kātara कातर – feig, muthlos, verzagt, kleinmüthig, befangen, zurückschreckend vor (Loc., Infin.

Originaltext · Englisch · Adjektiv

kātara ·a. cowardly, timid, shy, afraid of (loc., inf., or --°); abstr. °tā f., °tva n.

Originaltext · Englisch · Adjektiv

kātara kātara, as, ā, am (fr. katara?), cowardly, discouraged, timid, depressed, perplexed, shrinking, afraid; confused, agitated, disordered; (as), m. a large kind of fish, Cyprinus Catla, = kātala.

Originaltext · Deutsch · Adjektiv · Substantiv Maskulin

kātara 1〉 adj. feig, muthlos, kleinmüthig, niedergeschlagen, befangen, vor Etwas (loc. oder infin.) zurückschreckend AK. 3,1,26. H. 365. samareṣvakātarau R. 3,19,27. vāgbhirbhidyate kātaraḥ PAÑCAT. I, 115. ata eva hi vāñchanti bhūpā yodhānmahābalān . śūrānvīrānkṛtotsāhānvarjayanti ca kātarān .. PAÑCAT. IV, 44. HIT. II, 64. kimevaṃ kātarāsi ŚĀK. 56,13. RAGH. 11,78. AMAR. 7. AMAR. 30. PRAB. 25,17. BHĀG. P. 1,2,2. nirvīryā ye nirutsāhāḥ śatrubhede ca śobhanāḥ . teṣāmevaṃvidhā buddhiryādṛśī tava kātarā .. R. 5,85,20. snigdhānāṃ prītiyuktānāṃ suhṛdāṃ suhṛdaṃ prati . kātaraṃ hṛdayaṃ rāma pratyayaṃ nādhigacchati R. 4,9,103. cetasā kātareṇa MEGH. 75. dhṛtadvaidhībhāvakātaraṃ me manaḥ ŚĀK. 15,11. kātaratamastavaiṣā nyāyaḥ . yacchaṣpabhujaṃ drohakāriṇaṃ hatvetthaṃ śocasi PAÑCAT. 102,12. dhenvā tadadhyāsitakātarākṣyā RAGH. 2,52. AMAR. 79. kāṅkṣantyo 'pi vyatikarasukhaṃ kātarāḥ svāṅgadāne ŚĀK. CH. 58,8. tayoḥ samāpattiṣu kātarāṇi — vilocanāni KUMĀRAS. 7,75. kulajanadarśanakātaraṃ hi cakṣuḥ MṚCCH. 120,4. ratikātareṇa manasā AMAR. 75. pratyupakārakātaramati RĀJA-TAR. 5,190. tatra pratyūhamādhātuṃ brahmāpi khalu kātaraḥ BHARTṚ. 1,60. kātarakathyamāna (als adv. aufzufassen) CAURAP. 24. śravaṇakātaratāṃ gato 'smi ich fürchte mich zu hören ŚĀK. 59. kātaratva PAÑCAT. 216,11. MEGH. 108. Wohl von katara, also etwa: nicht wissend, welches von Beiden zu thun sei. — 2〉 m. = kātala ŚABDAR._im_ŚKDR.

Originaltext · Deutsch · Adjektiv

kātara 1〉 ˚nayana adj. VARĀH. BṚH. S. 61,9. Füge verzagt hinzu. Auch nom. abstr. Verzagtheit: cintayadhvaṃ sakātarāḥ MBH. 3,2549. — 2〉 lies kātala 1〉.

Originaltext · Deutsch · Adjektiv · Substantiv Maskulin · Substantiv Neutrum

kātara — 1〉 Adj. (f. ā) feig, muthlos, verzagt, kleinmüthig, befangen, zurückschreckend vor (Loc., Infin. oder im Comp. vorangehend). Nom. abstr. ˚tā f. und ˚tva n. — 2〉 *m. Cyprinus catla. — 3〉 n. Verzagtheit in sakātara.

Originaltext · Englisch · Adjektiv · Substantiv Maskulin

kātara a. [īṣattaratisvakāryāsīddhiṃ gacchati, tṝ-ac koḥ kādeśaḥ Tv.] 1 Cowardly, timid, discouraged; varjayaṃti ca kātarān Pt. 4. 42; Amaru. 7, Amaru. 30, Amaru. 75; R. 11. 78; Me. 77. 2 Distressed, grieved, afraid; kimevaṃ kātarāsi Ś. 4. 3 Agitated; perplexed, confused; Bh. 1. 60. 4 Tremulous through fear (as eyes); R. 2. 52; Amaru. 79. — raḥ 1 A large kind of fish. 2 A boat, raft.

Originaltext · Deutsch · Worttyp nicht bestimmt

kātara schüchtern, feige, mutlos, bangend vor (Loc., Instr. o. —˚) Abstr. ˚tā f., ˚tva n.

Originaltext · Französisch · Adjektiv

kātara kātara a. (kā; tṝ) faible, impuissant; craintif, effrayé par la difficulté [m à m. comment passera-t-il?]. kātaratā f. faiblesse, insuffisance, incapacité; crainte causée par un obstacle. kātarya n. mms.