danta दन्त – Zahn
Adjektiv · Substantiv Maskulin · Substantiv Neutrum · Worttyp nicht bestimmt
Wörterbuchquellen
AYI Wörterbuch Substantiv Maskulin
Zahn
Cappeller 1891 Substantiv Maskulin
Originaltext · Englisch · Substantiv Maskulin
dánta ·m. (n.) (adj. --° f. ā & ī) tooth, fang; an elephant's tusk, ivory.
Monier-Williams 1872 Substantiv Maskulin
Originaltext · Englisch · Substantiv Maskulin
danta danta, as, m. (for etym. see dat, p. 399, col. 2), a tooth, tusk, fang; an elephant's tusk, ivory; the point of an arrow; the peak of a mountain, the side or ridge of a mountain; (ī), f. a medicinal plant yielding a pungent oil, commonly Danti, Croton Polyandrum or Croton Tiglium [cf. danta-mūlikā and dantinī]; at the end of an adj. comp. the fem. of danta may end in ā or ī; [cf. ibha-dantā, kuḍmala-dantī, krūra-dantī, &c.: cf. also Zend dañt-an, ‘tooth;’ Gr. ἀ-δούς, ὀ-δοντ Æol. pl. ἔδοντες; Lat. dens; Lith. dant-i-s; Goth. tunth- u-s; Angl. Sax. todh; Old Germ. zant, zand, zan; Cambro-Brit. dant; Hib. déad.]
Petersburger 1855 Substantiv Maskulin
Originaltext · Deutsch · Substantiv Maskulin
dánta UṆĀDIS. 3,86. 1〉 m. a〉 Zahn (auch von der Pfeilspitze) AK. 2,6,2,42. AK. 3,4,7,32. TRIK. 2,6,29. TRIK. 3,3,160. H. 584. H. an. 2,171. MED. t. 23. su̱pa̱rṇaṃ vàste mṛ̱go àsyā̱ dantā̀ḥ ṚV. 6,75,11. ṚV. 4,6,8. mṛ̱gasya̱ dantā̀ḥ AV. 4,3,6. AV. 5,18,8. AV. 9,7,3. AV. 11,3,37. ŚAT. BR. 1,6,3,29. ŚAT. BR. 3,5,4,24. LĀṬY. 3,3,21. LĀṬY. 9,2,19. SUŚR. 2,127,12. SUŚR. 2,127,20. dantairnotpāṭayennakhān M. 4,69. bhraṣṭā ca dantāvalī BHARTṚ. 3,74. sthānabhraṣṭā na śobhante dantāḥ HIT. I, 94. galitanakhadanta HIT. 10,22. dantāśca me komalāḥ HIT. 15,9. dantairdantānupaspṛśan HIḌ. 3,20. dantānpīḍayitvā PRAB. 23,2. ālakṣyadantamukula ŚĀK. 176. n. dantāni R. 6,82,28. Am Ende eines adj. comp. f. ā und ī P. 4,1,55. ā KATHĀS. 21,29. CAURAP. 16. ī MBH. 9,2649. MṚCCH. 159,7. VARĀH. BṚH. S. 60,3. GHAṬ. 2. Insbes. die beiden Fangzähne des Elephanten, Elfenbein H. 1224. MED. tasya vaktrādubhau dantāvujjahāra R. 5,3,18. ŚĀK. 32. dantakośāḥ RAGH. 5,72. śuddhadantatsarūnasīn MBH. 2,1836. MBH. 9,842. HARIV. 12705. R. 4,50,32. AK. 2,10,29. — b〉 Berggipfel TRIK. 2,3,2. TRIK. 3,3,160. Bergabhang, = sānu H. an. = adrikaṭaka MED. HĀR. 169. — Die Bed. an arbour bei WILS. beruht auf dem Missverständniss von kuñja in MED. — 2〉 f. ī Croton polyandrum Roxb. oder Croton Tiglium Lin. (vgl. dantamūlikā, dantinī), die Pflanze, welche das bekannte scharfe Oel liefert. TRIK. 3,3,160. H. an. MED. RATNAM. 34. SUŚR. 1,139,18. SUŚR. 1,144,16. SUŚR. 1,164,19. SUŚR. 1,168,12. SUŚR. 2,25,12. SUŚR. 2,174,12. VARĀH. BṚH. S. 43 (34), 9. VARĀH. BṚH. S. 53,48. ˚vīja RĀJAN._im_ŚKDR. — Vgl. ibhadantā, kuḍmaladanta, krūradantī, gajadanta, nāga˚ u. s. w.
Böhtlingk 1879 Substantiv Maskulin · Worttyp nicht bestimmt
Originaltext · Deutsch · Substantiv Maskulin
dánta — 1〉 m. — a〉 Zahn. Einmal n. Am Ende eines adj. Comp. f. ā und ī. — b〉 Bez. der Zahl 32 GAṆIT. 1,21. — c〉 Fangzahn des Elephanten, Elfenbein. — d〉 Pfeilspitze. — e〉 *Berggipfel, -rücken. — f〉 *Thal. — 2〉 f. dantī — a〉 Croton polyandrus. — b〉 eine Art Composition S. S. S. 168.
Originaltext · Deutsch · Worttyp nicht bestimmt
danta III. 1〉e〉 DHARMAŚARM. 7,32. [Nachtrag, Band 7]
Cappeller 1887 Adjektiv · Substantiv Maskulin · Substantiv Neutrum
Originaltext · Deutsch · Adjektiv
dánta (adj. —˚, f. ā u. ī) Zahn; Elfenbein.
Originaltext · Deutsch · Substantiv Maskulin · Substantiv Neutrum
dánta m. n. —2. dā́nu f. n.
Burnouf 1866 Substantiv Maskulin
Originaltext · Französisch · Substantiv Maskulin
danta danta m. dent; dent ou défense d'éléphant. Pic de montagne. Tonnelle de verdure. — F. dantī esp. de plante. Gr. ὀδούς; lat. dens; lith. dantis; goth. tunthus; angl. tooth. dantaka m. pic de rocher, dent de montagne. Clou, crochet, tasseau, console [fixés contre un mur]. dantakarṣaṇa m. (kṛṣ) le citron ou citrus acida. dantachada m. (chad couvrir) lèvre. dantadhāvana n. (dhāv) brosse à dents. — M. mimosa catechu; mimusops elengi, bot. dantapatra n. boucle d'oreille. dantapatraka n. le jasmin velu, bot. dantapuṣpa m. strychnos potatorum, bot. dantaphala m. mms. dantabhāga m. l'os frontal qui sépare les dents de l'éléphant. dantamala m. n. crasse ou tartre des dents. dantamūla n. la racine des dents. dantamūlīya a. dental, tg. [m à m. ayant pour organe le bourrelet qui est au-dessus de la racine des dents supérieures]. dantavastra n. et dantavāsas m. [le vêtement des dents] lèvre. dantaśatha m. (śaṭh blesser) acidité; chose acide. Citron; orange; averrhoa carambola; feronia elephantium, bot. — F. oxalis monadelpha, bot. dantaśāṇa n. dentifrice. dantaśirā f. gencive. dantaharṣaka m. citron. dantāvala m. (? sfx. vara) éléphant. dantāyudha m. porc [qui pour arme a ses dents]. dantārbuda m. (arbuda) tumeur des gencives, fluxion dentaire. dantālikā f. (āli; sfx. kā) bride de cheval.
Quelltextfundstellen (8)
DYS 1 Fundstelle
HP 2 Fundstellen
HTK 1 Fundstelle
Mit AYI Free weitermachen
Bildquelle: AYI Archiv.