Sanskrit manuscript in Devanāgarī

vighna विघ्न – obstacle; obstruction

substantive masculine · substantive neuter · Word type unspecified

Dictionary sources

AYI dictionary substantive masculine · substantive neuter

substantive masculine

obstacle; obstruction

substantive neuter

obstacle; obstruction

Cappeller 1891 substantive masculine

Original text · English · substantive masculine

vighna ·m. breaker, destroyer (--°); m. (n.) obstacle, hindrance.

Monier-Williams 1872 substantive masculine · Word type unspecified

Original text · English · substantive masculine

Vi-ghna, as, m. (occasionally also am, n.), obstacle, impediment, hindrance, obstruction, interruption, pre- vention, opposition; any difficulty or trouble; the Ca- ronda or Carissa Carondas.

Original text · English · Word type unspecified

vighna vi-ghna. See col. 1.

Petersburger 1855 substantive masculine · Word type unspecified

Original text · German · substantive masculine

vighna (von han mit vi) 1〉 nom. ag. Zerbrecher, Zerstörer: tripura˚ MBH. 14,205. — 2〉 m. (im Epos auch n.) Hemmung, Hemmniss, Hinderniss P. 3,3,58, Vārtt. 4. AK. 3,3,19. H. 1509. HALĀY. 2,246. KAUŚ. 135. vināyakaḥ karmavighnasiddhyarthaṃ (ohne Zweifel karmāvighna˚ zu lesen; vgl. avighnasiddhi glückliches Gelingen ohne Hindernisse VARĀH. BṚH. S. 95,61) viniyojitaḥ YĀJÑ. 1,270. tasya yajñasya R. 1,11,16 (R. 1,11,22 GORR.). rājya˚ R. 2,22,30 (R. 2,19,22 GORR.). R. 63,27. R. 3,35,26 (n.). R. 5,7,21. R. 6,82,95. R. 6,82,98. mūrto vighnastapasa iva ŚĀK. 32. ŚĀK. 111. Spr. 243 (II). svargadvārasya Spr. 1038 (II). vighnabhayena, vighnavihata, vighnaiḥ punaḥ punarapi pratihanyamānāḥ Spr. 1913. prajāpālanavighnāya yaḥ Spr. 4718. UTTARAR. 27,9 (35,19). VARĀH. BṚH. S. 79,23 = 94,4 (n.). 104,5. 9. KATHĀS. 45,89. ˚kula DAŚAR. 2,12. vṛṣṭi˚ so v. a. Dürre H. 166. puṇyakarmaṇi RĀJA-TAR. 4,63. BRAHMA-P. in LA. (III) 50,2. BRAHMA-P. in LA. (III) 50,9. mahānvighno pravṛtto 'yam R. 1,61,2. tapaso hi mahāvighno viśvāmitramupāgamat R. 1,63,8. kāmamohābhibhūtasya vighno 'yaṃ pratyupasthitaḥ R. 1,61,12. ghoraṃ vighnamāpatitaṃ mahat R. 5,56,40. īdṛśo vighna utpannaḥ R. 1,61,54. ko hi me bhoktukāmasya vighnaṃ carati MBH. 1,5979. gamane 'syāḥ kṣaṇavighnamācarantyā VIKR. 17. tapovighātārthamatho devā vighnāni cakrire MBH. 1,7629. MBH. 3,2826. R. 1,22,18. R. 1,49,2. R. 2,23,40. R. 6,82,67 (n.). MĀRK. P. 20,45 (n.). PAÑCAT. 168,3. rakṣāṃsi na iṣṭivighnamutpādayanti ŚĀK. 28,13. vighnānapohati ŚĀK. 52. nirjitā vighnāḥ R. 3,77,9. siddhivighnānapākartum RĀJA-TAR. 2,153. ˚nāśa PAÑCAR. 1,7,95. am Ende eines adj. comp. (f. ā): pratihatavighnāḥ kriyāḥ ŚĀK. 13. KATHĀS. 19,3. avighnatas ohne Hinderniss RĀJA-TAR. 4,157. — 3〉 m. ein Name Gaṇeśaʼs (vgl. vighnajit u. s. w.) WEBER, RĀMAT. UP. 321. WEBER, RĀMAT. UP. 361. — Vgl. a˚, apa˚, nirvighna, mahā˚.

Original text · German · Word type unspecified

vighna 2〉 am Ende, avighnatas auch R. ed. Bomb. 1,62,12.

Böhtlingk 1879 substantive masculine · substantive neuter

Original text · German · substantive masculine · substantive neuter

vighna — 1〉 am Ende eines Comp. Nom. ag. Zerbrecher, Zerstörer. — 2〉 m. n. (im Epos) Hemmung, Hemmniss, Hinderniss. KAUŚ. 135 metrisch vighana zu lesen. Am Ende eines adj. Comp. f. ā. Nom. abstr. vighnatā f. ŚIŚ. 14,68. — 3〉 m. der Gott Gaṇeśa.

Apte 1890 substantive masculine

Original text · English · substantive masculine

vighnaḥ [vihan-ka] (rarely n.) 1 An obstacle, interruption, impediment, a hindrance; kuto dharmakriyāvighnaḥ satāṃ rakṣitari tvayi Ś. 5. 14; mūrto vighnastapasa iva naḥ Ś. 1. 33; huṃkāreṇeva dhanuṣaḥ sa hi vighnānapohati Ś. 3. 1; Ku. 3. 40. 2 Difficulty, trouble. Comp. — īśaḥ, -īśānaḥ, -īśvaraḥ epithets of Gaṇeśa. ˚vāhanaṃ a rat. — kara, -kartṛ, -kārin a. opposing, obstructing. — dhvaṃsaḥ, — vighātaḥ removal of obstacles. — nāyakaḥ, — nāśakaḥ, -nāśanaḥ epithets of Gaṇeśa. — pratikriyā removal of impediments; R. 15. 4. — rājaḥ -vināyakaḥ, -hārin m. epithets of Gaṇeśa. — siddhiḥ f. removal of obstacles.

Cappeller 1887 substantive masculine

Original text · German · substantive masculine

vighna m. Zerbrecher, Störer (—˚). m. (m.) Hemmung, Hindernis; Abstr. ˚tā f.

Burnouf 1866 substantive masculine

Original text · French · substantive masculine

vighna vighna m. (han; sfx. a) obstacle, empêchement. vighnakārin a. (kṛ) qui fait obstacle. vighnanāśana m. (c. de naś) surn. de Gaṇeśa. vighnayāmi (dénom.) empêcher; s'opposer à, ac. vighnarāja m. Gaṇeśa. vighnaleśa m. léger obstacle, petite difficulté. vighnavināyaka m. (vi; c. de nī) Gaṇeśa. vighnahārin m. (hṛ) Gaṇeśa. vighneśa m. (īśa) Gaṇeśa.

Occurrences in source texts (22)

DYS 9 occurrences
DYS 1–1*1: Viṣṇu and Nṛsiṃha 1 occurrence

Direct occurrences

DYS 50–53: Obstacles 4 occurrences

Direct occurrences

DYS 69–72: Avoid and Support 1 occurrence

Direct occurrences

DYS 84–86: Preserving Bindu 1 occurrence

Direct occurrences

DYS 87–88: Oṃ 1 occurrence

Direct occurrences

DYS 101–102: Siddhi as Obstacle 1 occurrence

Direct occurrences

GoS 2 occurrences
GoS 67–73: Examining Obstacles 2 occurrences

Direct occurrences

SiSa 11 occurrences
SiSa 3.32-3.33: Praxis-Hindernisse 1 occurrence

Direct occurrences

SiSa 3.41-3.48: Atemkraft und Hindernisse 2 occurrences

Direct occurrences

SiSa 5.1-5.2: Hindernisse der Befreiung 2 occurrences

Direct occurrences

SiSa 5.3-5.5: Bhoga-Hindernisse 1 occurrence

Direct occurrences

SiSa 5.6-5.9: Dharma-Hindernisse 3 occurrences

Direct occurrences

SiSa 5.10-5.14: Subtile Hindernisse 2 occurrences

Direct occurrences

Continue with AYI Free

Image source: AYI archive.