Sanskrit-Quelltext als Insight-Motiv

śuc शुच् – trauern; leiden

Adjektiv · Verbalwurzel · Substantiv Feminin · Worttyp nicht bestimmt · Verb

Wörterbuchquellen

AYI Wörterbuch Verbalwurzel

trauern; leiden

Cappeller 1891 Adjektiv · Verb

Originaltext · Englisch · Verb

śuc śócati śóca°te (śúcyati1 & śociti) ·v flame, light, shine, glow, burn; suffer burning pain; grieve at, mourn (acc. ±prati, loc., or instr.). C. śocáyati inflame, burn (lit. & fig. = afflict); grieve at, mourn, regret (acc.). I. śócucan etc. flame brightly. -- anu grieve for (acc.), mourn with (acc.); C. = samanu bewail, deplore. apa I. flame away, remove by flaming. abhi burn, torment (also C. & I.); grieve, mourn. ā flame hither, bring by flaming. ud flame up. ni be burning hot. nis flame forth. pari feel grief or sorrow, mourn (absol. or tr. w. acc.). C. torment, afflict, bewail, deplore. pra shine forth (also I.). anupra bewail, deplore. prati flame against (acc.). sam flame together; lament, regret (also C.).

Originaltext · Englisch · Adjektiv

śúc2 ·a. flaming, lighting, beaming (--°); f. flame, heat, sorrow, grief, pain, distress.

Monier-Williams 1872 Substantiv Feminin · Verb

Originaltext · Englisch · Substantiv Feminin

2. śuc, k, f. sorrow, grief, distress, regret; calamity, affliction.

Originaltext · Englisch · Substantiv Feminin

4. śuc, k, f., Ved. brightness, lustre, radiance, (śucā- śucā, with reiterated lustre, Ṛg-veda III. 4, 1.)

Originaltext · Englisch · Verb

śuc 1 . śuc, cl. 1. P. śocati (ep. also A. -te), śuśoca, śociṣyati, aśocīt, śocitum (or śoktum, Vopa-deva VIII. 79, 80), to be grieved or sorrowful, be afflicted; to bewail, grieve for (with acc.); to regret, repent; to be absorbed in deep meditation: Caus. śocayati, -yitum, Aor. aśūśu- cat, to afflict, grieve, make sorrowful; to be sor- rowful; to bewail: Desid. śuśuciṣati, śuśoci- ṣati: Intens. śośucyate, śośokti; [cf. Goth. hiufan; Angl. Sax. heaf, heofian; Old Germ. huvo.]

Originaltext · Englisch · Verb

śuc 3 . śuc, cl. 4. P. A. śucyati, -te (Ved. also cl. 1. śocati, -te, and in some forms apparently cl. 6. śucati), śuśoca, śuśuce, śociṣyati, -te, aśucat or aśocīt, aśociṣṭa, śocitum (Ved. Inf. śucadhyai, other Vedic forms śocā = śocasva, śu- śugdhi = prakāśaya, śuśucita = dīpyatām, Ṛg- veda II. 2, 10), to shine, be bright or radiant; to brighten, illuminate; to burn, consume; to become clean or pure, be pure; to yield moisture, be wet; to decay, become fetid, stink: Caus. śocayati, -yitum, to brighten, illuminate; to make pure, purify: Desid. śuśuciṣati, -te, or śuśociṣati, -te: Intens. śośuc- yate, śośokti.

Petersburger 1855 Adjektiv · Substantiv Feminin · Worttyp nicht bestimmt

Originaltext · Deutsch · Adjektiv · Substantiv Feminin

2. śuc (= 1. śuc) 1〉 adj. flammend, leuchtend, strahlend: s. tri˚, viśva˚. — 2〉 f. a〉 Flamme, Gluth: śu̱cā śùcā suma̱tiṃ rā̀si̱ vasvàḥ ṚV. 3,4,1. śu̱cā vi̱ddhā vyoṣàyā AV. 3,25,4 (vgl. AIT. BR. 6,35). VS. 13,47. VS. 17,1. yā tè gharma di̱vyā śuk VS. 38,18. sa ī̀śva̱raḥ pra̱jāḥ śu̱cā pra̱dahàḥ TS. 5,1,5,6. TS. 5,2,9,5. TBR. 1,6,2,1. innere Wärme ŚAT. BR. 14,1,2,13. ŚAT. BR. 14,3,1,2. — b〉 Brand des Innern: Qual, Schmerz, Sorge, Trauer, Kummer (diese Bed. fliesst in der alteren Sprache häufig mit der ersten zusammen) AK. 1,1,7,25. AK. 3,4,32 (28 COLEBR.), 18. H. 299. AV. 4,38,4. AV. 5,20,3. AV. 7,100,1. AV. 12,5,34. TS. 1,3,9,1. pa̱śuṃ śu̱cārpàyet TS. 5,1,4,2. pa̱śorvā ālàbdhasya prā̱ṇāñchugṛ̀cchati TS. 6,3,9,1. ŚAT. BR. 3,8,5,8. ŚAT. BR. 9,1,2,9. PAÑCAV. BR. 5,10,3. PAÑCAV. BR. 8,1,9. śucā vā eṣa viddho yasya jyogāmayati 12. śuco gṛham Spr. 5198. hṛdi śucaṃ dhatte Spr. 2887. śucaṃ vidadhati VARĀH. BṚH. S. 52,4. VARĀH. BṚH. S. 52,6. śucaṃ janayati VARĀH. BṚH. S. 104,9. prāpa śucam KATHĀS. 16,67. śucamagāt KATHĀS. 20,96. śucameti Spr. (II) 2781. vijahau śucam RAGH. 12,75. virahajāṃ śucam ŚĀK. 94. śucālam DAŚAK. 73,6. śucā aus Trauer, vor Kummer RAGH. 8,57. Spr. 2756. asmajjananyośca tataḥ sphuṭitaṃ hṛdayaṃ śucā KATHĀS. 2,43. KATHĀS. 41,54. kanyājanmaśucā KATHĀS. 28,46. pl.: rājñāṃ saṃjajñire śucaḥ MBH. 2,2181. kimadhikaraṇāḥ santu ca śucaḥ Spr. (II) 5193. tanayakṛtāḥ śucaḥ VARĀH. BṚH. S. 104,14. utsāritā ivābhūvannagaryāstatkṣaṇaṃ śucaḥ KATHĀS. 18,121. śucāṃ pātram Spr. 2994. guruśucāṃ rogasya viśrāmabhūḥ Spr. (II) 2641. ajahācchucaḥ BHĀG. P. 1,13,57. am Ende eines adj. comp.: gurutara˚ MEGH. 86. vyapagata˚ MEGH. 74. vigalita˚ MEGH. 89. MEGH. ad 113. tyakta˚ RĀJA-TAR. 3,105. sa˚ Spr. (II) 937. — c〉 pl. Thränen als Ausdruck des Schmerzes, — der Trauer: śucaste pramṛjāmi BHĀG. P. 1,7,16. BHĀG. P. 3,18,4. kṛcchreṇa saṃstabhya śucaḥ pāṇināmṛjya netrayoḥ BHĀG. P. 1,15,3. BHĀG. P. 1,17,8. muñcanmīladdṛśāḥ śucaḥ BHĀG. P. 3,2,5. — Vgl. mānasa˚.

Originaltext · Deutsch · Worttyp nicht bestimmt

1. √śuc , śócati NAIGH. 1,16 (jvalatikarman). DHĀTUP. 7,1 (śoke). śúcyati (s. u. sam) DHĀTUP. 26,56 (pūtībhāve; śauce viśaraṇe klede VOP.). śuśóca, śuśukváṃs; aśociṣat (angeblich VS.; vgl. VS. 6,20) P. 6,1,119, Schol. aśocīt, śucas, śociṣyati; śocitā und śoktā VOP. 8,79. fg. śucádhyai ṚV. 4,2,1. śocitum, śocitvā (auch śucitvā nach P. 1,2,26); med. śócasva u. s. w., śuśucīta, śuśucāná; im Veda auch śucánt, śucámāna und śucáyant. 1〉 flammen, leuchten, strahlen; glühen, brennen: śocā̱ vi bhā̀hi (agne) ṚV. 6,16,45. ṚV. 1,36,9. a̱bhi rajā̀ṃsi śuśucā̱no àsthāt ṚV. 149,4. ṚV. 2,34,1. yaṃ tvā̀ de̱vāpìḥ śuśucā̱no (ob etwa ˚cānam) àgne samī̱dhe ṚV. 10,98,8. du̱rokàma̱gnirā̱yavè śuśoca ṚV. 7,4,3. ṚV. 9,73,5. ṚV. 9,83,2. śu̱śoca̱ sūryàḥ ṚV. 10,138,2. ṚV. 1,133,6. a̱rcayàḥ ṚV. 5,17,3. ṚV. 5,79,8. dyu̱mnaṃ sva1̱̀rṇa śùśucīta ṚV. 2,2,10. ṚV. 10,43,9. ŚAT. BR. 1,4,1,38. ŚAT. BR. 9,2,1,19. AIT. BR. 3,36. gharmaḥ ĀŚV. ŚR. 4,6,3. śuśukváṃs ṚV. 1,69,1. ṚV. 5,87,6. jyotìṣā śuca̱tā ṚV. 2,34,12. ṚV. 4,2,15. ṚV. 4,2,17. dhana ṚV. 23,1. ṚV. 6,3,3. ṚV. 10,67,7. ṚV. 79,3. śucámāna ṚV. 4,23,8. NIR. 10,41. a̱gniṃ śu̱cayàntaṃ pāva̱kam ṚV. 10,46,8. a̱ṅgaiḥ ṚV. 10,4,6. a̱rkaiḥ ṚV. 4,56,1. ṚV. 4,56,2. ṚV. 1,147,1. — 2〉 Gluth —, heftigen Schmerz leiden, trauern TS. 5,4,3,3. AIT. BR. 6,35. ŚAT. BR. 14,4,3,28. fg. tāvu̱bhau śòcataḥ pra̱jāmi̱cchamā̀nau TBR. 1,6,2,1. ŚVETĀŚV. UP. 4,7. śocanti jāmayo yatra M. 3,57. MBH. 1,1750. MBH. 1,5576. MBH. 2,1735. MBH. 3,2381. MBH. 3,2568. MBH. 4,488. R. 2,53,24. R. 2,63,9. R. 2,64,72. R. 2,73,2. R. 2,74,24. Spr. 2767. Spr. 3026. Spr. 5082. Spr. (II) 679. Spr. 1591. KATHĀS. 29,93. RĀJA-TAR. 5,466. BHĀG. P. 6,10,9 (Gegens. hṛṣyati). śocatī BHĀG. P. 4,25,61. śuśoca R. GORR. 2,38,1. R. GORR. 4,26,7. aśocīt BHAṬṬ. 15,71. mā śociṣṭa BHAṬṬ. 15,101. maivaṃ śucaḥ MBH. 1,3229. MBH. 3,590 (śuca fälschlich ed. Calc.). MBH. 3,2472. MBH. 5,7027. BHAG. 16,5. R. 1,42,17. R. 1,70,34. R. 2,21,47. R. GORR. 2,114,24. R. GORR. 3,63,16. MĀRK. P. 64,13. aśociṣyaḥ BHAṬṬ. 21,6. śocate Spr. (II) 263. Spr. (II) 3884, v. l. śocadhvam MBH. 16,228. śoceta Spr. (II) 4292. śocamāna Spr. (I) 5082, v. l. aśocata R. 5,56,95. śociṣye R. 6,95,29. die Ergänzung im loc.: na ca śocatyasaṃpattau M. 12,36. aparihārye 'rthe śocitum Spr. (II) 2383. śocante vyasane tasya Spr. (I) 5119. im instr.: na sa śocetkṛtākṛtaiḥ (kṛtākṛtam die neuere Ausg.) HARIV. 291. im acc. mit pratiḥ mā tvaṃ śucastāṃ prati MBH. 3,15681. gew. im blossen acc. trauern über, beklagen, bedauern: ṛṣeḥ putraṃ tamatho vāpi pautraṃ kathaṃ na śoceyamahaṃ na rudyām MBH. 1,3231. MBH. 3,331. MBH. 3,2295. na śocāmyahamātmānaṃ na cānyadapi kiṃ ca na MBH. 3,2372. aśocan (śocante ed. Bomb.) vaiśasaṃ kṛtam . bhrātaraṃ pitaraṃ putraṃ sakhāyaṃ ca MBH. 3,2567. R. 1,2,31. R. 2,52,21. R. 2,64,17. R. 2,74,19. R. GORR. 1,2,18. Spr. (II) 723. svaṃ vapuḥ KATHĀS. 4,42. KATHĀS. 22,180. MĀRK. P. 22,29. śocimi aus metrischen Rücksichten MBH. 3,2372. śuśoca RAGH. 2,37. mā śucastvamanāgatān (arthān) Spr. (II) 676. BHĀG. P. 1,13,39. BHĀG. P. 4,8,68. gatānasmān śociṣyati R. 2,46,4. tvaṃ mithyāvayavām̐llūnānadya śociṣyasi dhruvam RĀJA-TAR. 4,299. nainaṃ śocitumarhasi BHAG. 2,26. R. 2,72,25. Spr. (II) 3596. śocitvā R. GORR. 2,57,1. śocase MBH. 3,2644. śoce BHĀG. P. 7,9,43. śocamāna MBH. 3,2016. MBH. 3,12260. PAÑCAT. 35,7 (hier befremdet med.). — caus. 1〉 in Flammen setzen, brennen (trans.): bra̱hma̱dviṣè śocaya̱ kṣāma̱paścà ṚV. 6,22,8. TBR. 1,1,8,2. — 2〉 in Schmerz versetzen: hārdìm AV. 6,89,1. AV. 6,89,2. ŚAT. BR. 1,4,3,9. MBH. 4,581. MBH. 7,2695. — 3〉 Schmerz empfinden, trauern MBH. 1,5649. Spr. (II) 4293. trans. bedauern, beklagen Jmd oder Etwas; pass. śocyate Spr. (II) 263, v. l. Spr. (II) 3884. RAGH. 8,62. RĀJA-TAR. 3,136. — 4〉 reinigen (vgl. śuci): dūṣitaṃ tṛṇatoyādi pratiyogairaśocayat KATHĀS. 19,84. — desid. śuśuciṣati und śuśociṣati P. 1,2,26. — intens. 1〉 hell leuchten, — strahlen, — flammen: ye a̱gnayo̱ na śośùcannidhā̱nāḥ ṚV. 6,66,2. partic. śóśucat ṚV. 48,3. ṚV. 10,82,20. ṚV. 89,12. śóśucāna ṚV. 4,1,4. ṚV. 7,10,1. — 2〉 heftigen Schmerz empfinden: śośucyamāna BHAṬṬ. 3,12. — anu 1〉 schmerzliche Sehnsucht empfinden nach (acc.), trauern um AV. 6,130,1. MBH. 1,1040. MBH. 1,1845. MBH. 1,4967. MBH. 3,2645. MBH. 3,2725. MBH. 3,15764. MBH. 3,16839. R. 2,34,4. R. 2,46,6. R. 2,34,8. R. 2,63,29. Spr. (II) 722. Spr. (II) 913. Spr. (II) 1998. naṣṭaṃ mṛtamatikrāntaṃ nānuśocanti paṇḍitāḥ Spr. (II) 3473. Spr. (II) (I) 5108. RĀJA-TAR. 3,292. ˚śocatī HARIV. 9235. R. 3,52,14. ˚śocitum BHAG. 2,25. R. 5,71,7. Spr. (II) 4561. ˚śoce BHĀG. P. 3,1,41. ˚śocasva Spr. (II) 913, v. l. anvaśocata MBH. 1,4634. mit loc. Spr. (II) 3566. mit gen. BHĀG. P. 9,19,2. mit iti R. 2,52,27. ohne Ergänzung Spr. 3026. MBH. 1,5647 (med.). — 2〉 in Jmdes (acc.) Schmerz einstimmen, mit Jmd zugleich Schmerz empfinden, — trauern: śocatīṃ jāyāmanuśocati BHĀG. P. 4,25,61. — Vgl. anuśocana. — caus. betrauern, bedauern: pitarāvanuśocya KATHĀS. 10,67. KATHĀS. 21,129. suhṛdbhiranuśocitāḥ MBH. 2,2594. — samanu Schmerz empfinden um (acc.), betrauern, bedauern MBH. 4,565. — apa intens. durch Flammen vertreiben; partic. apà na̱ḥ śośùcada̱gham ṚV. 1,97,1; vgl. VS. 35,6. YĀJÑ. 3,3. — abhi 1〉 in Gluth setzen, verbrennen: bra̱hma̱dviṣàma̱bhi taṃ śòcatu̱ dyauḥ ṚV. 6,52,2. ṚV. 10,16,1. mainā̱ṃ tapàsā̱ mārciṣā̱bhi śòcīḥ VS. 12,15. KĀTY. ŚR. 6,10,3. — 2〉 brennen so v. a. quälen AV. 4,26,7. VS. 11,45. KĀTY. ŚR. 6,10,3. — 3〉 Schmerz empfinden, trauern MBH. 12,11242. — Vgl. abhiśoka fgg. — caus. in Gluth versetzen, verbrennen, quälen: (agnayaḥ) mā tvā̱bhiśū̀śucan VS. 35,8. TS. 5,1,5,6. Vgl. abhiśocayiṣṇu. — intens. dass.: a̱bhi śośùcānaḥ ṚV. 10,87,9. ṚV. 10,87,14. — ā herstrahlen: agnè śuśu̱gdhyā ra̱yim ṚV. 1,97,1. — Vgl. āśuśukṣaṇi. — ud caus. in Flammen setzen AV. 5,22,2. — Vgl. ucchocana. — ni brennend heiss sein: niśocati nitapati varṣiṣyati impers. CHĀND. UP. 7,11,1. — nis intens. med. hervorstrahlen ṚV. 7,1,4. — pari Schmerz empfinden, trauern MBH. 1,4025. BHĀG. P. 3,30,18. betrauern, beklagen; med. MBH. 3,13657. MBH. 5,5063. — caus. 1〉 quälen, peinigen MBH. 6,1902 nach der Lesart der ed. Bomb. — 2〉 bedauern, beklagen: bhavantau ˚śocya R. GORR. 2,66,16. — pra strahlen: pra yacchocànta dhī̱tayàḥ ṚV. 8,6,8. — Vgl. praśocana. — anupra betrauern, beklagen: na tvādṛśī martyamanupraśocate MBH. 1,3229. — sam 1〉 zusammenflammen: nedimāvagnī saṃśocātaḥ ŚAT. BR. 8,6,1,22. — 2〉 betrauern, beklagen MBH. 9,1500. — 3〉 ˚śucyati schmerzen: yadupanaddhasya saṃśucyati ŚAT. BR. 6,4,4,20. — caus. betrauern, beklagen: ˚śocya MBH. 7,10.

Böhtlingk 1879 Adjektiv · Verbalwurzel · Substantiv Feminin

Originaltext · Deutsch · Adjektiv · Substantiv Feminin

2. śúc — 1〉 Adj. am Ende eines Comp. flammend, leuchtend, strahlend. — 2〉 f. — a〉 Flamme, Glut; innere Wärme. — b〉 Brand des Innern; Qual, Schmerz, Sorge, Trauer, Kummer, — über (im Comp. vorangehend). Auch Pl. Instr. Sg. aus Trauer, vor Kummer. — c〉 Pl. Thränen als Ausdruck des Schmerzes, — der Trauer.

Originaltext · Deutsch · Verbalwurzel

1. √śuc , śócati, ˚te (in der klassischen Sprache meist metrisch, aber śocamāna auch in der Prosa), saṃśúcyati, śucánt (Aor.); — 1〉 flammen, leuchten, strahlen; glühen, brennen. — 2〉 Glut —, heftigen Schmerz leiden, trauern, — bei, über (Loc., Instr. oder Acc. mit prati). — 3〉 mit Acc. trauern über, beklagen, betrauern. — 4〉 *pūtībhāve (klede), viśaraṇe und śauce (vgl. śuci und Caus.). — Caus. śocáyati — 1〉 in Flammen setzen, brennen (trans.) TBR. 1,1,8,1. [Page6-248-a] — 2〉 in Schmerz versetzen. — 3〉 Schmerz empfinden, trauern; mit Acc. bedauern, beklagen. — 4〉 reinigen VARĀH. YOGAY. 7,14. — *Desid. śuśuciṣati und śuśociṣati. — Intens. (śóśucan, śóśucat und śośucāna) — 1〉 hell leuchte, — strahlen, — flammen. — 2〉 śośucyamāna heftigen Schmerz empfindend BHAṬṬ. — Mit anu — 1〉 schmerzliche Sehnsucht empfinden nach, trauern um (Acc., ausnahmsweise Loc. oder Gen.) ohne Ergänzung trauern. — 2〉 in Jmds (Acc.) Schmerz einstimmen, mit Jmd zugleich Schmerz empfinden, — trauern. — Caus. betrauern, bedauern. — Mit samanu Schmerz empfinden, betrauern, bedauern; mit Acc. — Mit apa Intens. (ápa — śóśucat Partic.) durch Flammen vertreiben. — Mit abhi — 1〉 in Glut setzen, verbrennen. — 2〉 brennen, so v. a. quälen. — 3〉 Schmerz empfinden, trauern. — Caus. in Glut versetzen, verbrennen, quälen. — Intens. dass. — Mit ā herleuchten (ṚV. 7,8,1), Etwas (Acc.) herbeistrahlen. — Desid. in āśuśukṣáṇi. — Mit ud aufleuchten ṚV. 4,2,20. — Caus. in Flammen setzen. — Mit ni brennend heiss sein (impers.). — Mit nis Intens. (níḥ — śośucanta) hervorstrahlen. — Mit pari Schmerz empfinden, trauern; mit Acc. betrauern, beklagen. — Caus. — 1〉 quälen, peinigen MBH. 6,48,38. — 2〉 bedauern, beklagen. — Mit pra hervorstrahlen (in übertragener Bed.). — Intens. hervorstrahlen ṚV. 7,1,4. — Mit anupra betrauern, beklagen. — Mit prati seinen Brand richten gegen (Acc.) MAITR. S. 1,5,2 (68,3). — Mit sam — 1〉 zusammenflammen. — 2〉 bedauern, beklagen. — 3〉 saṃśúcyati Jmd (Gen.) schmerzen. — Caus. betrauern, beklagen.

Whitney Roots 1885 Verbalwurzel

Originaltext · Englisch · Verbalwurzel

śuc — gleam

Apte 1890 Verbalwurzel · Substantiv Feminin

Originaltext · Englisch · Verbalwurzel

śuc I. 1 P. (śocati) 1 To be sorry, grieve for, bewail, mourn; arodīdrāvaṇo'śocīnmohaṃ cāśiśriyatparaṃ Bk. 15. 71; Bk. 21. 6; Bg. 16. 5. 2 To regret, repent. II. 4 U. ( śucyati-te) 1 To be sorry or afflicted. 2 To be wet. 3 To shine. 4 To be pure or clean. 5 To decay; become fetid. 6 To brighten, illuminate. 7 To burn, consume.

Originaltext · Englisch · Substantiv Feminin

śuc, śucā f. [śuc-kvip ṭāp vā] Grief, sorrow, affliction, distress; vikalakaraṇaḥ pāṃḍucchāyaḥ śucā paridurbalaḥ U. 3. 22; kāmaṃ jīvati me nātha iti sā vijahau śucaṃ R. 12. 75, R. 8. 72; Me. 88, Ś. 4. 18.

Cappeller 1887 Worttyp nicht bestimmt · Verb

Originaltext · Deutsch · Worttyp nicht bestimmt

2. śúc flammend (—˚); f. Flamme, Glut, Qual, Sorge, Kummer, Trauer.

Originaltext · Deutsch · Verb

1. śuc, śócati, ˚te (śúcyati) u. śociti) flammen, brennen, Schmertz empfinden, trauern, betrauern. Caus. śocáyati entzünden, betrüben; traurig sein, beklagen. anu trauern um, sich sehnen nach, bedauern (Acc.). Caus. betrauen.trauen. pari trauern, beklagen. Caus. quälen, bedauern.

Burnouf 1866 Verbalwurzel · Substantiv Feminin

Originaltext · Französisch · Verbalwurzel

*śuc śuc. śucyāmi, śucye 4; a2. aśucam; pp. śukta. Se mouiller, devenir humide; par ext. se pourrir. Etre pur; être clair, transparent; briller d'un pur éclat. Eclairer, Vd.

Originaltext · Französisch · Verbalwurzel

*śuc śuc. śocāmi, śoce et śocimi 1; p. śuśoca; a2. aśucam; etc. Pleurer, gémir; pleurer qqn. [qui est absent ou mort] ac. Briller, Vd., agne śocasva, brille, ô Agni.

Originaltext · Französisch · Substantiv Feminin

śuc śuc f. pleurs, gémissement, regret; affliction.

Quelltextfundstellen (1)

SVU 1 Fundstelle
SVU 4.6-4.10: Zwei Vögel und Māyā 1 Fundstelle

Direkt belegt

Mit AYI Free weitermachen

Bildquelle: AYI Archiv.