Sanskrit-Quelltext als Insight-Motiv

śubh शुभ् – glänzen; schön sein; schmücken

Verbalwurzel · Substantiv Feminin · Worttyp nicht bestimmt · Verb

Wörterbuchquellen

AYI Wörterbuch Verbalwurzel

glänzen; schön sein; schmücken

Cappeller 1891 Substantiv Feminin · Verb

Originaltext · Englisch · Verb

śubh1 śumbh, śúmbhate ·v glide along, move onward. -- pra = S.

Originaltext · Englisch · Verb

śubh3 śumbh, śóbhate (°ti); śumbháti, śúmbhate ·v (the nasalized forms more frequent in the Veda, the strong forms in l.l.) A. adorn, embellish, prepare, make ready; M. adorn one's self, or make one's self ready, look beautiful, make a show, shine, glitter (w. iva & yathā also look like, appear or seem to be). With na be unpleasant, look ugly. C. śobhayati (cf. also śubhay2) adorn, embellish, cause to shine. -- ati look very beautiful, w. na displease. abhi M. lay round or put on for ornament, also = samabhi shine, make a show; C. = S.C. upa, pari, prati, vi C. = S.C. sam M. be beautiful or as beautiful as (instr.). C. adorn, embellish.

Originaltext · Englisch · Substantiv Feminin

śúbh2 ·f. gliding along, onward progress or course.

Originaltext · Englisch · Substantiv Feminin

śúbh4 ·f. beauty, ornament, splendour.

Monier-Williams 1872 Substantiv Feminin · Worttyp nicht bestimmt

Originaltext · Englisch · Substantiv Feminin

2. śubh, p, f., Ved. splendor, beauty, brilliancy, glory; happiness; victory, triumph, (śubhe, for victory or conquest); an ornament; an auspicious offering; a brilliant place of sacrifice, (Sāy. = śo- bhana deva-yajana, Ṛg-veda I. 23, 11); water or a brilliant chariot (= udaka or ratha, Ṛg-veda I. 167, 6, &c.).

Originaltext · Englisch · Worttyp nicht bestimmt

śubh 1 . śubh (perhaps for an original śvabh, cf. rts. śudh, śumbh), cl. 1. A. śobhate (rarely cl. 6. P. śubhati or cl. 1. P. śo- bhati, but this latter is referred to rt. 3. śubh), śu- śobha, śuśubhe, śobhiṣyati, -te, aśubhat, aśo- bhiṣṭa, śobhitum (Ved. Inf. śobhase, śubham, śubhe, see 2. śubh), to shine, be splendid; to be beautiful, look beautiful or handsome, appear to ad- vantage; to be gay or happy; to be victorious, triumph over: Caus. śobhayati, -te (Ved. also śu- bhayati), -yitum, Aor. aśūśubhat, to cause to shine, ornament, decorate: to adorn one's self (A.); to shine (?): Desid. śuśobhiṣate, -ti, or śuśubhi- ṣate, -ti: Intens. śośubhyate, śośobdhi, to shine intensely; [cf. Gr. κομψός, κομ-μός, κομέω; Old Germ. sūbar, ‘pure;’ Mod. Germ. sauber; Lith. źibbu.]

Originaltext · Englisch · Worttyp nicht bestimmt

śubh 3 . śubh (sometimes written śunbh or śumbh = rts. subh, sunbh, sumbh), cl. 1. P. śobhati, śunbhati, &c., to shine [cf. rt. 1. śubh]; to speak; to strike, injure, kill.

Petersburger 1855 Substantiv Feminin · Worttyp nicht bestimmt · Verb

Originaltext · Deutsch · Substantiv Feminin

2. śubh (= 1. śubh) f. das Dahinfahren, rasche Fahrt, fliegender Lauf; insbes. von den Marut gebraucht. śubha̱ṃ gamìṣṭhau su̱yamèbhi̱raśvaìḥ TS. 4,7,15,3. jayàtāmiva tanya̱turyacchubhàṃ yā̱thanā̀ naraḥ ṚV. 1,23,11. ṚV. 5,55,1. ṚV. 5,57,2. ṚV. 7,82,5. śubha̱ṃ yacchu̱bhrā u̱ṣasa̱ścarànti (oder zu 4. śubh) ṚV. 4,51,6. kayā̀ śu̱bhā ma̱ruta̱ḥ saṃ mìmikṣuḥ ṚV. 1,165,1. śu̱bhā śobhìṣṭhāḥ ṚV. 7,56,6. śu̱bhā yā̀si ? (ṚV. v. l.) AV. 13,1,21. śubhe kaṃ yā̱ntyaśvaìḥ ṚV. 1,88,2. ṚV. 1,119,3. yāmèṣu̱ yaddhà yu̱ñjatè śu̱bhe ṚV. 87,3. ṚV. 127,6. ṚV. 167,6. ṚV. 3,26,4. ṚV. 5,52,8. ṚV. 57,3. rathàṃ yuñjate ma̱rutàḥ śu̱bhe su̱kham ṚV. 63,5. ṚV. 8,26,13. varùṇaścakra e̱taṃ di̱vi pre̱ṅkhaṃ hìra̱ṇyayàṃ śu̱bhe kam um dahin zu schweben (oder zu 4. śubh) ṚV. 7,87,5. ṚV. 7,88,3. Hiernach erklären wir ratheśubh im Wagen dahinfliegend (die Marut) ṚV. 1,37,1. ṚV. 1,56,9. und so ist wohl auch ṚV. 5,54,1. zu lesen. Diese Wurzel scheint in ϰοῦφος enthalten zu sein. Vgl. śubhaṃyā, śubhvan.

Originaltext · Deutsch · Substantiv Feminin

4. śubh (= 3. śubh) f. Schönheit, Schmuck; Bereitschaft: viśvè de̱vā ya̱jñaṃ prāvàntu naḥ śu̱bhe VS. 18,76. śubho vā etā yajñasya yaddakṣiṇāḥ PAÑCAV. BR. 16,1,14. śu̱bhe sakhìbhyo amṛta̱tvamàstu naḥ AV. 7,106,1. tvaṣṭā̱ vāso̱ vyàdadhācchu̱bhe kam AV. 14,1,53. AV. 14,1,32. śu̱bhe ru̱kmaṃ na dàrśa̱taṃ nikhā̀ta̱mudū̀pathuḥ ṚV. 1,117,5. ṚV. 1,64,5. auch wohl ṚV. 6,62,4. ṚV. 6,63,6. ṚV. 7,57,3. ṚV. 9,94,1.

Originaltext · Deutsch · Worttyp nicht bestimmt

1. √śubh , śumbh leicht hingleiten, dahinfahren: āpà iva pra̱vatā̱ śumbhàmānāḥ ṚV. 3,5,8. saṃ pṛ̀cchase samarā̱ṇaḥ śùbhā̱naiḥ ṚV. 1,165,3. ma̱rudbhìḥ śu̱bhayàdbhi̱ḥ somàṃ piba ṚV. 5,60,8. — pra dass.: pra ye śumbhànte̱ janàyo̱ na saptàyo̱ yāmàn wie Stuten ṚV. 1,85,1.

Originaltext · Deutsch · Verb

3. √śubh , śumbh, śóbhate DHĀTUP. 18,11 (dīptau). śóbhati, śúmbhati DHĀTUP. 11,42 (bhāsane, śobhārthe hiṃsāyāṃ ca, dyutau hiṃsane, bhāṣaṇe). śubháti, śumbháti DHĀTUP. 28,32 (śobhārthe hiṃsāyāṃ ca); vgl. P. 7,1,59, Vārtt. VOP. 13,4. In der alteren Sprache die Formen: śumbháti, śúmbhase 2. sg. śúmbhant AV. śúmbhamāna und śumbhámāna, śóbhate, śóbhamāna, śubhāná; in der nachvedischen Zeit mit intrans. Bed. śobhate und śobhati (aus metrischen Rücksichten), ganz vereinzelt auch śumbhati (transit. und intransit.); śuśubhe (śuśobha aus metrischen Rücksichten), śobhiṣyate (˚ti aus metrischen Rücksichten); śobháse infin. ṚV. 1,84,10. ṚV. 10,77,1. partic. śubhitá (= śudhita P. 3,1,85, Kār., Schol.) TS. 4,4,12,2. 1〉 schmücken, herausputzen, verschönern; zurüsten, bereit machen: med. sich schmücken, schmuck —, stattlich sein, einen guten Eindruck machen, sich gut machen, sich schön ausnehmen, wohl anstehen: hiràṇyena ma̱ṇinā̀ ṚV. 1,33,8. spā̱rhayā̀ śri̱yā ta̱nvā̀ śubhā̱nā ṚV. 7,72,1. ṚV. 2,38,2. tā ā̱tayo̱ na ta̱nvàḥ śumbhata̱ svāḥ ṚV. 10,95,9. ṚV. 1,165,5. ṚV. 8,44,12. ka̱nyā̱3̱̀ śumbhàmānā ṚV. 10,107,10. ṚV. 10,110,5. AV. 11,1,14. śumbha̱nmukhàm AV. 8,2,17. AV. 14,1,28. śobhate 'sya mukham PAÑCAV. BR. 20,16,6. ba̱bhrū yāmèṣu śobhete ṚV. 4,32,23. ṚV. 5,2,4. — giràḥ ṚV. 10,4. ṚV. 8,6,11. indùm ṚV. 9,43,2. vahnìm ṚV. 9,96,7. rādhā̀ṃsi ṚV. 1,22,8. śu̱mbhamā̀nā ṛtā̱yubhìḥ (somāḥ) ṚV. 1,36,4. VS. 5,10. VS. 29,5. AIT. BR. 5,10. AV. 12,3,26. ŚAT. BR. 3,3,2,3. KĀṬH. 34,9. ĀŚV. ŚR. 2,5,9. pau̱rṇa̱mā̱syudàgā̱cchobhàmānā TBR. 3,1,1,12. — śumbhanti schmücken BHĀG. P. 10,38,12. — śobhete pādau MBH. 3,1828. śilāḥ śailasya śobhante viśālāḥ śataśo 'bhitaḥ R. 2,94,20. hlāditastena vākyena śuśubhe śubhadarśanaḥ R. 112,8. R. 3,49,33. R. 79,34. anāgataṃ yaḥ kurute sa śobhate (Gegens. śocate) Spr. (II) 263. mūrkho 'pi śobhate tāvat Spr. (II) 4920. RĀJA-TAR. 3,74. alpasattveṣu dhīrāṇāmavajñaiva hi śobhate KATHĀS. 18,131. jigīṣā teṣu śobhate Spr. (II) 475. Spr. (II) (I) 5172. śobhamāna R. 2,89,12. MĀRK. P. 24,43 (su˚). BHĀG. P. 3,28,24 (von adhi zu trennen). śuśobha MBH. 4,302 (MBH. 4,303). niveśya vadanaṃ haste śobhasi HARIV. 7066. śumbhant (intransit.) Verz. d. Oxf. H. 130,a,14. aśobhitarām pass. impers. Inschr. in Journ. of the Am. Or. S. 7,12, Śl. 44. — ekataḥ sūryasaṃkāśamekataḥ śaśisaṃnibham . sa bibhracchuśubhe 'tīva dvau varṇau parvatottamaḥ HARIV. 12391. R. 2,33,2. avasarapaṭhitā vāṇī Spr. (II) 673. Spr. (II) 2901. Spr. (II) 4157. hasantī śobhate kācit KATHĀS. 47,111. lalitena R. 1,9,16. damena śobhate vipraḥ Spr. (II) 2709. Spr. (II) 4657. tvayaiva śobhiṣyati rājaputrī MBH. 1,7137. Mit na kein Ansehen haben, einen schlechten Eindruck machen, sich schlecht machen, sich übel ausnehmen: na cāśobhanta paṇyāni R. 2,48,3. Spr. 3028. Spr. 3309. Spr. 5033. Spr. (II) 1821. Spr. 4542. Spr. 4624. Spr. 4800. VARĀH. BṚH. S. 77,1. BHĀG. P. 1,8,39. BHĀG. P. 5,12,7. na caivāsau yājayitvā mahendraṃ martyaṃ santaṃ yājayannadya śobhet MBH. 14,234. Mit iva schmuck sein —, prangen wie, aber auch abgeblasst so v. a. erscheinen wie: atīva rāmaḥ śuśubhe kāntayā yutaḥ śriyā viṣṇurivāparājitaḥ R. GORR. 1,78,16. Spr. (II) 3123. vibhrājamānā śuśubhe pratimeva hiraṇmayī MBH. 1,6542. MBH. 4,498. MBH. 5,4927. sa tenābhihato vīro lalāṭe dvijasattamaḥ . aśobhata — saśṛṅga iva parvataḥ MBH. 5,7275. MBH. 8,533 (aśobhat). R. 2,80,4. R. 5,13,29. R. 6,9,38 (śobhiṣyasi). RAGH. 9,36. KATHĀS. 25,229. RĀJA-TAR. 4,197. RĀJA-TAR. 5,372. BHĀG. P. 8,7,17. eben so mit yathā MBH. 3,2197. hierher gehoren auch: kirīṭaṃ sūryasaṃkāśaṃ yasya mūrdhanyaśobhata wie eine Sonne MBH. 4,575. cīravasanau jaṭāmaṇḍaladhāriṇau . aśobhetāmṛṣisamau bhrātarau rāmalakṣmaṇau .. wie zwei Ṛṣi R. 2,52,64. — 2〉 zurichten so v. a. geschickt —, geneigt machen für Etwas; med. sich anschicken zu: indra̱ṃ taṃ śu̱mbhāvàse ṚV. 8,59,2. (giraḥ) yābhi̱rmadā̀ya̱ śumbhàse ṚV. 9,2,7. ṚV. 9,38,3. nṛ̱mṇā śiśā̀no mahi̱ṣo na śòbhate ṚV. 9,69,3. i̱ndrā̱gnī ṚV. 1,21,2. ṚV. 5,22,4. manmàbhiḥ ṚV. 8,44,26. AV. 6,54,1. — 3〉 act. missbräuchlich st. śundh reinigen: viśvè śumbhantu̱ mainàsaḥ AV. 6,115,3. AV. 12,2,40. AV. 12,3,13. AV. 12,2,21; vgl. die entsprechenden Stellen VS. 20,20. ṚV. 10,85,35. ṚV. 10,17,14. — śumbhamāna s. auch bes. und vgl. noch brahmaśumbhita. — caus. śubhayati, ˚te, śobhayati (nur dieses in der klass. Sprache) schmücken, zieren, Glanz verleihen (eig. u. übertr.); med. sich schmücken: a̱ñjibhìḥ ṚV. 1,85,3. ye yàkṣa̱dṛśo̱ na śu̱bhayànta̱ maryā̀ḥ ṚV. 7,56,16. ṚV. 9,28,3. bā̱hya̱tasta̱nuvàṃ śubhayati TBR. 3,3,1,5. (agnim) aśva̱ṃ na hotā̱ro 'śū̀śubhanna̱mṛtā̀ya ṚV. 9,62,6. maṇikāñcanacitrāṇi (śṛṅgāni) śobhayanti mahāgirim MBH. 1,1410. puruṣakāreṇa puruṣaḥ karma śobhayan MBH. 2,186. MBH. 3,1782. MBH. 3,3014. MBH. 4,382. MBH. 6,647. MBH. 7,2532. MBH. 7,3933. MBH. 7,3950. MBH. 8,265. MBH. 13,4110. HARIV. 3261. HARIV. 5219. HARIV. 9002. R. 2,33,12. R. 2,36,3. R. 2,48,9. R. 2,80,16. R. 2,96,31. R. GORR. 2,4,26. R. GORR. 3,42,34. R. GORR. 3,76,19. R. GORR. 4,2,6. R. GORR. 5,73,9. R. GORR. 7,70,12. RAGH. 9,40. LA. (III) 89,16. śobhita geschmückt MBH. 5,7181. MBH. 5,7524. Spr. (II) 2412. Spr. (II) 4542, v. l. WEBER, KṚṢṆAJ. 279 (su˚). pṛthāvurasi śobhitayā śriyā prangend BHĀG. P. 3,15,39. mit einem instr. geschmückt mit, schmuck u. s. w. erscheinend durch: śastraiḥ sainyam MBH. 5,574. meghaḥ śakracāpena MBH. 8,960. rājamārgeṇa purī R. 1,5,8. fg. R. 1,5,13. R. 2,52,98. fg. R. 2,100,20. R. 4,44,85. fg. R. 4,44,90. VARĀH. BṚH. S. 12,6. KATHĀS. 23,4. WEBER, KṚṢṆAJ. 270,3. Das im instr. gedachte Wort im comp. vorangehend R. 1,5,7. fg. R. 2,80,18. R. 2,81,16. fg. R. 4,16,10. Spr. 5287. KATHĀS. 47,114. RĀJA-TAR. 5,363. MĀRK. P. 54,20. BHĀG. P. 1,11,10. BHĀG. P. 3,22,21. PAÑCAR. 1,4,57. PAÑCAR. 1,6,16 (su˚) VET. in LA. (III) 5,8. — desid. śuśobhiṣamāṇa NIR. 8,10. — intens. śośubhyate überaus schmuck sein, sich sehr stattlich machen u. s. w. MBH. 14,277. śośubhyamāna MBH. 3,12296. nach VOP. 20,1 soll ein intens. gar nicht vorkommen. — ati sich sehr wohl ausnehmen u. s. w. MBH. 13,7183 nach der Lesart der ed. Bomb. Mit na kein rechtes Ansehen haben u. s. w.: saiva rāmeṇa nagarī rahitā nātiśobhate R. 2,47,17. urvaśīrahitaṃ mahyamāsthānaṃ nātiśobhate will mir nicht recht gefallen BHĀG. P. 9,14,26. — caus. in hohem Grade schmücken, — zieren MBH. 7,1765. nātiśobhita kein rechtes Ansehen habend HARIV. 7078. — anu s. anuśobhin. — abhi med. 1〉 schmückend umlegen: sa̱mā̱naṃ varṇàma̱bhi śumbhàmānā ṚV. 1,92,10. — 2〉 schmuck sein, sich schön ausnehmen u. s. w.: girayaścābhiśobhante dhātubhiḥ samarañjitāḥ HARIV. 11997. — caus. partic. ˚śobhitā geschmückt —, geziert —, ein schönes Ansehen habend —, stattlich erscheinend durch: (gopau) krīḍābhirabhiśobhitau HARIV. 3441. anāhārakṛśenāpi śarīreṇābhiśobhitā KATHĀS. 38,115. — samabhi med. schmuck sein, sich schön ausnehmen u. s. w.: utpalaiḥ u. s. w. vāpyaḥ samabhiśobhante śrīmatyaḥ pramadā iva R. 4,29,13. fg. — upa med. dass.: upaśobhate Spr. (II) 1526, v. l. upaśumbhamāna mit einem instr. BHĀG. P. 5,17,13. — caus. schmücken, zieren MBH. 7,3942. HARIV. 3632. HARIV. 10899. VARĀH. BṚH. S. 56,15. purīmatyarthamupaśobhitām MBH. 3,3060. cārucitropaśobhita (cāpa) MĀRK. P. 21,6. prāsādairupaśobhitā (sabhā) MBH. 2,385. MBH. 3,1756. MBH. 3,2440. MBH. 3,2462. MBH. 3,10214. MBH. 7,3950. MBH. 14,2639. HARIV. 4177. R. 1,5,16. R. 1,6,26. R. 1,51,24. R. 1,5,27. R. GORR. 1,49,15. R. GORR. 1,71,7. R. GORR. 6,73,3. SUŚR. 1,22,8. KĀM. NĪTIS. 14,31. MĀRK. P. 55,15. BHĀG. P. 4,24,47. PAÑCAT. 159,20. vahusasyopaśobhitā (bhū) SUŚR. 1,23,1. vratākalpopaśobhita KATHĀS. 69,62. MĀRK. P. 133,18. BHĀG. P. 3,23,17. BHĀG. P. 4,6,19. BHĀG. P. 5,20,40. VET. in LA. (III) 5,3. Vgl. upaśobhana. — ni vgl. niśumbha fgg. — pari 1〉 act. zubereiten: yaṃ vātàḥ pari̱śumbhàti (agnim) AV. 13,1,51. — 2〉 med. sich schön ausnehmen u. s. w.: ˚śobhamāna MBH. 7,7297. — caus. partic. ˚śobhita geschmückt, geziert: śiraḥkapālaiḥ HARIV. 14839. R. 4,41,47. R. 4,41,68 Verz. d. Oxf. H. 9,b,23. fg. PAÑCAR. 1,7,14. yantrendrakīlaparikhāpratolī˚ R. GORR. 2,87,22. — pra in der Stelle: pra yā ghoṣe̱ bhṛgàvāṇe̱ na śobhè (= śobhate nach SĀY.) ṚV. 1,120,5. — prati caus. partic. ˚śobhita geschmückt, geziert: drumaiḥ sarjarasānāṃ ca sarvataḥ pratiśobhitam (pariśobhitam die neuere Ausg.) HARIV. 5368. — vi med. recht schmuck sein, sich sehr schön ausnehmen u. s. w.: uraśchadairvicitraiśca vyaśobhanta turaṃgamāḥ MBH. 7,4390. MBH. 13,7183 (evātiśobhate st. eva vi˚ ed. Bomb.). Spr. (II) 1526, v. l. — caus. partic. ˚śobhita geschmückt, geziert; mit einem instr. R. 3,39,15. am Ende eines comp. MBH. 8,984. — sam med. 1〉 schmuck sein, sich schön ausnehmen u. s. w.: sa̱ṃśobhàmānā ka̱nyā̀ TBR. 2,5,6,4. MBH. 9,3206. — 2〉 gleich schmuck sein, mit instr.: saṃ de̱vaiḥ śòbhate̱ vṛṣā̀ ṚV. 9,25,3. — caus. herausputzen, schmücken AV. 14,1,55. kundaiḥ saṃśobhitānyupavanāni ṚT. 6,23.

Böhtlingk 1879 Verbalwurzel · Substantiv Feminin

Originaltext · Deutsch · Verbalwurzel

1. √śubh, √śumbh (nur śubhāná, śúmbhante und śúmbhamāna) leicht hingleiten, dahinfahren. — Mit pra dass. Vgl. auch 1. śubhay.

Originaltext · Deutsch · Verbalwurzel

3. √śubh, √śumbh in der älteren Sprache śumbháti, śúmbhate, śumbhánt und śúmbhant, śumbhamāna und śumbhámāna, śóbhate, śóbhamāna und śubhāná; in der nach vedischen Zeit mit intrans. Bed. śobhate und śobhati (metrisch, aśubhat HEM. PAR. 1,423), mit trans. und intrans. Bed. ganz vereinzelt auch śumbhati. — 1〉 schmücken, herausputzen, verschönern; zurüsten, bereit machen; Med. sich schmücken, schmuck —, stattlich sein, einen guten Eindruck machen, sich gut machen, sich schön ausnehmen, wohl anstehen, — durch oder mit (Instr.) Mit na kein Ansehen haben, einen schlechten Eindruck machen, sich schlecht machen, sich übel ausnehmen. Mit iva, yathā oder mit prädicativem Adj. ˚saṃkāśa, ˚sama schmuck sein —, prangen wie, aber auch abgeblasst so v. a. erscheinen wie. — 2〉 zurichten, so v. a. geschickt, geneigt machen für Etwas (Dat.); Med. sich anschicken zu. — 3〉 śumbhati missbräuchlich statt śundh reinigen. — 4〉 *hiṃsāyām (Vgl. u. ni) und bhāṣaṇe. — 5〉 śumbhita geschmückt in bráhma˚. — 6〉 śubhitá TS. 4,4,12,2. nach PAT. zu P. 3,1,85 = suhita. — Caus. śobhayati (vgl. auch 2. śubhay) schmücken, zieren, Glanz verleihen (eig. und übertr.). śobhita geschmückt, prangend, — mit Schmuck u. s. w. erscheinend durch (Instr. oder im Comp. vorangehend). — Desid. śuśobhiṣate geschickt zu machen suchen. — Intens. śośubhyate überaus schmuck sein, sich sehr stattlich machen. — Mit ati sich sehr wohl ausnehmen u. s. w. MBH. 13,152,22. Mit na kein rechtes Ansehen haben, Jmd (Dat.) nicht gefallen. — Caus. ˚śobhayati in hohem Grade schmücken, zieren. — Mit anu in anuśobhin. — Mit abhi Med. — 1〉 schmückend umlegen. Nur abhí śúmbhamānam. — 2〉 ˚śobhate schmuck sein, sich schön ausnehmen. — Caus. abhiśobhita geschmückt —, geziert —, ein schönes Aussehen habend [Page6-251-b] stattlich erscheinend durch (Instr.). — Mit samabhi (˚śobhate) schmuck sein, sich schön ausnehmen mit (Instr.). — Mit upa (˚śobhate und ˚śumbhate) dass. VĀSAV. 217,3. — Caus. ˚śobhayati schmücken, zieren. upaśobhita geschmückt, geziert, — mit oder durch (Instr. oder im Comp. vorangehend). — Mit ni (˚śumbhati) zertreten BĀLAR. 239,8. Vgl. niśumbha fgg. — Mit pari — 1〉 Act. (˚śúmbhati) zubereiten. — 2〉 Med. (˚śobhate) sich schön ausnehmen. — Caus. pariśobhita geschmückt, geziert, — mit (Instr. oder im Comp. vorangehend). — Mit pra (prá — śóbhe = śobhate nach SĀY.). schön prangen. — Mit prati Caus. ˚śobhita geschmückt-, geziert mit (Instr.). — Mit vi (˚śobhate) recht schmuck sein, sich sehr schön ausnehmen. — Caus. viśobhita geschmückt —, geziert mit (Instr. oder im Comp. vorangehend). — Mit sam Med. (saṃśóbhate) — 1〉 schmuck sein, sich schön ausnehmen. — 2〉 gleich schmuck sein, mit Instr. — Caus. saṃśobhayati herausputzen, schmücken. saṃśobhita geschmückt mit (Instr.).

Originaltext · Deutsch · Substantiv Feminin

2. śúbh f. das Dahinfahren, rasche Fahrt, fliegender Lauf; insbes. von den Marut gebraucht.

Originaltext · Deutsch · Substantiv Feminin

4. śúbh f. Schönheit, Schmuck; Bereitschaft.

Whitney Roots 1885 Verbalwurzel

Originaltext · Englisch · Verbalwurzel

śubh, śumbh — beautyfy

Apte 1890 Verbalwurzel · Substantiv Feminin

Originaltext · Englisch · Verbalwurzel

śubh 1 A. śobhate 1 To shine, be splendid, look beautiful or handsome; suṣṭhu śobhase etena vinayamāhātmyena U. 1; R. 8. 6. 2 To appear to advantage; sukhaṃ hi duḥkhānyanubhūya śobhate Mk. 1. 10. 3 To suit, become, befit (with gen.); rāmabhadra ityevopacāraḥ śobhate tātaparijanasya U. 1. 4 To be gay or happy. 5 To be victorious. — Caus. (śobhayani-te) To decorate, adorn, grace. -WITH pari, -vi to shine, look splendid.

Originaltext · Englisch · Substantiv Feminin

śubh f. Ved. 1 Beauty, splendour. 2 Radiance, lustre. 3 Happiness. 4 Victory. 5 An ornament. 6 An auspicious offering. 7 Water. 8 A brilliant chariot.

Cappeller 1887 Substantiv Feminin · Worttyp nicht bestimmt

Originaltext · Deutsch · Substantiv Feminin

2. śúbh f. Dahinfahrt, das Vorübersausen.

Originaltext · Deutsch · Substantiv Feminin

4. śúbh f. Schönheit, Schmuck.

Originaltext · Deutsch · Worttyp nicht bestimmt

1. śubh o. śumbh (śúmbhate)) hingleiten, vorübersausen. pra dass.

Originaltext · Deutsch · Worttyp nicht bestimmt

3. śubh o. śubh, śóbhate (˚ti); śumbháti, śúmbhate (die schwachen Formen vorzugsw. vediosch, die starken später) Act. schmückken, putzen, zurichten, bereiten; Med. sich schmücken, schön sein, prangen, erscheinen als o. wie (iva o. yathā), mit na missfallen, sich übel ausnehmen. Caus. śobhayati schmücken, zieren; p. p. śībhita geschmückt, prangend mit (Instr. o. —˚). pari, vi u. sam, Caus. p. p. = śobhita.

Burnouf 1866 Verbalwurzel

Originaltext · Französisch · Verbalwurzel

*śubh śubh. śubhāmi 6 et śobhe 1; p. śuśobha, śuśubhe; a2. aśubham; etc. Briller, resplendir. Parler.

Originaltext · Französisch · Verbalwurzel

*śubh śubh. śubhāmi 6 et śobhāmi 1. Frapper.

Quelltextfundstellen (4)

DYS 2 Fundstellen
DYS 2–8: Suche nach dem Lehrer 2 Fundstellen

Direkt belegt

SiSa 2 Fundstellen
SiSa 5.108-5.112: Maṇipūra 1 Fundstelle

Direkt belegt

SiSa 5.121-5.127: Viśuddha 1 Fundstelle

Direkt belegt

Mit AYI Free weitermachen

Bildquelle: AYI Archiv.