vighna विघ्न – obstacle; obstruction
substantive masculine · substantive neuter · Word type unspecified
Dictionary sources
AYI dictionary substantive masculine · substantive neuter
substantive masculine
obstacle; obstruction
substantive neuter
obstacle; obstruction
Cappeller 1891 substantive masculine
Original text · English · substantive masculine
vighna ·m. breaker, destroyer (--°); m. (n.) obstacle, hindrance.
Monier-Williams 1872 substantive masculine · Word type unspecified
Original text · English · substantive masculine
Vi-ghna, as, m. (occasionally also am, n.), obstacle, impediment, hindrance, obstruction, interruption, pre- vention, opposition; any difficulty or trouble; the Ca- ronda or Carissa Carondas.
Original text · English · Word type unspecified
vighna vi-ghna. See col. 1.
Petersburger 1855 substantive masculine · Word type unspecified
Original text · German · substantive masculine
vighna (von han mit vi) 1〉 nom. ag. Zerbrecher, Zerstörer: tripura˚ MBH. 14,205. — 2〉 m. (im Epos auch n.) Hemmung, Hemmniss, Hinderniss P. 3,3,58, Vārtt. 4. AK. 3,3,19. H. 1509. HALĀY. 2,246. KAUŚ. 135. vināyakaḥ karmavighnasiddhyarthaṃ (ohne Zweifel karmāvighna˚ zu lesen; vgl. avighnasiddhi glückliches Gelingen ohne Hindernisse VARĀH. BṚH. S. 95,61) viniyojitaḥ YĀJÑ. 1,270. tasya yajñasya R. 1,11,16 (R. 1,11,22 GORR.). rājya˚ R. 2,22,30 (R. 2,19,22 GORR.). R. 63,27. R. 3,35,26 (n.). R. 5,7,21. R. 6,82,95. R. 6,82,98. mūrto vighnastapasa iva ŚĀK. 32. ŚĀK. 111. Spr. 243 (II). svargadvārasya Spr. 1038 (II). vighnabhayena, vighnavihata, vighnaiḥ punaḥ punarapi pratihanyamānāḥ Spr. 1913. prajāpālanavighnāya yaḥ Spr. 4718. UTTARAR. 27,9 (35,19). VARĀH. BṚH. S. 79,23 = 94,4 (n.). 104,5. 9. KATHĀS. 45,89. ˚kula DAŚAR. 2,12. vṛṣṭi˚ so v. a. Dürre H. 166. puṇyakarmaṇi RĀJA-TAR. 4,63. BRAHMA-P. in LA. (III) 50,2. BRAHMA-P. in LA. (III) 50,9. mahānvighno pravṛtto 'yam R. 1,61,2. tapaso hi mahāvighno viśvāmitramupāgamat R. 1,63,8. kāmamohābhibhūtasya vighno 'yaṃ pratyupasthitaḥ R. 1,61,12. ghoraṃ vighnamāpatitaṃ mahat R. 5,56,40. īdṛśo vighna utpannaḥ R. 1,61,54. ko hi me bhoktukāmasya vighnaṃ carati MBH. 1,5979. gamane 'syāḥ kṣaṇavighnamācarantyā VIKR. 17. tapovighātārthamatho devā vighnāni cakrire MBH. 1,7629. MBH. 3,2826. R. 1,22,18. R. 1,49,2. R. 2,23,40. R. 6,82,67 (n.). MĀRK. P. 20,45 (n.). PAÑCAT. 168,3. rakṣāṃsi na iṣṭivighnamutpādayanti ŚĀK. 28,13. vighnānapohati ŚĀK. 52. nirjitā vighnāḥ R. 3,77,9. siddhivighnānapākartum RĀJA-TAR. 2,153. ˚nāśa PAÑCAR. 1,7,95. am Ende eines adj. comp. (f. ā): pratihatavighnāḥ kriyāḥ ŚĀK. 13. KATHĀS. 19,3. avighnatas ohne Hinderniss RĀJA-TAR. 4,157. — 3〉 m. ein Name Gaṇeśaʼs (vgl. vighnajit u. s. w.) WEBER, RĀMAT. UP. 321. WEBER, RĀMAT. UP. 361. — Vgl. a˚, apa˚, nirvighna, mahā˚.
Original text · German · Word type unspecified
vighna 2〉 am Ende, avighnatas auch R. ed. Bomb. 1,62,12.
Böhtlingk 1879 substantive masculine · substantive neuter
Original text · German · substantive masculine · substantive neuter
vighna — 1〉 am Ende eines Comp. Nom. ag. Zerbrecher, Zerstörer. — 2〉 m. n. (im Epos) Hemmung, Hemmniss, Hinderniss. KAUŚ. 135 metrisch vighana zu lesen. Am Ende eines adj. Comp. f. ā. Nom. abstr. vighnatā f. ŚIŚ. 14,68. — 3〉 m. der Gott Gaṇeśa.
Apte 1890 substantive masculine
Original text · English · substantive masculine
vighnaḥ [vihan-ka] (rarely n.) 1 An obstacle, interruption, impediment, a hindrance; kuto dharmakriyāvighnaḥ satāṃ rakṣitari tvayi Ś. 5. 14; mūrto vighnastapasa iva naḥ Ś. 1. 33; huṃkāreṇeva dhanuṣaḥ sa hi vighnānapohati Ś. 3. 1; Ku. 3. 40. 2 Difficulty, trouble. Comp. — īśaḥ, -īśānaḥ, -īśvaraḥ epithets of Gaṇeśa. ˚vāhanaṃ a rat. — kara, -kartṛ, -kārin a. opposing, obstructing. — dhvaṃsaḥ, — vighātaḥ removal of obstacles. — nāyakaḥ, — nāśakaḥ, -nāśanaḥ epithets of Gaṇeśa. — pratikriyā removal of impediments; R. 15. 4. — rājaḥ -vināyakaḥ, -hārin m. epithets of Gaṇeśa. — siddhiḥ f. removal of obstacles.
Cappeller 1887 substantive masculine
Original text · German · substantive masculine
vighna m. Zerbrecher, Störer (—˚). m. (m.) Hemmung, Hindernis; Abstr. ˚tā f.
Burnouf 1866 substantive masculine
Original text · French · substantive masculine
vighna vighna m. (han; sfx. a) obstacle, empêchement. vighnakārin a. (kṛ) qui fait obstacle. vighnanāśana m. (c. de naś) surn. de Gaṇeśa. vighnayāmi (dénom.) empêcher; s'opposer à, ac. vighnarāja m. Gaṇeśa. vighnaleśa m. léger obstacle, petite difficulté. vighnavināyaka m. (vi; c. de nī) Gaṇeśa. vighnahārin m. (hṛ) Gaṇeśa. vighneśa m. (īśa) Gaṇeśa.
Occurrences in source texts (22)
DYS 9 occurrences
DYS 50–53: Obstacles 4 occurrences
Direct occurrences
GoS 2 occurrences
SiSa 11 occurrences
SiSa 3.41-3.48: Atemkraft und Hindernisse 2 occurrences
Direct occurrences
SiSa 5.1-5.2: Hindernisse der Befreiung 2 occurrences
Direct occurrences
SiSa 5.6-5.9: Dharma-Hindernisse 3 occurrences
Direct occurrences
Continue with AYI Free
Image source: AYI archive.