Sanskrit-Quelltext als Insight-Motiv

ru रु – ertönen; brüllen; klingen

Verbalwurzel · Substantiv Maskulin · Worttyp nicht bestimmt · Verb

Wörterbuchquellen

AYI Wörterbuch Verbalwurzel

ertönen; brüllen; klingen

Cappeller 1891 Worttyp nicht bestimmt · Verb

Originaltext · Englisch · Verb

ru rauti ruváti ravati ravate ·v pp. rutá1 (q.v.) roar, howl, shriek, croak, sound, thunder. C. rāvayati cause to roar or cry, fill with cries. I. roravīti, rorūyate, °ti roar or cry out loudly. -- abhi & ā roar etc. (at or against). pra roar or cry aloud. vi roar, yelp, shout, creak, rattle, tinkle; cry or call at. C. cry aloud, make resound. -- Cf. abhiruta, viruta.

Originaltext · Englisch · Worttyp nicht bestimmt

ru ·only rāviṣam2 & rutá (q.v.) crush.

Monier-Williams 1872 Substantiv Maskulin · Verb

Originaltext · Englisch · Substantiv Maskulin

2. ru, us, m. sound, noise; fear, alarm; war, battle.

Originaltext · Englisch · Substantiv Maskulin

4. ru, us, m. cutting, dividing.

Originaltext · Englisch · Verb

ru 1 . ru, cl. 2. P. rauti, ravīti (Ved. also ruvati, and in some forms also A.), Impf. araut or aravīt (1st du. aruva or aruvīva, 3rd pl. aruvan), rurāva (1st du. ruruviva, 3rd pl. A. ruruvire), ravitā or (according to Vopa-deva IX. 53) rotā, raviṣyati, arāvīt (A. arāviṣṭa, 3rd pl. arāviṣus, Ved. aravanta), ravitum, and (ac- cording to Vopa-deva) rotum, to cry or make any particular sound or noise, bellow, roar, howl, yelp, yell, bray, shout, shriek; to hum (as bees); to sound in general; to cry aloud, to fill with noise or cries; to praise (according to Naigh. III. 14): Pass. rū- yate: Caus. rāvayati, -yitum, Aor. arīravat (anomalous form 3rd pl. arūruvan), to cause to bellow or roar, &c., to cause an uproar; to fill with shrieks, clamour, &c.: Desid. of Caus. rirāvayi- ṣati: Desid. rurūṣati: Intens. rorūyate, -ti, roravīti, roroti, to cry out loudly, bellow or roar loudly, yelp loudly, scream aloud, to vociferate; [cf. Gr. ὠρύ-ω, ὠρυ-θ-μό-ς, ὀρυ-μαγδό-ς; Lat. rû-mor, rûm-i-to, râvi-s, rau-cu-s; Angl. Sax. ryn; Slav. rev-a, rju-ti, ‘to roar.’]

Originaltext · Englisch · Verb

ru 3 . ru, cl. 1. A. ravate, ruruve, &c., Ved. to break to pieces, dash to pieces; to kill, hurt (?); to be angry (?); to go; to speak: Caus. rāvayati, &c.

Petersburger 1855 Substantiv Maskulin · Worttyp nicht bestimmt

Originaltext · Deutsch · Substantiv Maskulin

2. ru (= 1. ru) m. Laut EKĀKṢARAK._im_ŚKDR. fear, alarm; war, battle WILSON nach ŚABDĀRTHAK.

Originaltext · Deutsch · Substantiv Maskulin

4. ru (= 3. ru) m. cutting, dividing WILSON nach ŚABDĀRTHAK.

Originaltext · Deutsch · Worttyp nicht bestimmt

1. ru , raúti NAIGH. 3,14 (arcatikarman). DHĀTUP. 24,24 (śabde) und ravīti P. 7,3,95. VOP. 9,53. ved. ruváti, ruvát 3. sg.; partic. ruvánt (ravant MBH. 1,6293), ravamāṇa (R. 7,34,23), ravāṇa (ĀŚV. ŚR. 2,18,10); rurāva, ruruviva VOP. 9,53. ruruvire; arāvīt, arāviṣus, aravanta; raviṣyati und ravitā Kār. 1 aus SIDDH. K._zu_P. 7,2,10. auch rotā VOP. 9,53. brüllen, heulen, laut schreien, toben, quaken, summen, dröhnen: ru̱vadgauḥ ṚV. 1,173,3. ṚV. 10,94,6. ru̱vatì bhī̱mo vṛ̀ṣa̱bhastàvi̱ṣyayā̀ ṚV. 9,70,7. ṚV. 9,71,9. ṚV. 5,42,14. mā rāviṣṭa nedvastoke tanaye ravitā ravat AIT. BR. 2,7. te hotthāpyamānā ruruvire AIT. BR. 7,27. TBR. 1,5,2,9. ŚAT. BR. 2,5,3,18. KĀṬH. 30,1. PAÑCAV. BR. 7,5,11. LĀṬY. 5,1,14. śvakharoṣṭre ca ruvati M. 4,115. rāsabhārāvasadṛśaṃ rurāva ca nanāda ca MBH. 1,4508. gomāyureṣa senāyā ruvanmadhye pradhāvati MBH. 4,1463. aśivaṃ cāruvañchivāḥ KATHĀS. 116,3. BHAṬṬ. 12,72. BHAṬṬ. 14,21. tadrakṣaḥ — ravantaṃ bhairavaṃ ravam MBH. 1,6293. ruvantaśca mahāravān (rākṣasāḥ) MBH. 3,11716. R. 4,9,64. R. 7,7,41. R. 7,34,23. udgāyati rauti nṛtyati BHĀG. P. 7,7,34. ityaraujjanaḥ BHĀG. P. 4,13,40. BHAṬṬ. 3,17. na khalvahamidaṃ śūnye raumi kiṃ na śṛṇoṣi me MBH. 1,3022. śikhī rauti trimātram ŚIKṢĀ 49. rauti kukkuṭaḥ VARĀH. BṚH. S. 63,1. VARĀH. BṚH. S. 86,62. VARĀH. BṚH. S. 88,34. VARĀH. BṚH. S. 89,4. VARĀH. BṚH. S. 90,13 (ruvantī). VARĀH. BṚH. S. 91,1. VARĀH. BṚH. S. 95,16. VARĀH. BṚH. S. 95,20. VARĀH. BṚH. S. 96,5. fgg. ete ruvanti madhuraṃ sārasā jalacāriṇaḥ MBH. 1,5898. maṇḍūkeṣu ruvatsu MBH. 12,5400. ruvanti rāvānmadhurānṣaṭpadāḥ MBH. 1,2855. karṇe kalaṃ kimapi rauti śanairvicitram (maśakaḥ, khalaḥ) Spr. 1884. mit Geschrei u. s. w. erfüllen, das Geschrei richten gegen: puṃskokilarutāḥ (nadyaḥ) MBH. 3,1535. sarvapakṣirutaṃ vanam HARIV. 3543. R. 3,7,3. R. 4,41,11. vihaṃgamṛgarutā (saṃdhyā) VARĀH. BṚH. S. 30,7. VARĀH. BṚH. S. 34,8. VARĀH. BṚH. S. 39,1. VARĀH. BṚH. S. 86,72. KĀM. NĪTIS. 16,25. ruta n. Gebrüll, Geschrei, Gesang (der Vögel) u. s. w. AK. 1,1,6,4. H. 1407. rute juhāti KĀTY. ŚR. 5,6,38. gomāyurutāni Spr. 1844. kubjā rutairgṛhamanādayat R. 2,78,12. SUŚR. 2,281,19. vasante śītabhītena kokilena vane rutam . antarjanagatāḥ padmāḥ śrotukāmā ivotthitāḥ .. Spr. 2759. puṃskokilānām ŚĀK. 131. parapuṣṭa˚ MBH. 4,386. R. GORR. 2,56,13. ˚vijñeyasārasāḥ R. GORR. 3,22,23. dvijānām R. GORR. 2,98,16. BRAHMA-P. in LA. (III) 51,15. haṃsa˚ SUŚR. 1,107,11. ṚT. 1,5. VARĀH. BṚH. S. 3,39. fg. VARĀH. BṚH. S. 47,28. VARĀH. BṚH. S. 86,6. fg. VARĀH. BṚH. S. 86,41. VARĀH. BṚH. S. 88,10. fg. VARĀH. BṚH. S. 88,26. VARĀH. BṚH. S. 88,34. fg. VARĀH. BṚH. S. 88,37. fg. VARĀH. BṚH. S. 89,15. Verz. d. B. H. No. 896. fg. rutāni ṣaṭpadānām BHAṬṬ. 2,10. ŚIŚ. 9,34. rutajñaḥ sarvasattvānām so v. a. die Sprache aller Thiere kennend MBH. 12,4269. MBH. 13,5204. HARIV. 1234. R. 2,35,17. hastirutābhijña KATHĀS. 13,17. rutajñā api pakṣiṇām KATHĀS. 101,49. vidyāṃ ca tubhyaṃ dāsyāmi sarvabhūtarutāni te . yayābhivyaktimeṣyanti MĀRK. P. 64,3. sarvajantūnāṃ rutavettā Verz. d. Oxf. H. 40,a,26. Verz. d. Oxf. H. 230,a,9. rutajña Augur VARĀH. BṚH. S. 96,1. Zu parjanyanādarutayā BHĀG. P. 4,30,7 ergänzt der Comm. vācā und erklärt ruta durch Klang. — Vgl. garuḍaruta, goruta, tuvīravant, rava, rāva u. s. w. — caus. rāvayati, arīravat P. 7,4,80, Sch. brüllen lassen, zum Schreien bringen ĀŚV. ŚR. 2,18,12. rāvayāmāsa lokānyattasmādrāvaṇa ucyate MBH. 3,15928. yasmāllokatrayaṃ caitadrāvitaṃ bhayamāgatam . tasmāttvaṃ rāvaṇo nāma nāmnā rājanbhaviṣyasi .. R. 7,16,37. śaṅkharāvita n. Laut, Schall R. 7,7,12. mit Geschrei u. s. w. erfüllen: śāntapakṣimṛgarāvitā diśaḥ VARĀH. BṚH. S. 24,12. die Form arūruvan (vayāṃsi) BHĀG. P. 10,70,2 in der Bed. des intens. — desid. rurūṣati P. 7,2,12, Sch. — desid. vom caus. rirāvayiṣati P. 7,4,80, Sch. — intens. róravīti P. 7,3,94, Sch. roruhi Comm. zu ĀŚV. ŚR. 2,18,12. róruvat partic.; rorūyate, rorūyati heftig brüllen, — schreien, — tosen, — dröhnen: vṛṣèva̱ patnī̀ra̱bhyèti̱ rorùvat ṚV. 1,140,6. ṚV. 3,55,17. ṚV. 4,58,3. ṚV. 5,30,11. ṚV. 7,101,1. ṚV. 10,8,2. ṚV. 10,28,2. ṚV. 10,75,3. TBR. 3,1,1,8. roruvāṇa TBR. 10. aròravī̱dvṛṣṇo̱ asya̱ vajràḥ ṚV. 2,11,10. vṛṣā̀ va̱jryàroravīt ṚV. 8,6,40. ein Fluss ṚV. 6,61,8. Soma ṚV. 9,65,19. ṚV. 9,74,5. AV. 11,10,26. roravīti ca vānaraḥ MBH. 4,1633. roravīṣi karuṇaṃ bata cakravāki BHĀG. P. 10,90,16. so 'haṃ śaraṇamabhyemi roravīmi ca duḥkhitā MBH. 1,7806. MBH. 2,2308. rorūyate śvā VARĀH. BṚH. S. 89,8. rorūyate putravadhābhitaptā MBH. 11,616. BHĀG. P. 9,6,31. sa janamejayasya bhrātṛbhirabhihato rorūyamāṇo mātuḥ samīpamupāgacchat MBH. 1,663. fg. MBH. 1,6112. MBH. 1,7752. fg. MBH. 1,8446. fg. MBH. 2,2361. HARIV. 5781. VARĀH. BṚH. S. 19,19. Verz. d. Oxf. H. 97,a, No. 151. puṣpāṇyoṣadhayaśca rorūyanti sahasraśaḥ MBH. 9,2914. BHĀG. P. 3,31,24. kimevaṃ bhṛśaduḥkhitau rorūyetām (rorudyethām v. l.) MBH. 1,6182. — anu Jmdes (acc.) Geschrei u. s. w. nachahmen: cakorakrauñcacakrāhvabhāradvājāṃśca barhiṇaḥ . anurauti sma BHĀG. P. 10,15,13. Jmdes (acc.) Geschrei u. s. w. erwiedern VARĀH. BṚH. S. 90,7. mit Geschrei u. s. w. erfüllen, ertönen machen: madhukarānuruta (upavana) VARĀH. BṚH. S. 24,1. — abhi anbrüllen, anheulen, anschreien: a̱bhi rùva AV. 5,20,3. śivaiṣodyantamādityamabhirauti BHĀG. P. 1,14,12. mit Geschrei u. s. w. erfüllen, ertönen machen: sārasābhirutā (nadī) MBH. 3,1535. MBH. 3,11595. MBH. 3,14861. MBH. 7,6670. HARIV. 12671. R. 2,49,11. R. GORR. 2,46,12. R. GORR. 2,96,6. R. GORR. 3,21,13. R. GORR. 6,15,11. R. GORR. 6,15,12. MĀRK. P. 61,21 (wo kiṃnarābhirutāni zu lesen ist). śārdūlaśabdābhiruta HARIV. 3391. mayūrakekābhiruta BHĀG. P. 4,6,12. bherīmṛdaṅgābhiruta R. 5,12,23. abhiruta n. Geschrei, Gesang: bhairavābhirute yuddhe R. 6,70,29. kokilābhiruta R. GORR. 1,9,15 (SCHL. 1,9,17 SCHL.). — ā her —, hinbrüllen, — dröhnen ṚV. 1,10,4. anbrüllen: taskarānāruvantyaḥ (gāvaḥ) VARĀH. BṚH. S. 92,1. aufschreien: vīrau rāghavāvārutām BHAṬṬ. 17,24. āravet SADDH. P. 4,15,b. āruta n. Geschrei: bahupakṣimṛgārutaiḥ R. GORR. 2,62,14. R. GORR. 5,9,59. — Vgl. ārava, ārāva, ārāvin. — intens.: ā rodàsī vṛṣa̱bho ròravīti ṚV. 6,73,1. ṚV. 10,8,1. — upa s. uparava, uparāva. — prati Jmdes (acc.) Geschrei erwiedern: ˚rauti VARĀH. BṚH. S. 88,37. anyapratirutā (śivā) VARĀH. BṚH. S. 90,7. — Vgl. pratirava. — vi heulen, laut schreien u. s. w.: ghorāñchivā nādānviruvanti MBH. 3,16823. dakṣiṇā ca virauti śivā KATHĀS. 124,108. tārasvareṇa virotumāravdhavān (śṛgālaḥ) PAÑCAT. 64,4. uccairviruvanmṛgaḥ VARĀH. BṚH. S. 30,3. balibhugvirauti VARĀH. BṚH. S. 47,28. VARĀH. BṚH. S. 53,106. VARĀH. BṚH. S. 86,35. VARĀH. BṚH. S. 95,27. MṚCCH. 144,2. VIKR. 102. KATHĀS. 62,74. viraumi bhṛśaduḥkhitā MBH. 3,336. MBH. 4,770. viruvanto mahārāvam MBH. 7,1323. ṚT. 6,26. Spr. 3813. BHAṬṬ. 5,54. viraumi śūnye BHAṬṬ. 18,29. viravet SADDH. P. 4,15,b. karṇe kalaṃ nanu virauti śanairvicitram (maśakaḥ, khalaḥ) summen Spr. 1884, v. l. na sa (maṇiḥ) virauti klingt Spr. 595. jīrṇatvādgṛhasya virauti kapāṭaḥ knarrt MṚCCH. 48,16. anschreien, anrufen: virurāva ca lakṣmaṇam BHAṬṬ. 14,62. śāntaḥ (śakunaḥ) pañcamadīptena virutaḥ VARĀH. BṚH. S. 86,71. dakṣiṇadiksthairvirutā saṃdhyā VARĀH. BṚH. S. 30,5. mit Geschrei u. s. w. erfüllen, ertönen machen: dvirephapuṃskokilādibhiścānyaiḥ . virute vanopakaṇṭhe VARĀH. BṚH. S. 48,7. mayūravirutāni (araṇyāni) R. 3,12,15. aribhirvirutayā vanamālayā BHĀG. P. 3,15,40. viruta n. Geheul, Geschrei, Gesumme u. s. w.: gomāyu˚ M. 4,115. R. 2,35,18. barhiṇām HARIV. 4583. R. GORR. 2,43,34. haṃsavirutaiḥ ṚT. 3,8. puṃskokilasya ṚT. 6,33. RAGH. 9,42. ŚĀK. 85. ā maraṇādapi virutaṃ kurvāṇāḥ (kākāḥ) spardhayā saha mayūraiḥ Spr. 363. madhupa˚ Gesumme Spr. 1719. KUMĀRAS. 4,15. jhillikā virutairdīrghai rudantīva samantataḥ Gezirpe R. 2,96,11 (R. 2,105,10 GORR.). virutairmarutām Geheul der Winde NALOD. 3,45. jalaprapātavirutaiḥ Getöse R. 3,58,40. — caus. laut schreien: na ca rakto virāvayet M. 4,64. mit Geschrei erfüllen, ertönen machen: jayaśabdavirāvitāśam adv. VARĀH. BṚH. S. 19,17. — sam gemeinschaftlich schreien: samarauditaro janaḥ BHAṬṬ. 17,71.

Originaltext · Deutsch · Worttyp nicht bestimmt

3. ru , rávate (gatireṣaṇayoḥ, vadhe gatyām, roṣaṇa st. reṣaṇa, bhāṣaṇe) DHĀTUP. 22,63. ruruviṣe, araviṣṭa, aroṣṭa VOP. 8,118. zu belegen nur rudhí AV. 19,29,3 (nach Hdschrr.), rāviṣam und partic. rutá; zerschlagen, zerschmettern: śiro̱ nvàsya rāviṣam ṚV. 10,86,5. bhi̱ṣajā̀ ru̱tasyà cit ṚV. 10,39,3. ru̱taṃ bhi̱ṣagìcchati ṚV. 9,112,1. AV. 5,5,6. VS. 16,49. Hierher ziehen wir auch aruṇat (vielleicht nur Fehler für aruṇāt) in der Stelle: tatpū̱ṣā prāśyà da̱tò 'ruṇa̱ttasmā̀tpū̱ṣā pràpi̱ṣṭabhā̀go 'da̱ntako̱ hi zerschlug die Zähne TS. 2,6,8,5. Vgl. arutahanu. — intens.: rorùva̱dvanā̀ ṚV. 1,54,1. ṚV. 1,54,5.

Originaltext · Deutsch · Worttyp nicht bestimmt

1. ru mit pra laut brüllen u. s. w. ṚV. 10,94,3.

Böhtlingk 1879 Verbalwurzel · Substantiv Maskulin

Originaltext · Deutsch · Verbalwurzel

1. √ru , ruváti rauti (arcatikarman), ravati (buddh.). *ravīti; auch Med. (ravasva ĀPAST. ŚR. 7,17,2); Partic. ruvánt, ausnahmsweise auch ravant, ravamāṇa und ravāṇa. — 1〉 brüllen, heulen, laut schreien, toben, quaken, summen, dröhnen. — 2〉 ˚ruta erklingend vom Geschrei u. s. w. von. — Caus. rāvayati — 1〉 brüllen lassen, zum Schreien bringen. — 2〉 ˚rāvita erklingen gemacht durch das Geschrei u. s. w. von. — 3〉 arūruvan in der Bed. des Intens. BHĀG. P. — *Desid. rurūṣati. — *Desid. vom Caus. rirāvayiṣati. — Intens. (róravīti, roruhi, rorūyate, ˚ti, Partic. rorūvat) heftig brüllen, — schreien, — tosen, — dröhnen. — Mit anu — 1〉 Jmds (Acc.) Geschrei u. s. w. nachahmen. — 2〉 Jmds (Acc.) Geschrei u. s. w. erwiedern, losbrüllen auf ĀPAST. ŚR. 7,17,2. — 3〉 ˚anuruta erklingend vom Geschrei u. s. w. von. — Mit abhi — 1〉 anbrüllen, anheulen, anschreien. — 2〉 ˚abhiruta erklingend vom Geschrei (auch mit Hinzufügung von śabda u. s. w.) u. s. w. von. — Mit ā — 1〉 her-, hinbrüllen, -dröhnen, aufschreien. — 2〉 anbrüllen. — Intens. anbrüllen. — Mit upa in uparavá und *uparāva. — Mit pra laut brüllen. — Mit prati Jmds (Acc.) Geschrei erwiedern. ˚ruta mit pass. Bed. — Mit vi — 1〉 heulen, laut schreien, summen, klingen, knarren. — 2〉 anschreien, anrufen. viruta mit pass. Bed. — 3〉 viruta erklingend vom Geschrei u. s. w. von (Instr. oder im Comp. vorangehend). — Caus. — 1〉 laut schreien. — 2〉 ertönen machen. Nur virāvita in pass. Bed. — Mit sam gemeinschaftlich schreien.

Originaltext · Deutsch · Verbalwurzel

3. √ru zuschlagen, zerschmettern. Zu belegen nur [Page5-191-c] rāviṣam (ṚV.) und rutá. Nach dem DHĀTUP. hat ravate die Bedeutungen reṣaṇa (roṣaṇa, vadha), gati und bhāṣaṇa. — Intens. (roruvat) dass.

Originaltext · Deutsch · Verbalwurzel

1. √ru mit ā V. mit Geschrei u. s. w. erfüllen JĀTAKAM. 21,7. [Nachtrag, Band 7]

Originaltext · Deutsch · Verbalwurzel

3. √ru mit vi, ˚ruta etwa zerschlagen ebend. 29,38. [Nachtrag, Band 7]

Originaltext · Deutsch · Substantiv Maskulin

2. *ru m. — 1〉 Laut. — 2〉 fear, alarm. — 3〉 war, battle.

Originaltext · Deutsch · Substantiv Maskulin

4. *ru m. cutting, dividing.

Whitney Roots 1885 Verbalwurzel

Originaltext · Englisch · Verbalwurzel

ru [1] — cry

Originaltext · Englisch · Verbalwurzel

ru [2] — braek

Apte 1890 Verbalwurzel · Substantiv Maskulin

Originaltext · Englisch · Verbalwurzel

ru I. 2 P. (rauti, ravīti, ruta) To cry, howl, scream, yell, shout, roar; to hum (as bees); to sound in general; karṇe kalaṃ kimapi rauti śanairvicitraṃ H. 1. 81; Bk. 3. 17, Bk. 12. 72, Bk. 14. 21. II. 1 A. (ravate) 1 To go, move. 2 To hurt, kill. 3 Ved. To break to pieces.

Originaltext · Englisch · Substantiv Maskulin

ruḥ 1 Sound, noise. 2 Fear, alarm. 3 War, battle. 4 Cutting, dividing.

Cappeller 1887 Worttyp nicht bestimmt · Verb

Originaltext · Deutsch · Worttyp nicht bestimmt

2. ru zerschlagen; p. p. rutá zerschmettert, krank; n. Bruch, Gebrest.

Originaltext · Deutsch · Verb

1. ru, rauti, ruváti, ravati brüllen, heulen, lärmen, summen, schreien; p. p.

Burnouf 1866 Verbalwurzel · Substantiv Maskulin

Originaltext · Französisch · Verbalwurzel

*ru ru. raumi et ravīmi 2; p. rurāva; f2. raviṣyāmi; a1. arāviṣam; pp. ruta. Rendre un son, émettre un son de voix: crier, hurler, gémir, murmurer, bourdonner; réciter [une prière], chanter [un hymne], Vd. cf. rud.

Originaltext · Französisch · Verbalwurzel

*ru ru. rave 1; p. ruruve; etc. Aller. Frapper (?) S'irriter (?) Qqf. mms. que ru 2.

Originaltext · Französisch · Substantiv Maskulin

ru ru m. son, cri; bataille. — F. peur, alarmes. Division, coupure.

Quelltextfundstellen (1)

VBT 1 Fundstelle
VBT 130–138: Name und Vierheit 1 Fundstelle

Direkt belegt

Mit AYI Free weitermachen

Bildquelle: AYI Archiv.