Śiva Saṃhitā 2.14
सुषुम्णेडा पिंगला च गांधारी हस्तिजिह्विका |
कुहूः सरस्वती पूषा शंकिनी च पयस्वनी ||2.14||
Suṣumṇā (suṣumṇā | nom sg), Iḍā (iḍā | nom sg), Piṅgalā (piṅgalā | nom sg) und (ca), Gāndhārī (gāndhārī | nom sg), Hastijihvikā (hasti-jihvikā | nom sg); Kuhū (kuhūḥ | nom sg), Sarasvatī (sarasvatī | nom sg), Pūṣā (pūṣā | nom sg), Śaṅkhinī (śaṅkhinī | nom sg) und (ca) Payasvanī (payasvanī | nom sg) [sind solche Nāḍīs].
Die wichtigsten Nāḍīs heißen Suṣumṇā, Iḍā, Piṅgalā, Gāndhārī, Hastijihvikā, Kuhū, Sarasvatī, Pūṣā, Śaṅkhinī und Payasvanī.
Śiva Saṃhitā 2.15
वारुण्यलम्बुसा चैव विश्वोदरी यशस्विनी |
एतासु तिस्रो मुख्याः स्युः पिंगलेडा सुषुम्णिका ||2.15||
Vāruṇī (vāruṇī | nom sg), Alambusā (alambusā | nom sg) und eben (caiva), Viśvodarī (viśvodarī | nom sg), Yaśasvinī (yaśasvinī | nom sg); unter diesen (etāsu | loc pl f) mögen drei (tisraḥ | nom pl f) die wichtigsten (mukhyāḥ | nom pl f) sein (syuḥ | 3p pl act opt): Piṅgalā (piṅgalā | nom sg), Iḍā (iḍā | nom sg), Suṣumṇikā (suṣumṇikā | nom sg).
Hinzu kommen Vāruṇī, Alambusā, Viśvodarī und Yaśasvinī. Unter allen Nāḍīs sind drei besonders zentral: Piṅgalā, Iḍā und Suṣumṇā.
Śiva Saṃhitā 2.16
तिस्रष्वेका सुषुम्णैव मुख्या सा योगिवल्लभा |
अन्यास्तदाश्रयं कृत्वा नाड्यः सन्ति हि देहिनाम् ||2.16||
Unter den dreien (tisraṣu | loc pl f) ist eine (ekā | nom sg f), eben Suṣumṇā (suṣumṇaiva | nom sg), die wichtigste (mukhyā | nom sg f); sie (sā | nom sg f) ist den Yogis lieb (yogi-vallabhā | nom sg f). Andere (anyāḥ | nom pl f) Nāḍīs (nāḍyaḥ | nom pl) der Verkörperten (dehinām | gen pl) sind (santi | 3p pl act pres) nämlich (hi), indem sie diese Grundlage (tad-āśrayaṃ | acc sg) genommen haben (kṛtvā | abs).
Von diesen dreien ist Suṣumṇā die wichtigste und den Yogis besonders lieb. Die übrigen Nāḍīs des Körpers stehen in Beziehung zu ihr.
Śiva Saṃhitā 2.17
नाड्यस्तु ता अधोवक्त्राः पद्मतन्तुनिभाः स्थिताः |
पृष्ठवंशं समाश्रित्य सोमसूर्याग्निरूपिणी ||2.17||
Diese (tāḥ | nom pl f) Nāḍīs (nāḍyas | nom pl) aber (tu) sind nach unten geöffnet (adho-vaktrāḥ | nom pl f), Lotusfasern ähnlich (padma-tantu-nibhāḥ | nom pl f), befindlich (sthitāḥ | nom pl f ppp); indem [sie] sich auf die Wirbelsäule (pṛṣṭha-vaṃśaṃ | acc sg) stützen (samāśritya | abs), [ist sie] von der Form von Mond, Sonne und Feuer (soma-sūryāgni-rūpiṇī | nom sg f).
Diese Nāḍīs sind nach unten ausgerichtet und fein wie Lotusfasern. Sie liegen an der Wirbelsäule und bilden die Kräfte von Mond, Sonne und Feuer ab.
Śiva Saṃhitā 2.18
तासां मध्ये गता नाडी चित्रा सा मम वल्लभा |
ब्रह्मरन्ध्रञ्च तत्रैव सूक्ष्मात्सूक्ष्मतरं शुभम् ||2.18||
In der Mitte (madhye | loc sg) von diesen (tāsāṃ | gen pl) befindet sich (gatā | nom sg f ppp) die Nāḍī (nāḍī | nom sg) Citrā (citrā | nom sg); sie (sā | nom sg f) ist mir (mama | gen sg) lieb (vallabhā | nom sg f). Die Brahman-Öffnung (brahma-randhraṃ | nom sg) ist und (ca) eben dort (tatraiva), glückverheißend (śubham | nom sg n) und feiner (sūkṣmataraṃ | nom sg n) als fein (sūkṣmāt | abl sg n).
In der Mitte dieser Nāḍīs liegt Citrā, die Śiva besonders lieb ist. In ihr befindet sich das Brahmarandhra, die äußerst feine und reine Öffnung zum Höchsten.
Śiva Saṃhitā 2.19
पञ्चवर्णोज्ज्वला शुद्धा सुषुम्णा मध्यचारिणी |
देहस्योपाधिरूपा सा सुषुम्णा मध्यरूपिणी ||2.19||
Fünffarbig leuchtend (pañca-varṇojjvalā | nom sg f) und rein (śuddhā | nom sg f), ist Suṣumṇā (suṣumṇā | nom sg) in der Mitte verlaufend (madhya-cāriṇī | nom sg f); sie (sā | nom sg f) hat die Form der Grundlage des Körpers (dehasyopādhi-rūpā | nom sg f), Suṣumṇā (suṣumṇā | nom sg), die mittlere Form habend (madhya-rūpiṇī | nom sg f).
Suṣumṇā leuchtet in fünf Farben, ist rein und verläuft in der Mitte. Sie ist die subtile Grundlage des Körpers und erscheint als dessen zentrale Form.
Śiva Saṃhitā 2.20
दिव्यमार्गमिदं प्रोक्तममृतानन्दकारकम् |
ध्यानमात्रेण योगीन्द्रो दुरितौघं विनाशयेत् ||2.20||
dhyāna-mātreṇa yogīndro; duritaughaṃ vināśayet ||2.20|| Analyse ▾ Analyse ▴
Diesen (idaṃ | acc sg m) göttlichen Weg (divya-mārgam | acc sg), Unsterblichkeit und Glückseligkeit bewirkend (amṛtānanda-kārakam | acc sg m), [hat man] verkündet (proktam | acc sg m ppp); durch bloße Meditation (dhyāna-mātreṇa | ins sg) möge der Herr der Yogis (yogīndraḥ | nom sg) die Flut des Übels (duritaughaṃ | acc sg) vernichten (vināśayet | 3p sg act opt caus).
Dieser göttliche Weg schenkt Unsterblichkeit und Glückseligkeit. Schon durch Meditation darüber kann ein großer Yogi die ganze Flut negativer Prägungen auflösen.
Mit AYI Free weitermachen
Illustrationen: KI-generiert.
Bitte melde Dich an, um eine Nachricht zu schreiben. Hier gehts zum Login
Noch keine Nachrichten.