hrī ह्री – Scham; sittliche Scheu; Bescheidenheit
Verbalwurzel · Substantiv Feminin · Worttyp nicht bestimmt · Verb
Wörterbuchquellen
AYI Wörterbuch Substantiv Feminin
Scham; sittliche Scheu; Bescheidenheit
Cappeller 1891 Substantiv Feminin · Verb
Originaltext · Englisch · Verb
hrī jihreti ·v pp. hrīta1 (& hrīṇa) be ashamed or abashed. C. hrepayati put to shame, confound. I. jehrīyate be greatly ashamed.
Originaltext · Englisch · Substantiv Feminin
hrī́2 ·f. shame, bashfulness.
Monier-Williams 1872 Substantiv Feminin · Worttyp nicht bestimmt
Originaltext · Englisch · Substantiv Feminin
2. hrī, īs, f. shame, bashfulness, modesty; Modesty, Shame, (personified as daughter of Dakṣa and wife of Dharma.)
Originaltext · Englisch · Worttyp nicht bestimmt
hrī 1 . hrī (connected with rt. 2. hṛ or hṝ, q. v.), cl. 3. P. jihreti (3rd pl. jihriyati), Perf. jihrāya or jihrayāñ-cakāra, hreṣyati, ahraiṣīt, hretum, to blush; to be ashamed, be modest; to be ashamed of (with abl. or gen., e. g. anyonyasya jihrīmaḥ, we are ashamed of one an- other, Kirāt. XI. 58): Caus. hrepayati, -yitum, Aor. ajihripat (according to some ajihrīpat), to put to shame, make to blush, confound: Desid. jihrīṣati: Intens. jehrīyate, jehrayīti, jehreti; [cf. probably Old Germ. hriuwan; Angl. Sax. hreowan.]
Petersburger 1855 Substantiv Feminin · Worttyp nicht bestimmt
Originaltext · Deutsch · Substantiv Feminin
2. hrī́ (= 1. hrī) f. AK. 3,6,1,3. Scham, Schamhaftigkeit AK. 1,1,7,23. H. 311. HALĀY. 2,412. hrīs VOP. 3,80. ŚAT. BR. 14,4,3,9. KĀM. NĪTIS. 15,26. Spr. (II) 1230. madyādvinaśyati Spr. (II) 2991. aṅganānāṃ maṇḍanam Spr. (II) 3800. hrīrhatā bādhate dharmam Spr. (II) 7424. nāpaiti hrīrme MĀRK. P. 129,22. BHĀG. P. 3,31,33. BHĀG. P. 7,10,7. hriyameti Spr. (II) 2781. RAGH. 4,80. hriyā Ind. St. 2,216. R. 1,57,7. R. 1,57,15. R. 2,26,5. ṚT. 1,9. RAGH. 3,5. RAGH. 5,58. KATHĀS. 12,30. KATHĀS. 32,128. KATHĀS. 37,230. KATHĀS. 58,134. ˚niṣevin R. 3,22,30. ˚śriyau SUŚR. 1,114,16. ˚mūḍha MEGH. 69. ˚pada KUMĀRAS. 3,57. ˚bhaya Spr. (II) 974. VARĀH. BṚH. S. 78,12. SĀH. D. 40,10. RĀJA-TAR. 3,498. BHĀG. P. 2,6,44. am Ende eines adj. comp.: gata˚ BHĀG. P. 3,18,7. BHĀG. P. 3,18,11. BHĀG. P. 6,17,7. nirhrī VARĀH. BṚH. 18,17. Personificirt VS. 24,35. HARIV. 7740. HARIV. 9498. HARIV. 14035. R. 3,52,26. WEBER, RĀMAT. UP. 310. fg. BHĀG. P. 4,1,51.
Originaltext · Deutsch · Worttyp nicht bestimmt
1. hrī , jihréti (lajjāyām) DHĀTUP. 25,3. P. 6,1,192. sich schämen KATHĀS. 45,265. DAŚAK. 160,11. BHAṬṬ. 3,53. ātmānujasya BHAṬṬ. 6,132. na jihrīyāt VĀGBH. 1,12,74. jihrāya P. 3,1,39. VOP. 10,3. RAGH. 15,44. RAGH. 17,73. BHAṬṬ. 5,102. jihriyus BHAṬṬ. 14,41. jihrayāṃ cakāra BHAṬṬ. 6,3. P. 3,1,39. jihrayāmāsa VOP. 10,3. partic. 1〉 hrīta beschämt, verlegen P. 8,2,56. VOP. 26,98. AK. 3,2,41. H. 1484. MBH. 3,910. MBH. 3,2561. MBH. 7,1462. KATHĀS. 34,20. KATHĀS. 34,252. KATHĀS. 48,44. KATHĀS. 66,87. KATHĀS. 81,24. KATHĀS. 103,55. RĀJA-TAR. 3,249. — 2〉 hrīṇa dass. P. VOP. AK. H. GOLĀDHY. GOLAPR. 4. ˚mukha R. 4,33,32. — caus. hrepayati P. 7,3,36. P. 7,3,86. VOP. 18,8. beschämen, verlegen machen (übertragen so v. a. übertreffen) RAGH. 6,49. KIR. 11,64. VEṆĪS. 17. KATHĀS. 34,171. BHAṬṬ. 5,65. BHAṬṬ. 16,2. partic. hrepita RAGH. 11,40. — intens. jehrīyate sich sehr schämen: jehrīyamāṇa (˚māna gedr.) SADDH. P. 4,24,b. — sam, partic. saṃhrīṇa beschämt BHAṬṬ. 4,42.
Böhtlingk 1879 Verbalwurzel · Substantiv Feminin
Originaltext · Deutsch · Verbalwurzel
1. √hrī , jihreti sich Jmds (Gen.) oder einer Sache wegen (Abl.) schämen HEM. PAR. 1,101. hrīta und hrīṇa (NAIṢ. 3,67) beschämt, verlegen. — Caus. hrepayati beschämen, verlegen machen (in übertragener Bed. so v. a. übertreffen) KĀD. 240,8 (392,3). ŚIŚ. 18,23. VĀSAV. 77,1. — Intens. jehrīyate sich sehr schämen. — Mit sam, saṃhrīṇa beschämt.
Originaltext · Deutsch · Verbalwurzel
1. √hrī VII. MAITR. S. 1,9,8 (139,17). [Nachtrag, Band 7]
Originaltext · Deutsch · Substantiv Feminin
2. hrī́ f. Scham, Schamhaftigkeit, Verlegenheit. Auch personificirt.
Whitney Roots 1885 Verbalwurzel
Originaltext · Englisch · Verbalwurzel
hrī — be ashamed
Apte 1890 Verbalwurzel · Substantiv Feminin
Originaltext · Englisch · Verbalwurzel
hrī 3 P. (jihreti, hrīṇa -hrīta) 1 To blush, be modest. 2 To be ashamed (used by itself or with abl. or gen.); jihremyāryaputreṇa saha gurusamīpaṃ gaṃtuṃ Ś. 7. 6; anyonyasyāpi jihrīmaḥ kiṃ punaḥ sahavāsināṃ Ki. 11. 58; R. 15. 44; R. 17. 73; Bk. 3. 53; Bk. 5. 102; Bk. 6. 132. — Caus. (hrepayati-te) To put to shame (fig. also); cause to blush, make ashamed; sakaustubhaṃ hrepayatīva kṛṣṇaṃ R. 6. 49; hropitā hi bahavo nareśvarāḥ R. 11. 40; kiṃ vā jātyā svāmino hrepayaṃti Śi. 18. 23; Ki. 11. 64; Ki. 13. 41; Ve. 1. 17.
Originaltext · Englisch · Substantiv Feminin
hrī f. 1 Shame; raterapi hrīpadamādadhānā Ku. 3. 57; dāridryād hriyameti hrīparigataḥ prabhraśyate tejasaḥ Mk. 1. 14; R. 4. 80. 2 Bashfulness, modesty; hrīsannakaṃṭhī kathamapyuvāca Ku. 7. 85. Comp. — jita, -mūḍha a. overcome or confounded by shame; hrīmūḍhānāṃ bhavati viralapreraṇā cūrṇamuṣṭiḥ Me. 68. — nirāsaḥ shamelessness. — yaṃtraṇā the constraint of bashfulness; R. 7. 23.
Cappeller 1887 Substantiv Feminin · Verb
Originaltext · Deutsch · Substantiv Feminin
2. hrī́ f. Scham.
Originaltext · Deutsch · Verb
1. hrī, jihreti sich schämen. p. p. hrīta (u. hrīṇa) beschämt, verlegen. Caus. hrepayati beschämen, verlegen machen.
Burnouf 1866 Verbalwurzel · Substantiv Feminin
Originaltext · Französisch · Verbalwurzel
*hrī hrī. jihremi 3; p. jihrāya; f2. hreṣyāmi; a1. ahraiṣam; pp. hrīta et hrīṇa. Rougir de honte, de pudeur; rougir devant qqn., ab.
Originaltext · Französisch · Substantiv Feminin
hrī hrī f. pudeur, honte. hrīka a. pudique, modeste. — S. f. hrīkā pudeur, honte, crainte pudique. hrīku a. pudique, modeste. — S. m. laque; étain.
Quelltextfundstellen (2)
HP 1 Fundstelle
SiSa 1 Fundstelle
Mit AYI Free weitermachen
Bildquelle: AYI Archiv.