt
dambha 1〉 are dambhamune (dambha mu˚ BROCKH.) o du falscher Muni! KATHĀS. 72,263. — Vgl. mahā˚.
Böhtlingk 1879 Substantiv Maskulin
Originaltext · Deutsch · Substantiv Maskulin
dambha m. — 1〉 Betrug, Verstellung, Heuchelei. Personificirt als Sohn Adharmaʼs. — 2〉 *Indraʼs Donnerkeil. — 3〉 N. pr. eines Fürsten VP.² 4,30.
Cappeller 1887 Substantiv Maskulin
Originaltext · Deutsch · Substantiv Maskulin
dambha m. Trug, List, Heuchelei; dambhārtham zum Schein.
Burnouf 1866 Substantiv Maskulin
Originaltext · Französisch · Substantiv Maskulin
dambha dambha m. tromperie, fraude; hypocrisie. Orgueil, présomption. dambhayāmi c. de dambh.
Quelltextfundstellen (1)
HP 1 Fundstelle
Mit AYI Free weitermachen
Bildquelle: AYI Archiv.