Śiva Saṃhitā 3.35
घृतं क्षीरं च मिष्टान्नम् ताम्बूलं चूर्णवर्जितम् |
कर्पूरं निष्तुषं मिष्टं सुमठं सूक्ष्मरन्ध्रकम् ||
सिद्धान्तश्रवणं नित्यम् वैराग्यगृहसेवनम् |
नामसङ्कीर्तनं विष्णोः सुनादश्रवणं परम् ||
nāma-saṅkīrtanaṃ viṣṇoḥ; sunāda-śravaṇaṃ param || Analysis ▾ Analysis ▴
|
nāma
|
des Namens | |
|
saṅkīrtanam
|
Singen, gemeinsames Preisen | |
|
viṣṇoḥ
|
Viṣṇus | |
|
sunāda
|
sunāda
|
schöner Klang |
|
śravaṇam
|
Hören | |
|
param
|
höchstes, vorzügliches |
धृतिः क्षमा तपः शौचं ह्रीर्मतिर्गुरुसेवनम् |
सदैतानि परं योगी नियमानि समाचरेत् ||3.35||
Ghee (ghṛtam | acc sg), Milch (kṣīram | acc sg) und (ca) Süßspeise (miṣṭānnam | acc sg), Betel (tāmbūlam | acc sg), frei von Pulver (cūrṇa-varjitam | acc sg n ppp); Kampfer (karpūram | acc sg), enthülstes (niṣtuṣam | acc sg n), Süßes (miṣṭam | acc sg n), einen guten Praxisort (sumaṭham | acc sg), eine kleine Öffnung (sūkṣma-randhrakam | acc sg); Hören der Lehre (siddhānta-śravaṇam | acc sg) ständig (nityam), Leidenschaftslosigkeit und Pflege des Hauses (vairāgya-gṛha-sevanam | acc sg); Singen des Namens (nāma-saṅkīrtanam | acc sg) Viṣṇus (viṣṇoḥ | gen sg), höchstes Hören schönen Klangs (sunāda-śravaṇam param | acc sg n); Standhaftigkeit (dhṛtiḥ | nom sg), Geduld (kṣamā | nom sg), Askese (tapaḥ | nom sg), Reinheit (śaucam | nom sg), Bescheidenheit (hrīḥ | nom sg), Einsicht (matiḥ | nom sg), Guru-Dienst (guru-sevanam | nom sg): diese (etāni | acc pl n) Niyamas (niyamāni | acc pl) soll der Yogi (yogī | nom sg) immer (sadā) in höchstem Maße (param) praktizieren (samācaret | 3p sg act opt).
Förderlich sind einfache, nährende Nahrung, ein geeigneter Ort, Hören der Lehre, innere Loslösung, Namenssingen, guter Klang, Geduld, Reinheit, Einsicht und Dienst am Guru.
Śiva Saṃhitā 3.36
अनिले ऽर्कप्रवेशे च भोक्तव्यं योगिभिः सदा |
वायौ प्रविष्टे शशिनि शयनं साधकोत्तमैः ||3.36||
Wenn der Atem (anile | loc sg) in die Sonne eingetreten ist (arka-praveśe | loc sg) und (ca), ist von Yogis (yogibhiḥ | ins pl) immer (sadā) zu essen (bhoktavyam | nom sg n pfp); wenn der Wind (vāyau | loc sg) in den Mond (śaśini | loc sg) eingetreten ist (praviṣṭe | loc sg m ppp), ist Schlaf (śayanam | nom sg) von den besten Praktizierenden (sādhakottamaiḥ | ins pl m) [zu nehmen].
Gegessen wird, wenn der Atem im Sonnenkanal steht; geruht wird, wenn er im Mondkanal steht.
Śiva Saṃhitā 3.37
सद्यो भुक्ते ऽपि क्षुधिते नाभ्यासः क्रियते बुधैः |
अभ्यासकाले प्रथमं कुर्यात्क्षीराज्यभोजनम् ||3.37||
Unmittelbar (sadyaḥ) nach dem Essen (bhukte | loc sg n ppp) oder auch (api) bei Hunger (kṣudhite | loc sg m) wird von Weisen (budhaiḥ | ins pl m) keine (na) Praxis (abhyāsaḥ | nom sg) gemacht (kriyate | 3p sg pas pres); zur Praxiszeit (abhyāsa-kāle | loc sg) soll man zuerst (prathamam) eine Milch-Ghee-Speise (kṣīrājya-bhojanam | acc sg) bereiten (kuryāt | 3p sg act opt).
Direkt nach dem Essen oder bei Hunger soll nicht geübt werden. Zu Beginn der Praxiszeit wird zuerst eine Speise aus Milch und Ghee genommen.
Śiva Saṃhitā 3.38
ततो ऽभ्यासे स्थिरीभूते न तादृङ्नियमग्रहः |
अभ्यासिना विभोक्तव्यं स्तोकं स्तोकमनेकधा ||
पूर्वोक्तकाले कुर्यात्तु कुम्भकान्प्रतिवासरे ||3.38||
Dann (tataḥ), wenn die Praxis (abhyāse | loc sg) gefestigt geworden ist (sthirībhūte | loc sg m ppp), gibt es nicht (na) ein derartiges Festhalten an Regeln (tādṛṅ-niyama-grahaḥ | nom sg); vom Übenden (abhyāsinā | ins sg) ist wenig (stokam | acc sg n), wenig (stokam | acc sg n), auf viele Male verteilt (anekadhā), zu essen (vibhoktavyam | nom sg n pfp). Zu den früher genannten Zeiten (pūrvokta-kāle | loc sg) aber (tu) soll er täglich (prativāsare) Kumbhakas (kumbhakān | acc pl) ausführen (kuryāt | 3p sg act opt).
Ist die Praxis stabil, gelten die anfänglichen Ernährungsregeln weniger streng. Der Übende isst kleine Mengen über den Tag verteilt und hält die Kumbhaka-Zeiten weiter ein.
Continue with AYI Free
Illustrationen: KI-generiert.
Please log in to write a message. Go to login
No messages yet.