Sanskrit manuscript in Devanāgarī

śaila शैल – mountain

adjective · substantive feminine · substantive masculine · substantive neuter · Word type unspecified

Dictionary sources

AYI dictionary substantive masculine · substantive neuter

substantive masculine

mountain

substantive neuter

mountain

Cappeller 1891 Word type unspecified

Original text · English · Word type unspecified

śaila ·f. ī stony, stone-like; m. (adj. --° f. ā) rock, mountain, abstr. °tā f., °tva n.

Monier-Williams 1872 adjective

Original text · English · adjective

śaila śaila, as, ī, am (fr. śilā), craggy, rocky, stony, mountainous; (as), m. a rock, crag, mountain, hill; a dike; (am), n. benzoin or storax; bitumen; a sort of collyrium, = rasāñjana, tār- kṣya-śaila; (ī), f., see below.

Petersburger 1855 adjective · substantive masculine · substantive neuter

Original text · German · adjective · substantive masculine · substantive neuter

śaila (von śilā) 1〉 adj. (f. ī; im BHĀG. P. ā wohl fehlerhaft) steinern: mahāstra MBH. 3,12141. bhūdhara HARIV. 4407. pātra SUŚR. 1,240,13. daśa varṣasahasrāṇi śailī sthāsyasi R. 1,64,12. R. 4,44,77. pratimā VARĀH. BṚH. S. 60,5. BHĀG. P. 11,27,12. āsana steinähnlich, Bez. einer best. Art des Sitzens Verz. d. Oxf. H. 11,a, N. 1. — 2〉 m. a〉 Fels, Felsgebirge, Berg, Gebirge AK. 2,3,1. AK. 3,4,3,20. TRIK. 2,3,1. H. 1027. H. an. 2,514. MED. l. 54. HALĀY. 2,10. HALĀY. 5,20. M. 1,24. M. 10,50. MBH. 1,1123. MBH. 1,6022. MBH. 3,15250. R. 1,1,39. R. 1,34,8. R. 2,25,7. R. 2,48,10. R. 2,54,38. R. 4,36,8. R. 4,44,115. R. 6,108,19. MEGH. 12. ad MEGH. 112. RAGH. 4,51. RAGH. 4,71. RAGH. 12,73. ŚĀK. 50. ŚĀK. 167. Spr. 3021. Spr. 5080. Spr. (II) 541, v. l. VARĀH. BṚH. S. 4,23. VARĀH. BṚH. S. 11,42. VARĀH. BṚH. S. 12,1. VARĀH. BṚH. S. 70,10. ˚pakṣabhaṅga VARĀH. BṚH. S. 32,6. sapakṣakāḥ KATHĀS. 25,43. NAIṢ. 22,44. RĀJA-TAR. 4,381. PRAB. 43,5. BHĀG. P. 3,28,22. ˚varga Verz. d. Oxf. H. 183,a,13. Verz. d. Oxf. H. 191,b,21. Verz. d. Oxf. H. 192,b, No. 437. Verz. d. Oxf. H. 193,a,25. śailānāṃ śikharāṇi R. 4,8,5. ˚śikhara VIKR. 10,6. ˚śṛṅga MBH. 1,1164. Spr. (II) 2094. Spr. (II) 3466. ˚kūṭa VARĀH. BṚH. S. 12,6. śailāgra TRIK. 2,3,2. ˚mūla SUŚR. 1,227,8. VARĀH. BṚH. S. 24,16. ˚śilā PRAB. 67,10. mahāśailaśilā Spr. 3188. mahā˚ MBH. 3,2318. R. 2,71,4. am Ende eines adj. comp. (f. ā) MBH. 3,10258. MBH. 9,442. R. GORR. 2,45,16. R. GORR. 4,36,9. R. GORR. 6,3,51. KĀM. NĪTIS. 19,14. praviralālpa˚ SUŚR. 1,130,14. — — b〉 aus metrischen Rücksichten für śilā Stein: śailodbhava steinern SUŚR. 2,356,5. — c〉 Bez. der Zahl sieben (wegen der sieben Hauptgebirge) GAṆIT. MADHYAM. 4. — 3〉 f. ī hardness, stoniness WILSON nach ŚABDĀRTHAK. (unter śailya). — 4〉 n. Bez. verschiedener Erdharze, = śaileya und tārkṣyaśailaka H. an. MED. = śilājatu RATNAM. 290. — VARĀH. BṚH. S. 77,11. Verz. d. Oxf. H. 321,a, No. 761. — Vgl. krīḍā˚, caitya˚, tārkṣya˚, tuhina˚, pañca˚, pāda˚, pūrva˚, badarī˚, maṇi˚, mantha˚, mahā˚, rāja˚, śrī˚. Ein etymologisch verschiedenes śailī s. bes.

Böhtlingk 1879 adjective · substantive feminine · substantive masculine · substantive neuter

Original text · German · adjective · substantive masculine · substantive neuter

śaila — 1〉 Adj. (f. ī, BHĀG. P. ā wohl fehlerhaft) — a〉 steinern HEMĀDRI 1,666,21. — b〉 steinähnlich. āsana n. eine best. Art des Sitzens. — 2〉 m. (adj. Comp. f. ā) — a〉 Fels, Felsgebirge, Berg, Gebirge. — b〉 Bez. der Zahl sieben (wegen der sieben Hauptgebirge). — 3〉 *f. ī hardness, stoniness. — 4〉 n. Bez. verschiedener Erdharze, Steinharz RĀJAN. 13,68. Vgl. auch śailī.

Original text · German · substantive feminine

śaila , f. ā VI. N. pr. einer Nonne ebend. 552,18. fgg. 575,29. [Nachtrag, Band 7]

Apte 1890 adjective · substantive masculine · substantive neuter

Original text · English · adjective · substantive masculine · substantive neuter

śaila a. (lī f.) [śilāḥ saṃtyasya prajñā˚ aṇ] Rocky, craggy, stony. — laḥ 1 A mountain, hill; śaile śaile na māṇikyaṃ mauktikaṃ na gaje gaje Chāṇ. 55; śailau malayadardurau R. 4. 51. 2 A dike, dam. 3 A rock, big stone. — laṃ 1 Borax, benzoin. 2 Bitumen. 3 A kind of collyrium. Comp. — aṃśaḥ N. of a country. — agraṃ the peak of a mountain. — aṭaḥ 1 a mountaineer, a barbarian. 2 an attendant on an idol. 3 a lion. 4 a crystal. — adhipaḥ, -adhirājaḥ, -iṃdraḥ, -patiḥ, -rājaḥ epithets of the Himālaya. — ākhyaṃ 1 benzoin. 2 a fragrant resinous substance. — iṃdrasthaḥ the birch tree. — kaṭakaḥ the side or slope of a mountain. — gaṃdhaṃ a kind of sandal. — jaṃ 1 benzoin. 2 bitumen. — janaḥ a mountaineer. — jā, -tanayā, -putrī, -sutā epithets of Pārvatī; avāptaḥ prāgalbhyaṃ pariṇatarucaḥ śailatanaye K. P. 10; Ku. 3. 68. — dhanvan m. an epithet of Śiva. — dharaḥ an epithet of Kṛṣṇa. — niryāsaḥ benzoin. — patraḥ the Bilva tree. — bhittiḥ f. an instrument for cutting stones, a stone cutter's chisel. — raṃdhraṃ a cave, cavern. — vījaṃ the markingnut plant. — śibiraṃ the ocean. — sāra a. as strong as a mountain, firm as a rock; Ki. 10. 14.

Cappeller 1887 Word type unspecified

Original text · German · Word type unspecified

śaila, f. ī steiner. m. (adj. —˚ f. ā) Fels, Berg; Abstr. ˚tā f., ˚tva n.

Burnouf 1866 adjective

Original text · French · adjective

śaila śaila a. (śilā) pierreux; rocheux; montagneux. — S. m. montagne. — S. n. bitume; storax; sorte de collyre. śailaka n. benjoin, storax. śailaja n. (jan) bitume; storax, benjoin. śailadhanvan m. Śiva. śailadhara m. (dhṛ) Kṛṣṇa. [Page657-1] śailaniryāsa n. storax, benjoin. śailabhitti f. (bhid) outil de tailleur de pierres. śailaśivira n. l'Océan. śailāgra n. (agra) sommet de rocher, cime de montagne. śailāṭa m. (aṭ) montagnard. Lion. Adorateur d'une idole. Cristal.

Occurrences in source texts (3)

HP 2 occurrences
HP 3.1-3.5: Foundation of Kuṇḍalinī 1 occurrence

Direct occurrences

HP 3.87-3.93*7: Sahajolī and Amarolī 1 occurrence

Direct occurrences

SiSa 1 occurrence
SiSa 2.1-2.5: Körperkosmos 1 occurrence

Direct occurrences

Continue with AYI Free

Image source: AYI archive.