tanaya तनय – Nachkomme; Sohn
Adjektiv · Substantiv Maskulin · Substantiv Neutrum · Worttyp nicht bestimmt
Wörterbuchquellen
AYI Wörterbuch Substantiv Maskulin
Nachkomme; Sohn
Cappeller 1891 Adjektiv
Originaltext · Englisch · Adjektiv
tánaya ·a. propagating a race or belonging to a family. m. son (du. also son and daughter); f. tanayā daughter; n. posterity, offspring, child, descendant.
Monier-Williams 1872 Adjektiv
Originaltext · Englisch · Adjektiv
Tanaya, as, ā, am, Ved. propagating or extend- ing a family, belonging to one's own family; (to- kaṃ tanayam, a child which propagates the family); (as), m. a male descendant, a son; N. of one of the seven sages in the eleventh Manv-antara with the patronymic Vāsiṣṭha; (in astrology) N. of the fifth lunar mansion; (au), m. du. a son and a daughter; (ā), f. a daughter; N. of a plant, = cakra-kulyā; (am), n. posterity, family, race, offspring, child, descendant; (according to the scholiasts tanaya is a grandchild and toka a child); (ās), m. pl., N. of a people.
Petersburger 1855 Adjektiv · Substantiv Maskulin · Substantiv Neutrum · Worttyp nicht bestimmt
Originaltext · Deutsch · Adjektiv · Substantiv Maskulin · Substantiv Neutrum
tánaya (von 1. tan) Uṇ. 4,102. 1〉 adj. das Geschlecht fortpflanzend, zum (eigenen) Geschlecht gehörig: syānnàḥ sū̱nustanàyo vi̱jāvā̀ ṚV. 3,1,23. nitya̱ṃ na sū̱nuṃ tanàya̱ṃ dadhā̀nāḥ ṚV. 10,39,14. janmèva̱ nitya̱ṃ tanàyam ṚV. 3,15,2. vā̱jī tanàyo vī̱ḻupā̀ṇiḥ ṚV. 7,1,14. ṚV. 8,25,2. Ebenso wird in der häufigen Verbindung tokaṃ tanayam ein adj. Gebrauch von tanaya anzunehmen sein, mit Ausnahme derjenigen Fälle, wo beide Wörter durch ca — ca getrennt sind. (dhehi) a̱sme bhūrì to̱kāya̱ tanàyāya pa̱śvaḥ ṚV. 6,1,12. balàṃ to̱kāya̱ ta nàyāya (dhehi) ṚV. 3,53,18. ṚV. 10,35,12. rakṣā̀ ṇo agne̱ tanàyāni to̱kā rakṣo̱ta nàsta̱nvàḥ ṚV. 10,4,7. to̱kaṃ pùṣyema̱ tanàyaṃ śa̱taṃ himā̀ḥ ṚV. 1,64,14. tmanè to̱kāya̱ tanàyāya mṛḻa ṚV. 114,6. ṚV. 147,1. ṚV. 189,2. ṚV. 2,30,5. u. s. w. nedvastoke tanaye ravitā ravat AIT. BR. 2,7. — 2〉 m. a〉 Sohn AK. 2,6,1,27. H. 542. M. 3,16. M. 8,275. ŚĀK. 94. RAGH. 2,64. ad HIT. Pr. 12. HIT. Pr. 13. tanayābhyām von einem Sohne und einer Tochter gesagt MBH. 3,2565. — b〉 pl. N. pr. eines Volkes MBH. 6,371. VP. 193. — c〉 N. pr. eines der 7 Weisen im 11ten Manvantara, mit dem patron. Vāsiṣṭha, HARIV. 477. — d〉 in der Astrol. Bez. des fünften Hauses VARĀH. BṚH. 9,3. VARĀH. BṚH. 19 (18), 8. Vgl. tanayabhavana. — 3〉 f. ā a〉 Tochter AK. 2,6,1,27. AK. 2,6,1,28. H. 542. M. 11,171. N. 12,7. N. 12,23. R. GORR. 1,72,34. R. GORR. 4,44,5. ŚĀK. 28. ŚĀK. 79. RAGH. 2,37. VID. 135. VID. 192. PRAB. 36,15. BHĀG. P. 1,16,2. BHĀG. P. 3,22,16. Im comp. behält ein mit tanayā in Congruenzverhältniss stehendes vorangehendes fem. seinen fem-Charakter bei nach gaṇa priyādi zu P. 6,3,34. VOP. 6,13. Hiernach müssten in den adj. compp. alpatanaya VARĀH. BṚH. S. 67,7, vipannatanayā VARĀH. BṚH. S. 103,1 und prasūtatanayā VARĀH. BṚH. S. 2 Söhne und nicht Töchter gemeint sein; aber viell. geht man am sichersten, wenn man das Wort hier in der beides umfassenden Bed. Kind auffasst; vgl. VARĀH. BṚH. S. 4. — b〉 N. einer Pflanze, = cakrakulyā ŚABDAC._im_ŚKDR. — 4〉 n. Nachkommenschaft, Geschlecht, Stamm; Kind, Nachkomme NAIGH. 2,2 (nach einer Lesart m., nach anderer n.). sū̱ktasyà bodhi̱ tanàyaṃ ca jinva ṚV. 2,23,19. mā tve sacā̱ tanàye̱ nitya̱ ā dhàk ṚV. 7,1,21. vi̱datsa̱ramā̱ tanàyāya dhā̱sim ṚV. 1,62,3. ṚV. 1,96,4. tanàyasya pu̱ṣṭiṣù ṚV. 1,166,8. tànayāya̱ tmanè ca ṚV. 183,3. ṚV. 184,5. yenà to̱kaṃ ca̱ tanàyaṃ ca̱ dhāmàhe ṚV. 92,13. ṚV. 9,74,5. trā̱tā to̱kasya̱ tanàye̱ gavā̀masi ṚV. 1,31,12. to̱ke vā̱ goṣu̱ tanàye̱ yada̱psu vi krandàsī u̱rvarā̀su̱ bravaìte ṚV. 6,25,4. ṚV. 6,31,1. Bei den Commentatoren Enkel, während toka Kind bedeuten soll. NIR. 10,7. NIR. 12,6. Auch in der späteren Sprache scheint das Wort zuweilen geradezu Kind zu bedeuten, z. B. in tanayarahita VARĀH. BṚH. S. 67,56; vgl. u. VARĀH. BṚH. S. 3,a.
Originaltext · Deutsch · Worttyp nicht bestimmt
tanaya 3〉a〉 Sp. 222, Z. 4 lies prabhūtatanayā st. prasūta˚.
Böhtlingk 1879 Adjektiv · Substantiv Maskulin · Substantiv Neutrum
Originaltext · Deutsch · Adjektiv · Substantiv Maskulin · Substantiv Neutrum
1. tánaya — 1〉 Adj. das Geschlecht fortpflanzend, zum eigenen Geschlecht gehörig. — 2〉 m. — a〉 Sohn. Du. auch Sohn und Tochter. Im Comp. Kind überh. Am Ende eines adj. Comp. f. ā. — b〉 das fünfte astrol. Haus. — c〉 N. pr. — α〉 Pl. eines Volkes. — β〉 eines Vāsiṣṭha. v. l. anagha. — 3〉 f. tanayā — a〉 Tochter. — b〉 *eine best. Pflanze. — 4〉 (*m.) n. Nachkommenschaft, Geschlecht, Stamm; Kind, Nachkommen. Nach den Commentatoren Enkel.
Apte 1890 Substantiv Maskulin · Substantiv Neutrum
Originaltext · Englisch · Substantiv Maskulin · Substantiv Neutrum
tanayaḥ [tanoti kulaṃ, tan-kayan] 1 A son. 2 A male descendant. 3 (In astrol.) N. of the fifth lunar mansion. — yā A daughter; giri˚, kaliṃda˚ &c. — yau (dual) A son and a daughter. — yaṃ Posterity, family, offspring.
Cappeller 1887 Worttyp nicht bestimmt
Originaltext · Deutsch · Worttyp nicht bestimmt
tánaya fortdauernd, (sich) fortflanzend. m. Sohn; f. ā Tochter; n. Nachkommenschaft, Kinder und Kindeskinder. 0
Burnouf 1866 Substantiv Maskulin
Originaltext · Französisch · Substantiv Maskulin
tanaya tanaya m. (sfx. aya) [f. ā fils, fille.
Quelltextfundstellen (1)
SVU 1 Fundstelle
Mit AYI Free weitermachen
Bildquelle: AYI Archiv.