kuṇḍa कुण्ड – f. ī (HEMĀDRI 2,a,86,17. 99,12. 105,10.
Adjektiv · Substantiv Maskulin · Substantiv Neutrum · Worttyp nicht bestimmt
Wörterbuchquellen
Cappeller 1891 Substantiv Neutrum
Originaltext · Englisch · Substantiv Neutrum
†kuṇḍa ·n. jar, pitcher (also ī f.); hole in the ground, fire-pit. m. the son of a wife by a paramour.
Monier-Williams 1872 Adjektiv
Originaltext · Englisch · Adjektiv
kuṇḍa kuṇḍa, as, ī, am, m. f. n. (said to be fr. rt. kuṇ), a bowl-shaped vessel, a basin, bowl, pitcher, jar, pot, water-pot; (am), n. a particular measure; a clump, e. g. darbha-kuṇḍam, a clump of Darbha grass; (as, am), m. n. a round hole in the ground, a hole in the ground for receiving and preserving water; a hole in general (e. g. in comp. agni-kuṇḍa, a hole in the ground for receiving and preserving consecrated fire); a pit, a vat; a pool, a well, a spring or basin of water, especially consecrated to some holy purpose or person; (as), m. a son born in adultery, an adulterine, the son of a woman by another man than her husband, while the husband is alive; N. of a Nāga; a son of Dhṛta-rāṣṭra; an epithet of Śiva; (ā), f. an epithet of Durgā.
Petersburger 1855 Substantiv Maskulin · Substantiv Neutrum · Worttyp nicht bestimmt
Originaltext · Deutsch · Substantiv Maskulin · Substantiv Neutrum
kuṇḍá Uṇ. 1,114. 1〉 m. (H., Sch. H. an.) f. (ī) n. ein rundes Gefäss, Topf, Krug AK. 2,9,31. AK. 2,7,45. TRIK. 3,3,111. H. 1019. H. an. 2,112. MED. ḍ. 4. kuṇḍapratirūpāścamasāḥ KĀTY. ŚR. 24,4,40. dṛtikuṇḍatāpaścitāmayanāni MAŚ._in_Verz. d. B. H. 74. prākṣipatkāñcane kuṇḍe śukraṃ sā MBH. 3,14311. MBH. 3,14314. evamaṣṭau sa kuṇḍāni hyapibat MBH. 1,5033. MBH. 1,5030. MBH. 1,5032. MBH. 1,4500. MBH. 1,4504. kuṇḍodhnī (vgl. ghdodhnī unter ghaṭa) RAGH. 1,84. mṛtkuṇḍam P. 6,2,136, Sch. kuṇḍī́ = amatra P. 4,1,42. VOP. 4,26. — 2〉 n. ein best. Maass MED. — 3〉 m. (H. an.). n. eine runde Höhlung im Erdboden, ein rundes Wasserbassin, = devatoyāśaya H. an. MED. = khāta TRIK. havitrī tu homakuṇḍam H. 833. apāṃ kuṇḍe MBH. 13,4816. guhāyāścāpyadūrasthaṃ girikuṇḍaṃ bahūdakam . vistīrṇaṃ cāyataṃ caiva padminyā copaśobhitam .. R. 4,26,4. ārūḍhāstatra paśyanti parvate gandhamādane . ṛṣikuṇḍāni divyāni phalāni vividhāni ca .. snānti sma girikuṇḍeṣu R. 6,84,4. R. 6,84,5. saptarṣikuṇḍa (MBH. 3,6042), stanakuṇḍa (sc. gauryāḥ MBH. 3,8130), śrīkuṇḍa (MBH. 3,5028) Namen von Tirtha. śatasahasrayojane kṛmikuṇḍe in einer mit Würmern angefüllten Grube BHĀG. P. 5,26,18. agnikuṇḍa eine Grube, in der heiliges Feuer gehalten wird: tatra (tīrthe) trīṇyagnikuṇḍāni MBH. 3,8216 (R. 5,10,16 dagegen: Kohlentopf). KATHĀS. 8,18. KATHĀS. 20,86. Auch ohne agni BHĀG. P. 4,5,15. H. an. MED. kuṇḍavarṇana, kuṇḍamaṇḍapavarṇana Verz. d. B. H. No. 1086. fg. kuṇḍalakṣaṇa ebend. No. 365. — 4〉 n. kúṇḍa am Ende eines comp. in Verbindung mit einem Pflanzennamen: Hain P. 6,2,136. darbhakúṇḍam, śarakú˚ Sch. — 5〉 m. ein bei Lebzeiten des Mannes mit einem Geliebten gezeugter Sohn AK. 2,6,1,36. TRIK. H. 550. H. an. MED. paradāreṣu jāyete dvau sutau kuṇḍagolakau . patyau jīvati kuṇḍaḥ syānmṛte bhartari golakaḥ (urspr. Kreis, Kugel) .. M. 3,174. kuṇḍagolakau M. 156. MBH. 3,13366. kuṇḍagolau YĀJÑ. 1,222. Vgl. kuṇḍakīṭa, kuṇḍāśin. — 6〉 m. N. pr. eines Nāga MBH. 1,4828. eines Sohnes des Dhṛtarāṣṭra (vgl. kuṇḍaka, kuṇḍaja, kuṇḍadhāra, kuṇḍabhedin, kuṇḍaśāyin, kuṇḍāśin, kuṇḍika, kuṇḍina) MBH. 1,4550. ein Bein. Śivaʼs MBH. 12,10358. — 7〉 f. ā ein Bein. der Durgā H. ś. 55. H. ś. 59. — 8〉 f. kuṇḍā́ nom. act. von kuṇḍ P. 3,3,103, Sch. — 9〉 f. kuṇḍī s. u. 1.
Originaltext · Deutsch · Substantiv Neutrum
kuṇḍa 1〉 kṣīra˚ Melktopf KATHĀS. 63,189. Topf, Kohlentopf Verz. d. Oxf. H. 97,b,11. Verz. d. Oxf. H. 102,a,34. Verz. d. Oxf. H. 103,b,32. Verz. d. Oxf. H. 105,a,21. Verz. d. Oxf. H. 105,a,31. fg. Verz. d. Oxf. H. 105,b,4. — 3〉 von Höhlungen in der Hölle Verz. d. Oxf. H. 24,b,1. Feuergrube Verz. d. Oxf. H. 94,a,22. fg. — 5〉 Spr. 631. kuṇḍagolau Verz. d. Oxf. H. 60,b,28. Verz. d. Oxf. H. 277,b,6. — 10〉 Bez. einer best. Gestalt (saṃsthāna) des Mondes, der Mond mit einem Kreise oder Ringe VARĀH. BṚH. S. 4,15. — 11〉 n. Bez. bestimmter mystischer Figuren Verz. d. Oxf. H. 95,b,40. caturaśra˚, padma˚, aṣṭāśra˚, vartula˚, ṣaḍaśra˚, yoni˚, ardhacandra˚, tryaśra˚ Verz. d. Oxf. H. 96,b,11. fgg.
Originaltext · Deutsch · Worttyp nicht bestimmt
kuṇḍa 3〉 kuṇḍe kuṇḍe navaṃ payaḥ Spr. (II) 4897.
Böhtlingk 1879 Substantiv Maskulin · Substantiv Neutrum · Worttyp nicht bestimmt
Originaltext · Deutsch · Substantiv Maskulin · Substantiv Neutrum
kuṇḍa — 1〉 (*m.) f. ī (HEMĀDRI 2,a,86,17. 99,12. 105,10. PRASANNAR. 77,20) und n. Krug, Topf, Kohlentopf. — 2〉 (*m.) n. eine runde Höhlung im Erdboden, — Grube, — Feuergrube. — 3〉 m. — a〉 der uneheliche Sohn einer verheiratheten Frau. — b〉 Bein. Śivaʼs. — c〉 N. pr. — α〉 eines Schlangendämons. — β〉 eines Sohnes des Dhṛtarāṣṭra. — 4〉 *f. ā — a〉 Nom. act. von [Page2-073-a] 1. kuṇḍ — b〉 Bein. der Durgā. — 5〉 f. ī s. u. 1〉. — 6〉 n. — a〉 eine best. Gestalt des Mondes, der Mond mit einem Kreise oder Ringe. — b〉 Bez. bestimmter mystischer Figuren. — c〉 *ein best. Maass. — d〉 *in Comp. mit einem Pflanzennamen Hain.
Originaltext · Deutsch · Worttyp nicht bestimmt
kuṇḍa II. *Adj. krüppelicht, lahm MAHĀVY. 245,957. MAHĀVY. 271,120. [Nachtrag, Band 7]
Cappeller 1887 Worttyp nicht bestimmt
Originaltext · Deutsch · Worttyp nicht bestimmt
kuṇḍa f. ī n. Krug, Topf; m. Bastard einer verheirateten Frau.
Burnouf 1866 Substantiv Maskulin
Originaltext · Französisch · Substantiv Maskulin
kuṇḍa kuṇḍa m. enfant adultérin né de la femme du vivant du mari. — kuṇḍa m. et kuṇḍī f. cruche. — kuṇḍī f. vase de terre ou de noix de coco à l'usage des jeunes brâhmanes. — kuṇḍa n. puits, citerne; cavité creusée dans le sol pour la conservation du feu sacré. kuṇḍaka m. comme kuṇḍī. kuṇḍakīṭa m. enfant adultérin d'une brāhmaṇī et d'un homme d'une caste inférieure. Gardien de harem. Partisan du cārvāka doctrine qui nie l'autorité du Veda. kuṇḍagolaka m. bouillie de riz fermentée; cf. kāñcikā.
Quelltextfundstellen (1)
SiSa 1 Fundstelle
Mit AYI Free weitermachen
Bildquelle: AYI Archiv.