vighna विघ्न – Hindernis; Hemmnis
Substantiv Maskulin · Substantiv Neutrum · Worttyp nicht bestimmt
Wörterbuchquellen
AYI Wörterbuch Substantiv Maskulin · Substantiv Neutrum
Cappeller 1891 Substantiv Maskulin
Originaltext · Englisch · Substantiv Maskulin
vighna ·m. breaker, destroyer (--°); m. (n.) obstacle, hindrance.
Monier-Williams 1872 Substantiv Maskulin · Worttyp nicht bestimmt
Originaltext · Englisch · Substantiv Maskulin
Vi-ghna, as, m. (occasionally also am, n.), obstacle, impediment, hindrance, obstruction, interruption, pre- vention, opposition; any difficulty or trouble; the Ca- ronda or Carissa Carondas.
Originaltext · Englisch · Worttyp nicht bestimmt
vighna vi-ghna. See col. 1.
Petersburger 1855 Substantiv Maskulin · Worttyp nicht bestimmt
Originaltext · Deutsch · Substantiv Maskulin
vighna (von han mit vi) 1〉 nom. ag. Zerbrecher, Zerstörer: tripura˚ MBH. 14,205. — 2〉 m. (im Epos auch n.) Hemmung, Hemmniss, Hinderniss P. 3,3,58, Vārtt. 4. AK. 3,3,19. H. 1509. HALĀY. 2,246. KAUŚ. 135. vināyakaḥ karmavighnasiddhyarthaṃ (ohne Zweifel karmāvighna˚ zu lesen; vgl. avighnasiddhi glückliches Gelingen ohne Hindernisse VARĀH. BṚH. S. 95,61) viniyojitaḥ YĀJÑ. 1,270. tasya yajñasya R. 1,11,16 (R. 1,11,22 GORR.). rājya˚ R. 2,22,30 (R. 2,19,22 GORR.). R. 63,27. R. 3,35,26 (n.). R. 5,7,21. R. 6,82,95. R. 6,82,98. mūrto vighnastapasa iva ŚĀK. 32. ŚĀK. 111. Spr. 243 (II). svargadvārasya Spr. 1038 (II). vighnabhayena, vighnavihata, vighnaiḥ punaḥ punarapi pratihanyamānāḥ Spr. 1913. prajāpālanavighnāya yaḥ Spr. 4718. UTTARAR. 27,9 (35,19). VARĀH. BṚH. S. 79,23 = 94,4 (n.). 104,5. 9. KATHĀS. 45,89. ˚kula DAŚAR. 2,12. vṛṣṭi˚ so v. a. Dürre H. 166. puṇyakarmaṇi RĀJA-TAR. 4,63. BRAHMA-P. in LA. (III) 50,2. BRAHMA-P. in LA. (III) 50,9. mahānvighno pravṛtto 'yam R. 1,61,2. tapaso hi mahāvighno viśvāmitramupāgamat R. 1,63,8. kāmamohābhibhūtasya vighno 'yaṃ pratyupasthitaḥ R. 1,61,12. ghoraṃ vighnamāpatitaṃ mahat R. 5,56,40. īdṛśo vighna utpannaḥ R. 1,61,54. ko hi me bhoktukāmasya vighnaṃ carati MBH. 1,5979. gamane 'syāḥ kṣaṇavighnamācarantyā VIKR. 17. tapovighātārthamatho devā vighnāni cakrire MBH. 1,7629. MBH. 3,2826. R. 1,22,18. R. 1,49,2. R. 2,23,40. R. 6,82,67 (n.). MĀRK. P. 20,45 (n.). PAÑCAT. 168,3. rakṣāṃsi na iṣṭivighnamutpādayanti ŚĀK. 28,13. vighnānapohati ŚĀK. 52. nirjitā vighnāḥ R. 3,77,9. siddhivighnānapākartum RĀJA-TAR. 2,153. ˚nāśa PAÑCAR. 1,7,95. am Ende eines adj. comp. (f. ā): pratihatavighnāḥ kriyāḥ ŚĀK. 13. KATHĀS. 19,3. avighnatas ohne Hinderniss RĀJA-TAR. 4,157. — 3〉 m. ein Name Gaṇeśaʼs (vgl. vighnajit u. s. w.) WEBER, RĀMAT. UP. 321. WEBER, RĀMAT. UP. 361. — Vgl. a˚, apa˚, nirvighna, mahā˚.
Originaltext · Deutsch · Worttyp nicht bestimmt
vighna 2〉 am Ende, avighnatas auch R. ed. Bomb. 1,62,12.
Böhtlingk 1879 Substantiv Maskulin · Substantiv Neutrum
Originaltext · Deutsch · Substantiv Maskulin · Substantiv Neutrum
vighna — 1〉 am Ende eines Comp. Nom. ag. Zerbrecher, Zerstörer. — 2〉 m. n. (im Epos) Hemmung, Hemmniss, Hinderniss. KAUŚ. 135 metrisch vighana zu lesen. Am Ende eines adj. Comp. f. ā. Nom. abstr. vighnatā f. ŚIŚ. 14,68. — 3〉 m. der Gott Gaṇeśa.
Apte 1890 Substantiv Maskulin
Originaltext · Englisch · Substantiv Maskulin
vighnaḥ [vihan-ka] (rarely n.) 1 An obstacle, interruption, impediment, a hindrance; kuto dharmakriyāvighnaḥ satāṃ rakṣitari tvayi Ś. 5. 14; mūrto vighnastapasa iva naḥ Ś. 1. 33; huṃkāreṇeva dhanuṣaḥ sa hi vighnānapohati Ś. 3. 1; Ku. 3. 40. 2 Difficulty, trouble. Comp. — īśaḥ, -īśānaḥ, -īśvaraḥ epithets of Gaṇeśa. ˚vāhanaṃ a rat. — kara, -kartṛ, -kārin a. opposing, obstructing. — dhvaṃsaḥ, — vighātaḥ removal of obstacles. — nāyakaḥ, — nāśakaḥ, -nāśanaḥ epithets of Gaṇeśa. — pratikriyā removal of impediments; R. 15. 4. — rājaḥ -vināyakaḥ, -hārin m. epithets of Gaṇeśa. — siddhiḥ f. removal of obstacles.
Cappeller 1887 Substantiv Maskulin
Originaltext · Deutsch · Substantiv Maskulin
vighna m. Zerbrecher, Störer (—˚). m. (m.) Hemmung, Hindernis; Abstr. ˚tā f.
Burnouf 1866 Substantiv Maskulin
Originaltext · Französisch · Substantiv Maskulin
vighna vighna m. (han; sfx. a) obstacle, empêchement. vighnakārin a. (kṛ) qui fait obstacle. vighnanāśana m. (c. de naś) surn. de Gaṇeśa. vighnayāmi (dénom.) empêcher; s'opposer à, ac. vighnarāja m. Gaṇeśa. vighnaleśa m. léger obstacle, petite difficulté. vighnavināyaka m. (vi; c. de nī) Gaṇeśa. vighnahārin m. (hṛ) Gaṇeśa. vighneśa m. (īśa) Gaṇeśa.
Quelltextfundstellen (22)
DYS 9 Fundstellen
DYS 50–53: Hindernisse 4 Fundstellen
Direkt belegt
GoS 2 Fundstellen
SiSa 11 Fundstellen
SiSa 3.41-3.48: Atemkraft und Hindernisse 2 Fundstellen
Direkt belegt
SiSa 5.1-5.2: Hindernisse der Befreiung 2 Fundstellen
Direkt belegt
SiSa 5.6-5.9: Dharma-Hindernisse 3 Fundstellen
Direkt belegt
Mit AYI Free weitermachen
Bildquelle: AYI Archiv.