bhakti भक्ति – devotion; division; separation
substantive feminine · Word type unspecified
Dictionary sources
AYI dictionary substantive feminine
devotion; division; separation
Cappeller 1891 substantive feminine
Original text · English · substantive feminine
bhaktí ·f. distribution, partition, division, portion, share; division by lines, variegation, decoration, line, streak; devotion, attachment, love or piety for (loc., gen., or --°).
Monier-Williams 1872 substantive feminine
Original text · English · substantive feminine
Bhakti, is, f. allotment, partition, division, sepa- ration [cf. kṣetra-bh˚]; dividing, separating into (various forms &c., cf. bhaṅgī-bh˚); division, por- tion, share; variegation, decoration, embellishment, ornament; a division of a Sāman (also called Vidhi, of which sometimes seven, sometimes only five are enumerated); the being a part of, belonging to; that which belongs to or is contained in anything else, an attribute; devotion, devotedness, attachment, loyalty, loving faith, belief, faith; love, affection, fondness for; reverence, homage.
Petersburger 1855 substantive feminine · Word type unspecified
Original text · German · substantive feminine
bhaktí (von bhaj) f. 1〉 Austheilung, Vertheilung: vā̱masyà ṚV. 8,27,11. PAÑCAV. BR. 20,15,2. PAÑCAV. BR. 20,15,8. — 2〉 das Bilden eines Theils von Etwas, Zugehörigkeit; das zugehörige —, in einem Andern enthaltene Ding, Theil; Attribut; = gauṇavṛtti H. an. 2,182. = guṇakalpanā DURGA_zu_NIR. = vibhāga TRIK. 3,3,175. H. an. MED. t. 39. tāsāṃ bhaktisāhacaryaṃ vyākhyāsyāmo 'thaitānyagnibhaktīni NIR. 7,8. bahubhaktivādīni brāhmaṇāni bhavanti NIR. 24,8,2. NIR. 24,8,22. ṚV. PRĀT. 17,6. ṚV. PRĀT. 17,8. ṚV. PRĀT. 18,32. ṚV. PRĀT. 18,34. ekatvābhāvādbhaktistu na vidyate KAṆ. 7,2,6. prātardugdhaṃ dvaidhaṃ kṛtvā tasyānyatarāṃ bhaktimātacya tena yajeta Theil AIT. BR. 7,4. AIT. BR. 3,20. phalaṃ tu vācyaṃ grahabhaktito 'nyadyathā tathā ghnanti hatāḥ (grahāḥ) svabhaktīḥ die ihnen zugetheilten Dinge VARĀH. BṚH. S. 17,27. VARĀH. BṚH. S. 20,24. VARĀH. BṚH. S. 33,17. ajbhakteḥ so v. a. von Seiten des Vocals SIDDH. K._zu_P. 6,1,101. — 3〉 Verzierung: kālāgurudattapattrā bhaktirbhuvaścandanakalpiteva (= tilakaracanā Schol. in der Calc. Ausg.) RAGH. 13,55. lagnadvirephāñjanabhakticitraṃ mukhe madhuśrīstilakaṃ prakāśya Mannichfaltigkeit, Buntheit KUMĀRAS. 3,30. kṛtrimabhaktiśobhā (rathasya) RAGH. 13,75. citrabhaktivirājita (ratha) HARIV. 6882. HARIV. 9286 (die neuere Ausg. liest citra st. paṅki). HARIV. 12956. citrabhaktiśataiḥ HARIV. 8361. naikadhā taṃ ciccheda citrabhaktinibhākṛtim HARIV. 6870. citrābhirmaṇibhaktibhiḥ HARIV. 8360. kanakarajatabhakticitrapārśva (ratha) HARIV. 12960. sphāṭikairhemabhaktyantaiḥ kapāṭaiḥ R. 5,9,19. bhakticchedānuliptāṅga mit verschiedenen Verzierungen HARIV. 3887. VP. 550. MEGH. 19. — 4〉 Abtheilung eines Sāman (auch vidhi genannt), deren sieben, zuweilen nur fünf, gezählt werden: hiṃkāra, prastāva, ādi, udgītha, pratihāra, upadrava (oder upāya), nidhana (vgl. ṢAḌV. BR. 3,1). LĀṬY. 6,1,14. LĀṬY. 7,10,20. LĀṬY. 10,9,10. AJĀTAŚATRU_zu_PUṢPA 6,2,1. MÜLLER, SL. 210. ŚAṂK._zu_CHĀND. UP. S. 10. CHĀND. UP. S. 16. CHĀND. UP. S. 103. fg. — 5〉 Hingebung, Ergebenheit, Ehrerbietigkeit; Treue, Liebe; auf Glauben beruhende Liebe; = sevā TRIK. H. 496. H. an. MED. HALĀY. 1,129. = śraddhā H. an. WILSON, Sel. Works I, 160. fgg. athāto bhaktijijñāsā . sā parānuraktirīśvare ŚĀṆḌ. 1. ŚĀṆḌ. 2. BHṚGU beim Schol. zu ŚĀK. 16,10. fg. BHAG. 8,10. BHAG. 9,26. SĀV. 1,9. SUŚR. 1,126,18. KĀM. NĪTIS. 4,38. SŪRYAS. 12,1. SŪRYAS. 12,10. SŪRYAS. 13,1. ŚĀK. 7,17. MEGH. 37. ˚namra MEGH. 56. MUDRĀR. 7,8. SĀH. D. 158. ˚gamya (Śiva) ŚIV. ˚jñatva KĀM. NĪTIS. 8,9. supakva˚ PAÑCAR. 2,8,35. Die Ergänzung im loc.: yasya deve parā bhaktiḥ ŚVETĀŚV. UP. 6,23. BHAG. 13,10. SĀV. 5,50. MBH. 13,773. R. 2,31,16. R. 2,45,29. Spr. 2006. Spr. 2159. Spr. 2773. Spr. 4060. Spr. 4495. Spr. 4897. RAGH. 2,63. RAGH. 5,14. KATHĀS. 46,21. avastuni KATHĀS. 21,49. im gen. R. 1,31,21. HARIV. 8705 (wo der gen. auch von kathitā abhängen könnte). RAGH. 2,40 (ed. Calc. loc.). VID. 122. im comp. vorangehend: mātṛ˚, pitṛ˚ M. 2,233. guru˚ SĀV. 5,21. rāja˚ N. 7,14. KATHĀS. 29,188. anta rbaddhasadbharta˚ adj. KATHĀS. 33,216. eka˚ adj. BHAG. 7,17. durbala˚ MBH. 7,84. — mayyananyena bhāvena bhaktiṃ kurvanti ye dṛḍhām BHĀG. P. 3,25,22. dṛḍhabhakti adj. R. 2,1,18. KĀM. NĪTIS. 4,30. RAGH. 12,19. Spr. 2204. KATHĀS. 35,22. dṛḍhabhaktika adj. MBH. 1,5805. Spr. 3960. adṛḍhabhaktika MBH. 5,1370. dṛḍhabhaktitā KĀM. NĪTIS. 4,7. Verhalten eines fem. vor bhakti gaṇa priyādi zu P. 6,3,34. VOP. 6,1. — 6〉 das Annehmen (einer Gestalt, Form): bhaṅgī˚ so v. a. das Sichbiegen (= ūrmīṇāṃ racanā Schol.) MEGH. 61. — 7〉 die Gleichsetzung mit bhaṅgi, bhaṅgī (Brechung?) H. an. 2,39. H. an. 2,182 beruht vielleicht auf einer Verwechselung von bhakti mit bhaṃkti (bhaṅkti). — Vgl. kṣetra˚, graha˚, dṛgbhakti, nakṣatra˚.
Original text · German · Word type unspecified
bhakti , instr. bhaktyā so v. a. uneigentlich VĀMANA 1,1,1. wohl nur fehlerhaft für bhaṅgyā.
Böhtlingk 1879 substantive feminine
Original text · German · substantive feminine
bhaktí f. — 1〉 Austheilung, Vertheilung. — 2〉 das Bilden eines Theils von Etwas, Zugehörigkeit ajbhakte; so v. a. von Seiten des Vocals. — 3〉 das zu getheilte; zugehörige, in einem Andern enthaltene Ding. — 4〉 Theil. — 5〉 Abtheilung eines Sāman (deren 5 oder 7 angenommen werden). — 6〉 Theilung, so v. a. das Beziehen mit Strichen RAGH. 13,55. — 7〉 Strich, Linie HARIV. 6870. 6882. 8360. fg. 9286. 12956. 12960. R. 5,9,19. RAGH. 13,75. KUMĀRAS. 3,30. KUMĀRAS. 8,69. — 8〉 Reihe AV. PRĀT. 17,8. bhaktyā und bhaktitas der Reihe nach AV. PRĀT. 17,6. AV. PRĀT. 18,32. 34. — 9〉 körperliche Anlage, — Praedisposition CARAKA. 7,1. 12. — 10〉 Hingebung, Zuneigung, Ergebenheit, Treue, Liebe, auf Glauben, beruhende Liebe, Pietät Die Ergänzung im Loc., Gen. oder im Comp. vorangehend. — 11〉 am Ende eines Comp. das Bilden, Annehmen (einer Gestalt, Form). — 12〉 bhaktya Instr. so v. a. uneigentlich ŚAṂK. zu BĀDAR. 2,3,5. Vgl. 2. bhākta. — 13〉 fehlerhaft für bhukti SŪRYAS. 2,64,4,18.
Apte 1890 substantive feminine
Original text · English · substantive feminine
bhaktiḥ f. [bhaj-ktin] 1 Separation, partition, division. 2 A division, portion, share. 3 (a) Devotion, attachment, loyalty, faithfulness; Ku. 7. 37; R. 2. 63; Mu. 1. 15. (b) Faith, belief, pious faith. 4 Reverence, service, worship, homage. 5 Texture, arrangement; bhavati viralabhaktirmlānapuṣpopahāraḥ R. 5. 74. 6 Decoration, ornament, embellishment; ābaddhamuktāphalabhakticitre Ku. 7. 10, Ku. 7. 94; bhakticchedairiva viracitāṃ bhūtimaṃge gajasya Me. 19; R. 13. 55, R. 13. 75; R. 15. 30. 7 An attribute. 8 The being part of, belonging to. Comp. — chedaḥ 1 a coloured streak, lines of painting or decoration; Me. 19. 2 distinguishing marks of devotion to Viṣṇu. — namra a. making a humble obeisance. — pūrvaṃ, -pūrvakaṃ ind. deveutly, reverentially. — bhāj a. 1 devout, fervid. 2 firmly attached or devoted, faithful, loyal. — mārgaḥ the way of devotion; i. e. devotion to god, regarded as the way to the attainment of final emancipation and eternal bliss. — yogaḥ loving faith, loyal devotion. — rasaḥ a sense of devotion. — rāgaḥ affection, deep devotion. — vādaḥ assurance of attachment.
Cappeller 1887 substantive feminine
Original text · German · substantive feminine
bhaktí f. Teilung, Teil; Linie, Strich (zur Teilung o. Verzierung); Teilnahme, Hingabe, Demut, Treue, Liebe, Pietät (Loc., Gen. o. —˚).
Burnouf 1866 substantive feminine
Original text · French · substantive feminine
bhakti bhakti f. (bhañj) division, fracture; partage. — (bhaj) dévotion, culte, religion, adoration. bhaktika a. dévot, adorateur; dévoué. bhaktimat a. dévot, pieux; dévoué. bhaktila m. adorateur. Bon cheval. bhaktṛ m. adorateur. bhaktṛtva n. adoration, culte.
Occurrences in source texts (6)
DYS 3 occurrences
GoS 1 occurrence
SVU 1 occurrence
VBT 1 occurrence
Continue with AYI Free
Image source: AYI archive.