dāyaka दायक – a heir, inheritor, kinsman.
adjective · substantive masculine · Word type unspecified
Dictionary sources
Cappeller 1891 adjective · Word type unspecified
Original text · English · Word type unspecified
dāyaka ·f. °yikā1 giving, granting, imparting, effecting, producing (mostly --°).
Original text · English · adjective
dāyaka2 ·a. heir, kinsman.
Monier-Williams 1872 substantive masculine · Word type unspecified
Original text · English · substantive masculine
2. dāyaka, as, m. a heir, inheritor, kinsman.
Original text · English · Word type unspecified
1. dāyaka, as, ikā, am, giving, bestowing, pre- senting, granting; effecting; a giver, donor (e. g. viṣa-d˚, uttara-d˚, manoratha-d˚, kānti-d˚, jīva-d˚, q. v.); placing upon, arranging.
Petersburger 1855 substantive masculine · Word type unspecified
Original text · German · substantive masculine
2. dāyaka (von 2. dāya) m. ein Verwandter: gṛhyā iti samākhyātā yajamānasya dāyakāḥ (v. l. dāyādāḥ) GṚHYASAṂGR. 1,36.
Original text · German · Word type unspecified
1. dā́yaka (von 1. dā) nom. ag. P. 7,3,33, Sch. 1〉 gebend, schenkend, gewährend, bewirkend; Geber, Schenker: adhamarṇo grāhakaḥ syāduttamarṇastu dāyakaḥ H. 882. tāvatāṃ gosahasrāṇāṃ phalaṃ prāpnoti dāyakaḥ MBH. 3,13245. dīpasya MBH. 13,4811. grāmeṣvapi ca ye keciccaurāṇāṃ bhaktadāyakāḥ M. 9,271. viṣa˚ Giftmischer R. 2,75,38. uttara˚ Antwort gebend, widersprechend CĀṆ. 43. jñāna˚ ŚATR. 10,8. lokasyānandadāyakaḥ MBH. 3,14565. bhūti˚ HARIV. 14901. hlāda˚ MĀRK. P. 15,53. abhīṣṭaphala˚ KATHĀS. 22,32. manoratha˚ Wünschegewährend 18. nityanaimittikaprītidāyakatā DAŚAK._in_BENF. Chr. 180,21. Vgl. kānti˚, jīva˚. — 2〉 anlegend; s. agni˚.
Original text · German · Word type unspecified
1. dāyaka [vgl. [3:592]] ist ein oxytonon. (revision)
Original text · German · Word type unspecified
1. dāyaká (so zu betonen) 1〉 kandarpa iva viśvasya lokasyautsukyadāyakaḥ KATHĀS. 113,25. — 2〉 pāśa˚ Schlingen legend KATHĀS. 61,130.
Böhtlingk 1879 adjective · substantive masculine
Original text · German · adjective
1. dāyaka Adj. (f. dāyikā) gewöhnlich in Comp. mit seinem Obj. — 1〉 gebend, schenkend, Geber, Schenker. — 2〉 gewährend, erfüllend. — 3〉 zu wissen gebend HEMĀDRI 2,a,90,6. hören lassend, aussprechend. — 4〉 legend, anlegend (Feuer), eingebend (Gift). — 5〉 bewirkend, bereitend, verursachend. Nom. abstr. ˚tā f.
Original text · German · substantive masculine
2. dāyaka m. Erbe, Verwandter.
Apte 1890 adjective · substantive masculine
Original text · English · adjective · substantive masculine
dāyaka a. (yikā f.) [dā-ṇvul] Giving, granting, bestowing, &c. (at the end of comp.); uttara˚, piṃḍa˚, &c. — kaḥ 1 An heir, inheritor. 2 A donor.
Cappeller 1887 Word type unspecified
Original text · German · Word type unspecified
1. dāyaka f. ˚yikā (meist —˚) gebend, schenkend, gewährend, verursachend.
Original text · German · Word type unspecified
2. dāyaka Erbe.
Burnouf 1866 adjective
Original text · French · adjective
dāyaka a. (sfx. aka) libéral, qui donne.
Occurrences in source texts (5)
HTK 1 occurrence
SiSa 4 occurrences
Continue with AYI Free
Image source: AYI archive.