Sanskrit-Quelltext als Insight-Motiv

karaṇa करण – Tun; Handlung; Mittel; Technik; Werkzeug; Instrument; Organ

Adjektiv · Substantiv Maskulin · Substantiv Neutrum · Worttyp nicht bestimmt

Wörterbuchquellen

AYI Wörterbuch Substantiv Neutrum

Tun; Handlung; Mittel; Technik; Werkzeug; Instrument; Organ

Herkunft

  1. kṛ कृ Verbalwurzel — tun; machen; bewirken
Cappeller 1891 Adjektiv · Worttyp nicht bestimmt

Originaltext · Englisch · Adjektiv

karaṇá1 ·a. active, clever, skilled.

Originaltext · Englisch · Worttyp nicht bestimmt

káraṇa ·f. ī2 making, causing (--°). m. helper, assistant, N. of a caste (f. ī); complex of sounds, i.e. word. n. making, doing, causing; action, occupation; organ, instrument; instrumentality or the instrumental case (g.); document, bond, evidence (j.).

Monier-Williams 1872 Adjektiv · Worttyp nicht bestimmt

Originaltext · Englisch · Adjektiv

Karaṇa, as, ī, am, doing, making, effecting, causing (especially at the end of compounds; cf. anta-karaṇa, andhaṅ-karaṇa, uṣṇaṅ-karaṇa, &c.); Ved. clever, skilled; (as), m., Ved. an assistant; a man of a mixed class, the son of a Śūdra woman by a Vaiśya, or (according to some) of an outcast Kṣa- triya (the occupation of this class is writing, accounts, &c.); a writer, a scribe; (am), n. making, doing, producing, effecting, accomplishing (very often as last member of a compound, e. g. muṣṭi-karaṇa, committing theft; virūpa-karaṇa, producing de- formity); an action, especially a religious action; business, occupation (as trade &c.); the special business of any tribe or caste; plastering, spreading anything with the hand; the usage or practice of the writer-caste; an act, a deed; an instrument or means of action, an expedient; an organ, an organ of sense or of speech; (in gram.) the immediate cause of an action, the idea expressed by the instru- mental case, instrumentality; the body; (in law) an instrument, document, a bond; a cause, motive; the posture of an ascetic; posture in sexual intercourse, copulation; pronunciation, articulation; (in gram.) the term used in designating a sound or word when referring to it as an independent part of speech or as separated from its context, (karaṇa may be used in this way, like kāra, e. g. iti-karaṇa, the word iti); rhythm, time; dramatic action (?), singing (?); an astrological division of the day, (these Karaṇas are eleven, viz. vava, vālava, kaulava, taitila, gara, baṇija, viṣṭi, śakuni, catuṣpada, kintughna, and nāga, two being equal to a lunar day, or the time during which the moon's motion amounts to 6°; the first seven are called a-dhruvāṇi or movable, and fill, when eight times repeated, the space from the second half of the first day in the moon's increase to the first half of the fourteenth day in its wane; the four others are dhruvāṇi or fixed, and occupy the four half-days from the second half of the fourteenth day in the wane of the moon to the first half of the first day in its increase); title of a treatise of Varā- ha-mihira on the motions of the planets; a field; grain (?); the mind or heart (?); (ī), f. a woman of a mixed caste; a surd or irrational number, a surd root in arithmetic.

Originaltext · Englisch · Worttyp nicht bestimmt

karaṇa karaṇa. See under 1. kara.

Petersburger 1855 Adjektiv · Substantiv Maskulin · Substantiv Neutrum · Worttyp nicht bestimmt

Originaltext · Deutsch · Adjektiv

1. karaṇá (von 1. kar) adj. kunstfertig (vandanam) ratha̱ṃ na dàsrā kara̱ṇā samìnvathaḥ ṚV. 1,119,7.

Originaltext · Deutsch · Adjektiv · Substantiv Maskulin · Substantiv Neutrum

2. káraṇa (wie eben) 1〉 adj. f. ī machend, bewirkend, am Ende eines comp.: saṃjīvakaraṇī R. 6,26,5. vaidhavyakaraṇī R. 6,95,27. Vgl. antakaraṇa, andhaṃkaraṇa (vgl. P. 3,2,56), āḍhyaṃkaraṇa, uṣṇaṃkaraṇa, ayakṣmaṃkaraṇa (so zu lesen st. ayakṣmakaraṇa), apātrīkaraṇa (ist adj., nicht n.), saṃkarīkaraṇa u. s. w. — 2〉 m. a〉 Helfer, Gehülfe(?); nur in der Verbindung: vi̱dma tè svapna ja̱nitràṃ devajāmī̱nāṃ pu̱trò 'si ya̱masya̱ karàṇaḥ AV. 6,46,2. AV. 16,5,1. AV. 19,57,3. — b〉 Bez. einer Mischlingskaste TRIK. 3,3,123. der Sohn eines ausgestossenen Kriegers M. 10,22. der Sohn eines Vaiśya von einer Śūdrī YĀJÑ. 1,92. AK. 2,10,2. H. 897. H. an. 3,196. MED. ṇ. 39. f. karaṇī YĀJÑ. 1,95. AK. 2,10,4. H. 899. Yuyutsu, ein Sohn Dhṛtarāṣṭraʼs von einer Vaiśyā, wird MBH. 1,2446. MBH. 1,4521 karaṇa genannt. LIA. I, 636. LIA. I,820. LIA. I,II, 469. Die Karaṇa sind Schreiber (kāyastha) nach H. ś. 106. COLEBR. Misc. Ess. II, 181. COLEBR. Misc. Ess. II,182. Vgl. dagegen UŚANAS_bei_KULL._zu_M. 10,6: dvijātiśuśrūṣā dhanadhānyādhyakṣatā rājasevā durgāntaḥpurarakṣā ca pāraśavograkaraṇānām. (svaduhitaram) karaṇaparivārayutāṃ dattvā PAÑCAT. 130,17. — 3〉 n. a〉 das Machen, Anfertigen, Hervorbringen, Bewirken, Thun, Vollziehen: halasya karaṇe cāpi vyādiṣṭāḥ sarvaśilpinaḥ MBH. 3,15297. Häufig am Ende eines comp.: śmaśāna˚ ŚAT. BR. 13,8,1,7. ŚAT. BR. 13,8,1,9. karambhapātra˚ KĀTY. ŚR. 5,3,2. KĀTY. ŚR. 2,6,10. muṣṭi˚ KĀTY. ŚR. 7,4,4. ārtyaśru˚ KĀTY. ŚR. 25,4,28. ahita˚ BHARTṚ. 1,87. prahāra˚ PAÑCAT. 245,12. śeṣa˚ R. 4,17,56. svādhyāya˚ R. 1,13,51. traikālyasaṃdhyā˚ YĀJÑ. 3,308. svātantrya˚ YĀJÑ. 62. nāṭaka˚ VET. 39,9. bhikṣā˚ DHŪRTAS. 74,5. nyāya˚ DHŪRTAS. 89,4. virūpa˚ das Verunstalten R. 1,3,19. R. 5,56,136. — b〉 Handlung, insbes. eine religiöse: ekoddiṣṭaṃ daivahīnamekārghaikapavitrakam . āvāhanāgnau karaṇarahitaṃ hyapasavyavat .. YĀJÑ. 1,250. samarthāḥ karaṇeṣu R. 1,11,17. Nach den Lexicographen: eine bestimmte Handlung (kriyābheda) MED. Beschäftigung, Gewerbe (wie Handel u. s. w.) H. an. MED. die jeder Kaste eigenthümliche Beschäftigung (varṇānāṃ spaṣṭatādau) H. an. Insbes. das Schmieren mit der Hand (hastalepa) MED. die Beschäftigung des Schreibers (kāyasthakarman) TRIK. 3,3,122. Statt dessen hat MED. kāyastha Schreiber, H. an. kāyasthasaṃhati die Zunft der Schreiber. Vgl. 2,b. — c〉 That H. an. MED. pra te̱ pūrvā̀ṇi̱ karàṇāni viprāvi̱dvām̐ ā̀ha vi̱duṣe̱ karā̀ṃsi ṚV. 4,19,10. ṚV. 5,31,6. ṚV. 5,31,7. pra ghā̱ nvàsya maha̱to ma̱hānì sa̱tyā sa̱tyasya̱ karàṇāni vocam ṚV. 2,15,1. pra tattè a̱dyā karàṇaṃ kṛ̱taṃ bhū̀t ṚV. 6,18,13. ṚV. 8,15,11. — d〉 Werkzeug, Mittel, Organ AK. 3,4,13,57. TRIK. 3,3,122. H. 1383. H. an. MED. Die Lexicographen führen Werkzeug und Sinnesorgan als verschiedene Bedeutt. auf. na tasya kāryaṃ karaṇaṃ ca vidyate ŚVETĀŚV. UP. 6,8. karaṇādhipādhipa 9. karaṇairanvitasyāpi pūrvajñānaṃ kathaṃ ca na YĀJÑ. 3,130. YĀJÑ. 3,148. BHAG. 18,14. SĀṂKHYAK. 18. SĀṂKHYAK. 29. SĀṂKHYAK. 31. SĀṂKHYAK. 32. SĀṂKHYAK. 33. SĀṂKHYAK. 35. SĀṂKHYAK. 43. SĀṂKHYAK. 47. bhiṣakkartātha karaṇaṃ rasā doṣastu kāraṇam SUŚR. 2,562,4. SUŚR. 2,474,17. SUŚR. 2,477,17. ātmanyātmānameva vyapagatakaraṇaṃ paśyatastattvadṛṣṭyā MṚCCH. 1,3. vapuṣā karaṇojjhitena RAGH. 8,38. RAGH. 8,42. paṭukaraṇaiḥ prāṇibhiḥ MEGH. 5. karaṇavigama MEGH. 56. kṣayiṣu karaṇeṣu MEGH. 99. Von den Sprachwerkzeugen: nirastaṃ sthānakaraṇāpakarṣe ṚV. PRĀT. 14,2. mukhanāsikākaraṇo 'nunāsikaḥ VS. PRĀT. 1,76. VS. PRĀT. 1,77. PĀR. GṚHY. 3,15. In der Grammatik das was eine Handlung unmittelbar zu Wege bringt, der im instr. stehende oder gedachte Begriff, die Kategorie des instr.: sādhakatamaṃ karaṇam P. 1,4,42. P. 2,1,32. P. 2,3,18. P. 2,1,33. P. 2,1,51. P. 2,1,63. P. 3,2,45. Vgl. antaḥkaraṇa. — e〉 Körper AK. 3,4,13,57. H. 563. H. an. 3,194. MED. ṇ. 39. KUMĀRAS. 4,5. — f〉 in der Rechtsspr. Instrument, Document, Urkunde: karaṇena vibhāvitam — artham M. 8,51. abhiyoktā diśeddeśyaṃ karaṇaṃ vānyaduddiśet M. 52. karaṇaṃ parivartayet M. 154. — g〉 Ursache MED. — h〉 Haltung, Stellung; der Asketen H. 82. H. an. die Stellung beim coitus H. an. MED. yoṣitāṃ karaṇam H. an. 3,54. H. an. 3,156. H. an. 3,167. H. an. 3,193. H. an. 3,282. H. an. 3,627. H. an. 4,140. MED. ṇ. 35. MED. ṇ. l. 63. — i〉 Aussprache, Articulation: mukhe viśeṣāḥ karaṇasya AV. PRĀT. 1,18. spṛṣṭaṃ sparśānāṃ karaṇam AV. PRĀT. 1,29. — k〉 das Setzen, Hinzufügen eines Lautes, Wortes u. s. w.; das hinzugefügte Wort selbst: vatkaraṇaṃ (im Sūtra sthānivadādeśo 'nalvidhau) KĀŚ._zu_P. 1,1,56. ā vṛtkaraṇāt (im DHĀTUPĀṬHA) svapādiḥ P. 6,1,188, Sch. itikaraṇa ṚV. PRĀT. 1,19. ṚV. PRĀT. 10,6. ŚĀṄKH. ŚR. 1,2,25. itikaraṇaḥ (m.!) PAT._zu_P. 6,1,129. Sch. zu P. 3,1,41 in der Calc. Ausg. — l〉 Rhythmus, Tact: vyajyante yatra veśmanām . anugarjitasaṃdigdhāḥ karaṇairmurajasvanāḥ KUMĀRAS. 6,40. MALLIN.: karaṇaiḥ = pāṭākṣaravyavasthāpitaistāḍanaviśeṣaiḥ Ist diese Bedeutung mit gītanṛtyabheda TRIK. MED. gītāṅgahārabhid H. an. gemeint? — m〉 eine astrolog. Eintheilung der Tage; es werden 11 Karaṇa unter folgenden Namen unterschieden: vava, vālava, kaulava, taitila, gara, baṇija, viṣṭi, śakuni, catuṣpada, kiṃtughna, nāga. Zwei Karaṇa bilden einen lunaren Tag; die sieben ersten füllen in achtmaliger Wiederholung die Zeit von der 2ten Hälfte des 1sten Tages des zunehmenden Mondes bis zur 1sten Hälfte des 14ten Tages des abnehmenden Mondes; die vier letzten bilden die 4 Halbtage von der zweiten Hälfte des 14ten Tages des abnehmenden Mondes bis zur ersten Hälfte des 1sten Tages des zunehmenden Mondes. Wegen ihrer Beweglichkeit heissen die 7 ersten adhruvāṇi, wegen ihrer Unbeweglichkeit die 4 letzten — dhruvāṇi. ŚKDR. praśasteṣu tithikaraṇamuhūrtanakṣatreṣu SUŚR. 1,15,5. SUŚR. 2,165,5. Verz. d. B. H. No. 862. — n〉 Titel einer Abhandlung von VARĀHAMIHIRA über die Bewegungen der Planeten COLEBR. Misc. Ess. II, 478. Verz. d. B. H. 251,5. Verz. d. B. H. 256,14. Vgl. karaṇapaddhati GILD. Bibl. 515. karaṇasūtra aus der LĪLĀVATĪ Verz. d. B. H. No. 831. — o〉 Feld AK. H. an. MED. — WILSON kennt noch zwei Bedd.: p〉 the mind or heart (vgl. antaḥkaraṇa). — q〉 grain. — 4〉 f. karaṇī a〉 f. zu 2,b; s. das. — b〉 a surd or irrational number, a surd root COLEBR. Alg. 145. COLEBR. Alg. 324.

Originaltext · Deutsch · Worttyp nicht bestimmt

2. karaṇa 2〉b〉 Verz. d. Oxf. H. 22,a,9. fg. stehen unter den Schreibern oben an Verz. d. Oxf. H. 342,a,6. fgg. — 3〉d〉 (gayām) yatrāsau prathito lokeṣvakṣayyakaraṇo vaṭaḥ der Feigenbaum mit den unvergänglichen Organen MBH. 13,4253. Zaubermittel: ˚prayoga KATHĀS. 44,151. KATHĀS. 49,147. — i〉 dve karaṇe (nämlich saṃvṛtavivṛte) VS. PRĀT. 1,11. tristhānakaraṇānvita R. 7,71,15. trīṇi sthānāni uraḥkaṇṭhaśirāṃsi teṣu karaṇaṃ mandramadhyatārabhedenoccāraṇam Schol. — k〉 itikaraṇa ist masc.; vgl. Schol. zu ṚV. PRĀT. 1,10. ṚV. PRĀT. 1,14. und nāmakaraṇa. — m〉 vgl. WEBER, JYOT. 27. COLEBR. Misc. Ess. II, 364. VARĀH. BṚH. S. 96,1. VARĀH. BṚH. S. 99,3. fgg. Verz. d. Oxf. H. 332,a,21. — n〉 Berechnung VARĀH. BṚH. S. 2, S. 4. VARĀH. BṚH. S. 2,6. BHAṬṬOTP._zu_VARĀH. BṚH. S. 8,10. insbes. astronomische Berechnung, mathematische Astronomie VARĀH. BṚH. S. 1,10. VARĀH. BṚH. S. 5,18. VARĀH. BṚH. S. 17,1. VARĀH. BṚH. S. 24,5. Varāhamihiraʼs Werk ist ein karaṇaṃ grahāṇām; das Wort karaṇa hat an allen angeführten Stellen die Bed. Berechnung; vgl. KERN_in_Ind. St. 10,161 und in Pref. zu VARĀH. BṚH. S. 24. — r〉 Titel eines zum Śaivadarśana gehörigen Werkes HALL 163. SARVADARŚANAS. 84,8 (vgl. kiraṇa). — 4〉b〉 SŪRYAS. 3,30. — c〉 Bez. einer best. Fingerstellung Verz. d. Oxf. H. 235,a,23. — d〉 ein best. Maass Schol. zu KĀTY. ŚR. 5,3,33. KĀTY. ŚR. 19,2,2. — e〉 Winkel (vgl. karaṇa im Zend) MAHĪDH._zu_VS. 35,1.

Originaltext · Deutsch · Worttyp nicht bestimmt

2. karaṇa 3〉a〉 Berechnung SŪRYAS. 3,11. — d〉 Sp. 107, Z. 3 und 2 von unten. Dieses und i〉 gehören zusammen; die Bed. ist hervorbringendes Organ; vgl. WHITNEY_zu_AV. PRĀT. 1,18. — f〉 dharma˚ pl. Urkunden des Gesetzes (bei den Jaina) Spr. (II) 4518. — m〉 SŪRYAS. 2,68. fg. SŪRYAS. 14,13.

Böhtlingk 1879 Adjektiv · Substantiv Maskulin · Substantiv Neutrum · Worttyp nicht bestimmt

Originaltext · Deutsch · Adjektiv

1. karaṇá Adj. kunstfertig.

Originaltext · Deutsch · Adjektiv · Substantiv Maskulin · Substantiv Neutrum

2. káraṇa — 1〉 Adj. (f. ī) machend, bewirkend; in Comp. mit seinem Object. — 2〉 m. — a〉 Helfer, Gehülfe. — b〉 eine best. Mischlingskaste; nach Einigen der Sohn eines ausgestossenen Kriegers, nach Andern der Sohn eines Vaiśya von einer Śūdrī, oder auch der Sohn eines Kriegers und einer Vaiśyā. — c〉 Lautcomplex, Wort. — 3〉 f. karaṇī — a〉 f. zu 2〉b〉. — b〉 eine irrationale Zahl, — Wurzel. — c〉 [Page2-022-a] die Seite eines Quadrats ŚULBAS. 1,50. MAHĪDH. zu VS. 35,1. — d〉 ein best. Maass. — e〉 eine best. Fingerstellung. — 4〉 n. — a〉 das Machen, Anfertigen, Hervorbringen, Bewirken, Thun, Vollziehen. — b〉 Berechnung, insbes. astronomische —, mathematische Astronomie. — c〉 das Aussprechen —, Setzen eines Wortes. — d〉 Haltung, Stellung, Pose. — e〉 That, Handlung (insbes. eine religiöse), Beschäftigung, Gewerbe. — f〉 Werkzeug R. 2,80,5. — g〉 Organ, Sinnesorgan. — h〉 Zaubermittel. — i〉 das hervorbringende Organ eines Lautes. — k〉 der im Instrumental gedachte Begriff, die Kategorie des Instrumentals. — l〉 in der Rechssprache Instrument, Beweismittel, Urkunde. — m〉 Körper MEGH. 55. MEGH. 98. KĀD. II,134,4. — n〉 eine astrologische Eintheilung der Tage; zwei Karaṇa bilden einen lunaren Tag. Es sind ihrer 11, von denen die 7 ersten sich achtmal wiederholen; die Zählung beginnt mit der zweiten Hälfte des ersten Tages des zunehmenden Mondes. — o〉 *Feld. — p〉 *= kāraṇa Ursache. — q〉 Titel eines zum Śaivadarśana gehörigen Werkes.

Originaltext · Deutsch · Worttyp nicht bestimmt

2. karaṇa II. n. Sehne, Band, Muskel KIR. 18,8. KIR. 18,11. [Nachtrag, Band 7]

Apte 1890 Adjektiv · Substantiv Maskulin · Substantiv Neutrum

Originaltext · Englisch · Adjektiv · Substantiv Maskulin · Substantiv Neutrum

karaṇa a. [kṛ-lyuṭ] 1 Making, doing, effecting, producing. 2 (Ved.) Clever, skilled. — ṇaḥ 1 (Ved.) An assistant. 2 A man of a mixed tribe. 3 A writer. — ṇaṃ 1 Doing, performing, accomplishing, effecting; parahita˚, saṃdhyā˚, priya˚ &c. 2 Act, action. 3 Religious action. 4 Business, trade. 5 An organ of sense; vapuṣā karaṇojjhitena sā nipataṃtī patimapyaṃpātayat R. 8. 38, R. 8. 42; paṭukaraṇaiḥ prāṇibhiḥ Me. 5; R. 14. 50. 6 The body; upamānamabhūdvilāsināṃ karaṇaṃ yattava kāṃtimattaṃyā Ku. 4. 5. 7 An instrument or means of an action; upamitikaraṇamupamānaṃ T. S. 8 (In Logic) The instrumental cause which is thus defined: -vyāpāravadasādhāraṇaṃ kāraṇaṃ karaṇaṃ. 9 A cause or motive (in general). 10 The sense expressed by the instrumental case (in gram.); sādhakatamaṃ karaṇaṃ P. I. 4. 42; or kriyāyāḥ ([Page 0380-b]) pariniṣpattiryadvyāpārādanaṃtaram . vivakṣyate yadā yatra karaṇaṃ tattadā smṛtam ... 11 (In law) A document, a bond, documentary proof; Ms. 8. 51, Ms. 8. 52, Ms. 8. 154. 12 A kind of rhythmical pause, beat of the hand to keep time; Ku. 6. 40. 13 (In astrol.) A division of the day; (these Karaṇas are eleven). 14 The Supreme Being. 15 Pronunciation. 16 The posture of an ascetic. 17 A posture in sexual enjoyment. 18 A field. 19 Plastering with the hand. 20 The usage of the writer caste. — ṇī 1 A woman of a mixed caste. 2 A surd or irrational number. Comp. — adhipaḥ the soul. — grāmaḥ the organs of sense taken collectively. — trāṇaṃ the head.

Cappeller 1887 Worttyp nicht bestimmt

Originaltext · Deutsch · Worttyp nicht bestimmt

káraṇa f, ī machend, bewirkend (—˚); m. Helfer; Mitglied einer best. Kaste; Wort (g.); n. das Machen, Thun, Vollbringen, Bewirken, die Beschäftigung, Handlung, That; das Organ, Werkzeug, Handlung, That; das Organ, Werkzeug, Instrument. Abstr. ˚tā f., ˚tva n.

Burnouf 1866 Substantiv Neutrum

Originaltext · Französisch · Substantiv Neutrum

karaṇa karaṇa n. (kṛ) action, acte; cause de l'acte; cause; raison, motif de l'action. Organe de l'action; organe des sens; organe en général: kartṛkaraṇakartṛtva l'agent, l'organe et l'activité; le corps [comme organe de l'âme]. Mode de l'action, façon, manière; mode de prononciation, tg. Affaire, occupation; fonction propre à chaque caste; fonction de scribe, en particulier. Posture de pénitent; abstinence des ascétes. Action dramatique, jeu des acteurs. Le champ du labour. L'action d'étendre qqc. avec la main, d'enduire [et en général une opération qconque]. — S. m. homme né d'un père veśya et d'une mère śūdrā, c-à-d. écrivain, scribe. karaṇatrāṇa n. (trā) tête. karaṇasthāna n. (sthā) le lieu de la prononciation, c-à-d. l'organe ou la disposition d'organes qui produit une lettre donnée, tg. karaṇasthānabheda m. (bhid) différence d'articulation ou d'organe entre deux ou plusieurs lettres.

Abgeleitete Wörter

  • akaraṇa अकरण Substantiv Neutrum Unterlassung; Nicht-Tun

Quelltextfundstellen (24)

DYS 3 Fundstellen
DYS 98–100: Siddhis 1 Fundstelle

Direkt belegt

DYS 103–105: Schüler als Hindernis 1 Fundstelle

Direkt belegt

DYS 146–149: Viparītakaraṇa 1 Fundstelle

Direkt belegt

HP 8 Fundstellen
HP 1.55-1.57: Kumbhaka-Übergang 1 Fundstelle

Direkt belegt

HP 1.64-1.65: Praxis und Rājayoga 1 Fundstelle

Direkt belegt

HP 3.33-3.48*1: Khecarī und Soma 2 Fundstellen

Direkt belegt

HP 3.73-3.78: Viparīta Karaṇī 1 Fundstelle

Direkt belegt

HP 4.0*1-4.0*14: Samādhi und Laya 1 Fundstelle

Direkt belegt

HP 4.9-4.11*4: Blick und Mondnektar 1 Fundstelle

Direkt belegt

1 weitere Quelltextseite
HP 4.12-4.19: Nāda-Weg 1 Fundstelle

Direkt belegt

PYS 1 Fundstelle
PYS 3.49–51: Allwissen oder Kaivalya 1 Fundstelle

Über Ableitungen belegt

SiSa 8 Fundstellen
SiSa 1.20-1.31: Karma und Erkenntnis 2 Fundstellen

Direkt belegt

SiSa 1.93-1.99: Karmische Verkörperung 1 Fundstelle

Direkt belegt

SiSa 3.51-3.54: Prāṇāyāma-Siddhis 1 Fundstelle

Direkt belegt

SiSa 3.95-3.97: Svastikāsana 1 Fundstelle

Direkt belegt

SiSa 5.90-5.93: Mūlādhāra-Wirkungen 1 Fundstelle

Direkt belegt

SiSa 5.108-5.112: Maṇipūra 1 Fundstelle

Direkt belegt

1 weitere Quelltextseite
SiSa 5.223-5.233: Praxis im Leben 1 Fundstelle

Direkt belegt

SS 2 Fundstellen
SS 3.35–3.37: Vom Karma zur Schöpfung 1 Fundstelle

Direkt belegt

  • SS 3.37 Segment 1

    Belegte Form: karaṇa Grammatik des Segments: Tatpuruṣa-Kompositum Genitiv

SS 3.38–3.39: Turya in Körper und Welt 1 Fundstelle

Direkt belegt

  • SS 3.39 Segment 5

    Belegte Form: karaṇa Grammatik des Segments: Dvandva-Kompositum

SVU 2 Fundstellen
SVU 6.7-6.13: Der Herr aller Herren 2 Fundstellen

Direkt belegt

Mit AYI Free weitermachen

Bildquelle: AYI Archiv.