śūra शूर – a hero, warrior, champion, valiant man, great or mighty man
adjective · verbal root · substantive masculine · Word type unspecified
Dictionary sources
Cappeller 1891 adjective
Original text · English · adjective
śū́ra ·a. bold, valiant, mighty; m. warrior, hero, a man's name.
Monier-Williams 1872 substantive masculine
Original text · English · substantive masculine
Śūra, as, m. (probably connected with śavas), a hero, warrior, champion, valiant man, great or mighty man; a lion; a boar; the sun; N. of Yādava, the grandfather of Kṛṣṇa; the Śāl tree, Shorea Robusta; N. of certain other plants or trees, = citraka; = lakuca; = masūra; (ās), m. pl., N. of a tribe inhabiting Bhārata-varṣa; [cf. Zend śūra; Gr. κῦρ-ος, κυρό-ω, κύριος, κοίρανος, κοῦρος κόρος.]
Petersburger 1855 adjective · substantive masculine
Original text · German · adjective · substantive masculine
1. śū́ra*⁾ (von 1. śū) NIR. 4,13. UṆĀDIS. 2,25. *⁾ Zum Accent vgl. gṛ́dhra, dhī́ra, vípra. 1〉 adj. kriegerisch, tapfer, muthig; m. Held AK. 2,8,2,45. AK. 3,4,18,130. H. 365. H. an. 2,464. MED. r. 94. HALĀY. 2,199. śavìṣṭhaṃ na̱ ā bhàra śūra̱ śavàḥ ṚV. 6,19,6. śūrā̀ṇā̱ṃ śavìṣṭhā ṚV. 6,68,2. (vgl. auch YAṢT 1,15). i̱me narò vṛtra̱hatyèṣu̱ śūrā̀ a̱bhi sàntu mā̱yāḥ ṚV. 7,1,10. ṚV. 7,34,3. ṚV. 7,56,22. astar ṚV. 1,70,11. yaḥ śūrèbhi̱rhavyo̱ yaścà bhī̱rubhìḥ ṚV. 101,6. ṚV. 141,8. ṚV. 158,3. ṚV. 2,17,2. ṚV. 30,10. ṚV. 4,38,2. ṚV. 1,3. prayudh ṚV. 5,59,5. ṚV. 6,25,5. yatra̱ śūrā̀sasta̱nvò vitanva̱te ṚV. 46,12. ṚV. 8,2,9. ṚV. 45,3. śūro̱ na yudhya̱nnavà no ni̱da spàḥ ṚV. 9,70,10. ṚV. 9,76,2. satvan ṚV. 9,87,7. ratha ṚV. 9,94,3. senānī ṚV. 96,1. ṚV. 10,114,9. ṚV. 154,3. Indra ṚV. 7,84,4. yaḥ śūrò ma̱ghavā̱ yo ràthe̱ṣṭhāḥ ṚV. 1,173,5. ṚV. 4,21,1. ṚV. 7,18,11. AV. 8,8,1. Agni AV. 4,3,15. AV. 6,15,11. VS. 16,34. VS. 20,37. — M. 7,54. M. 7,62. M. 7,210. MBH. 3,2074. śūrā vīrāśca śataśaḥ santi loke MBH. 13,384. R. 2,29,15. SUŚR. 1,323,12. Spr. 3014. fgg. Spr. 5059. svabhāvaśūraṃ balam Spr. 5352. śūrāṇāṃ caiva bhīravaḥ (annam) Spr. (II) 2258. na śūrasya sakhā klībaḥ Spr. (II) 3281. śūramañjalikarmaṇā (bhedayet) Spr. (II) 4536. Spr. (II) (I) 3013. nāśūraṃ bhajantyarthāḥ Spr. (II) 3569. VARĀH. BṚH. S. 15,8. VARĀH. BṚH. S. 68,29. śūrā hi praṇatipriyāḥ KATHĀS. 19,88. RĀJA-TAR. 5,335. MĀRK. P. 113,1. śūrairhṛtasvaḥ BHĀG. P. 5,13,7. Elephant R. 1,6,22. Hund R. GORR. 2,72,24. Spr. (II) 4427. Löwe (ati˚) Spr. (II) 1435. Am Ende eines adj. comp. (f. ā): hataśūrā camūḥ R. 5,21,12. Mit einem loc. ein Held gegenüber Jmd: brāhmaṇeṣu strīṣu jñātiṣu goṣu ca Spr. (II) 4511. ein Held —, ein Meister in Bezug auf: mattebhakumbhadalane Spr. (II) 4662. araṇye, gṛhavāse, tyāge MBH. 13,3646. ārjave MBH. 13,3647. adhyayane MBH. 13,3648. atithipūjane MBH. 13,3649. statt des loc. auch instr.: taistairniyamaiḥ MBH. 13,3647. guruśuśrūṣayā MBH. 13,3648. fg. häufig in comp. mit der Ergänzung: vākya˚ MBH. 2,2542. vidyā˚, tapaḥ˚, dāna˚ MBH. 5,4641. yajña˚, satya˚ MBH. 13,3644. yuddha˚, dāna˚, sāṃkhya˚, yoga˚ MBH. 13,3645. MBH. 13,3648. fg. HARIV. 12592. khaṅga˚, dharma˚ KATHĀS. 52,115. śṛṅgāra˚ PAÑCAR. 1,10,26. compar. śū́ratara ṚV. 9,66,17. sarvamanuṣyebhyaḥ MBH. 7,1010. HARIV. 7599. superl. śū́ratama (śaviṣṭha s. bes.): kurūṇām MBH. 5,884. MBH. 7,1097. P. 2,3,41, Schol. śūrānmahāśūratamo hi ko vā PRAŚNOTTARAM. 12_in_Monatsberr. d. K. Pr. Ak. d. Ww. 1868, S. 109. śūra als abstr. in der Bed. Heldenmuth Spr. 2614 vielleicht fehlerhaft für śaurya. — 2〉 m. a〉 Löwe; Eber; Tiger oder Panther (citraka); Artocarpus Lacucha (lakuca) Roxb.; Vatica robusta (auch JAṬĀDH. nach WILSON); Linsen RĀJAN._im_ŚKDR. — b〉 pl. N. pr. eines Volkes MBH. 2,1869. HARIV. lith. Ausg. 33,56. śūrābhīrāḥ (śūdrā˚?) HARIV. 12837 nach der Lesart der neueren Ausg. R. 4,43,19. VP. 2,3,16. — c〉 N. pr. verschiedener Männer, eines Yādava MED. Vater Vasudevaʼs und Grossvater Kṛṣṇaʼs MBH. 1,2764. fgg. MBH. 1,4382. MBH. 7,6031. fgg. MBH. 13,6835. fgg. MBH. 14,391. HARIV. 8694. BHĀG. P. 9,24,26. fgg. BHĀG. P. 10,45,26. ein Sauvīraka MBH. 3,15598. ein Sohn Īlinaʼs MBH. 1,3708. Kārtavīryaʼs HARIV. 1892. VP. 416. Vidūrathaʼs VP. 436. HARIV. 2032. BHĀG. P. 9,24,25. Devamīḍhuṣaʼs HARIV. 1922. fgg. VP. 436. Bhajamānaʼs HARIV. 2002. Vasudevaʼs BHĀG. P. 9,24,47. BHĀG. P. 10,61,17. Vatsaprīʼs MĀRK. P. 118,1. — RĀJA-TAR. 4,714. RĀJA-TAR. 5,26 (= śūravarman). RĀJA-TAR. 47. fgg. RĀJA-TAR. 7,803. fgg. RĀJA-TAR. 7,808. RĀJA-TAR. 8,1847. RĀJA-TAR. 8,1940. RĀJA-TAR. 8,2483. SCHIEFNER, Lebensb. 310 (80). TĀRAN. 5. TĀRAN. 90. TĀRAN. 136. TĀRAN. 140. TĀRAN. 181. TĀRAN. 204. — Vgl. candra˚, dāna˚, piṇḍī˚, pitari˚, pradāna˚, rati˚, śauri, śaurya.
Original text · German · substantive masculine
2. śūra m. fehlerhafte Schreibart für sūra Sonne TRIK. 1,1,99. H. 96, Schol. H. an. 2,464. VIŚVA_in_Verz. d. Oxf. H. 188,b,22.
Böhtlingk 1879 adjective · substantive masculine
Original text · German · adjective · substantive masculine
1. śū́ra — 1〉 Adj. kriegerisch, muthig, tapfer. Compar. śū́ratara, Superl. śūratama. — 2〉 m. — a〉 Held. Mit einem Loc. ein Held gegenüber Jmd; mit Loc., Instr. oder am Ende eines Comp. ein Held —, eine Meister in Bezug auf. Am Ende eines adj. Comp. f. ā — b〉 Heldenmuth in der Verbindung śūravinā Spr. 5756. — c〉 *Löwe RĀJAN. 19,2. — d〉 *Eber Chr. 19,31. — e〉 *Tiger oder Panther RĀJAN. 19,5. — f〉 *Hund RĀJAN. 19,11. — g〉 *Artocarpus lacucha RĀJAN. 9,159. — h〉 *Vatica robusta. — i〉 *Linsen. — k〉 N. pr. — α〉 eines Volkes. — β〉 der Vaters von Vasudeva, eines Sohnes des Vasudeva und verschiedener anderer Männer.
Original text · German · substantive masculine
2. *śūra m. die Sonne. Richtig sūra.
Apte 1890 adjective · verbal root · substantive masculine
Original text · English · adjective · substantive masculine
śūra a. [śūr-ac] Brave, heroic, valiant, mighty; śūnyeṣu śūrā na ke K. P. 7. — raḥ 1 A hero, warrior, valiant man. 2 A lion. 3 A boar. 4 The sun. 5 The Śāla tree. 6 N. of a Yādava, the grandfather of Kṛṣṇa. 7 The Arka plant. 8 The Citraka tree. Comp. — kīṭaḥ a contemptible warrior; Mv. 6. 32. — mānaṃ arrogance, vaunting. — mānin m. a boaster, braggart. — saṃna m. pl. N. of the country about Mathurā or the inhabitants of that country; R. 6. 45.
Original text · English · verbal root
śu(śū)r 4 A. (śūryate) 1 To hurt, kill. 2 To make firm or steady, stop. 3 To be firm or fixed. 4 To be senseless, to faint.
Cappeller 1887 Word type unspecified
Original text · German · Word type unspecified
śū́ra mutig, kühn; m. Held, Mannsn.
Burnouf 1866 substantive masculine
Original text · French · substantive masculine
śūra śūra m. héros. Lion. Verrat. Le Soleil, cf. sūra. Shorea robusta, bot. Np. de l'aïeul de Kṛṣṇa. Gr. ϰῦρος, ϰύριος. śūraṇa m. (sfx. na) bignonia indica, arum campanulatum; bot. śūraṇodbhuja m. (ut; bhuj) esp. d'oiseau. śūratā f. (sfx. tā) héroïsme, vaillance, vigueur. śūraye (dén.) agir en héros, montrer sa vaillance. [Page655-1] śūrasena m. np. d'un roi. Np. du pays situé auprès de Mathura. śūrārtha a. (artha) en usage parmi les héros.
Occurrences in source texts (1)
SiSa 1 occurrence
Continue with AYI Free
Image source: AYI archive.